
Έτσι είναι η ζωή τώρα στο Παρίσι
Η δημοσιογράφος Ήρα Φελουκατζή μιλά στην “Π” από την πόλη που ζει με τον τρόμο
Οι κάτοικοι του Παρισιού προσπαθούν να συνεχίσουν την ζωή τους. Πόσο όμως εύκολο είναι αυτό 10 ημέρες μετά την αιματηρή επίθεση των τζιχαντιστών που σκόρπισαν τον τρόμο σε μια από τις πλέον πολυπολιτισμικές πρωτεύουσες της Ευρώπης;
Συνεχίζεται η αρμονική συνύπαρξη των λαών ή επικρατούν ο φόβος και η καχυποψία;
Υπάρχουν φωνές που “δικαιολογούν” αυτά τα χτυπήματα και πώς βιώνουν οι Παριζιάνοι τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας που έχουν ληφθεί και την αστυνομοκρατία;
Για ένα κόσμο “μουδιασμένο”, φοβισμένο, επιφυλακτικό που προσπαθεί να ξεπεράσει το αρχικό σοκ του μακελειού και να σταθεί όρθιος μιλά στην “Π” η γνωστή δημοσιογράφος Ήρα Φελουκατζή, η οποία ζει στο Παρίσι και βιώνει από πρώτο χέρι τα όσα εφιαλτικά διαδραματίζονται τις τελευταίες ημέρες στην γαλλική πρωτεύουσα.
Περπατάμε στο δρόμο και ενστικτωδώς
κοιτάμε δεξιά-αριστερά από φόβο
“Θα έλεγα ότι ο κόσμος είναι διχασμένος. Κάποιοι κυκλοφορούν στους δρόμους, πηγαίνουν στα καφέ συζητούν και λένε “Δεν θα αλλάξουν οι τρομοκράτες τον τρόπο της ζωής μας, προχωράμε μπροστά, αντιστεκόμαστε στο φόβο, συνεχίζουμε να στεκόμαστε όρθριοι”. Άλλοι, οι περισσότεροι πιστεύω, είναι αυτό που λέμε “μουδιασμένοι”. Προσπαθούν ακόμη να συνειδητοποιήσουν αυτό που έχει συμβεί και που είναι αλήθεια, έχει αλλάξει την ζωή όλων μας. Το βλέπεις καθημερινά. Ακυρώνονται εκδηλώσεις, συναυλίες και θεάματα, ο κόσμος αποφεύγει το μετρό, έχουμε μποτιλιαρίσματα από τις μετακινήσεις με τα αυτοκίνητα, περπατάμε στο δρόμο και ενστικτωδώς κοιτάμε δεξιά-αριστερά. Βλέπεις κάποια γυναίκα με μπούργκα και αναρωτιέσαι τι μπορεί να συμβεί. Σου περνάει από το μυαλό μήπως κάνει κάποια κίνηση και ανατιναχτεί η ίδια”.
Σύμφωνα με την Ήρα Φελουκατζή η κατάσταση είναι ιδιαίτερα επισφαλής και οι παριζιάνοι νιώθουν ακόμη μεγαλύτερη ανασφάλεια ακούγοντας τον Φρανσουά Ολάντ να λέει ότι υπάρχει κίνδυνος ακόμη και για χημικό πόλεμο.
Η ίδια τονίζει πως η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι “αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε πόλεμο και στην συντριπτική πλειονότητά τους οι Γάλλοι τάσσονται μαζί με τον πρόεδρο Ολάντ και την απόφαση του να βομβαρδίζει στόχους που πλήττουν τζιχαντιστές.

“Οι Γάλλοι έχουν απόλυτη συνείδηση ότι βρίσκονται σε κίνδυνο”
“Αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα κύμα τρομοκρατίας”, τονίζει και δεν είναι μεμονωμένο. Οι Γάλλοι έχουν απόλυτη συνείδηση ότι βρίσκονται σε κίνδυνο, στηρίζουν τον ηγέτη τους, στηρίζουν την πολιτική του και τάσσονται υπέρ των δρακόντειων μέτρων ασφαλείας που έχουν ληφθεί. Δεν λογαριάζουν πλέον τις ατομικές ελευθερίες, έχουν σαρωθεί όλα αυτά” σχολιάζει.
Καταδίκη της τρομοκρατίας στα τζαμιά
Την περασμένη Παρασκευή σε όλα τα τζαμιά η θρησκευτική ένωση των μουσουλμάνων τάχθηκε κατά των τρομοκρατικών ενεργειών καταδικάζοντας τα αιματηρά γεγονότα, κάτι που κάνουν δημόσια και πάρα πολλοί μουσουλμάνοι μεμονωμένα.
Ωστόσο, πλέον οι Γάλλοι γίνονται ιδιαίτερα επικριτικοί απέναντι στους μουσουλμάνους που δεν σέβονται τα ήθη και τα έθιμα της χώρας, που κυκλοφορούν με μπούργκες και μαντήλες σε δημόσιους χώρους κάτι που δεν επιτρέπεται.
“Μπορεί πολλοί Γάλλοι να μην το λένε ανοικτά, αλλά αυτή η έλλειψη σεβασμού από μερίδα μουσουλμάνων στα ήθη του τόπου στον οποίο τώρα ζουν λειτουργεί απωθητικά”.
Η δημοσιογράφος αναφέρει: Όταν όλα πηγαίνουν καλά, υπάρχει συμπόνια, αλληλεγγύη, ανεκτικότητα. Όμως όταν νιώθεις ότι απειλείσαι όλο αυτό αλλάζει. Δεν είναι απλό αυτό που ζήσαμε. Πολλοί μουσουλμάνοι καταδικάζουν τους τρομοκράτες, τις θηριωδίες των τζιχαντιστών. Ωστόσο στα λαϊκά προάστια υπάρχουν ομάδες νεαρών που ανήκουν σε μειονότητες, είναι άνεργοι, αισθάνονται περιθωριοποιημένοι και επικροτούν αυτές τις πράξεις. Υπάρχουν ακόμη και τζαμιά όπου γίνονται πολεμοχαρή κηρύγματα.
“Τρομερά περίπλοκο το θέμα”
Είναι τρομερά περίπλοκο το θέμα και ζούμε σε μια πολύ δύσκολη περίοδο, που έβγαλε στην επιφάνεια πολλές πληγές που υπάρχουν” τονίζει η δημοσιογράφος. Και προσθέτει: “Κανέναν δεν έχει αφήσει ανέπαφο αυτή η ιστορία. Προσωπικά νιώθω αυτό που λέμε “μουδιασμένη”. Θέλω να πάω για τις γιορτές στην Ισπανία και το σκέφτομαι. Σκέφτομαι τις ώρες που θα πρέπει να περάσω στο αεροδρόμιο, γιατί δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί και από πού θα σου έρθει.
Αυτή είναι η εικόνα της Ευρώπης σήμερα”.

