Το νερό μπήκε στ’ αυλάκι! Αφήνοντας κατά μέρος τους λεονταρισμούς η κυβέρνηση σε πλήρη σύμπνοια της αντιπολίτευσης προχωρά το «μεταρρυθμιστικό» ευρωπαϊκό πρόγραμμα με το οποίο –οπωσδήποτε- θα βγούμε από την κρίση.
Συγκεκριμένα το ασφαλιστικό εξυγιαίνεται και μπαίνει τάξη στις σκανδαλώδεις συνταξιοδοτήσεις που λάμβαναν μέχρι πρότινος τα κομματοσκ… -συγγνώμη οι ασφαλισμένοι ήθελα να πω. Έτσι αντί τις «πρόωρες» συνταξιοδοτήσεις και τις ρουσφετολογικές αναπηρικές, τώρα θεσπίζεται η «εθνική σύνταξη» που θα δίνεται αδιακρίτως στους Έλληνες πολίτες μόλις κλείσουν τα … 93 χρόνια ζωής! Εναλλακτικά θα μπορούν να λαμβάνουν πρωθύστερα τη σύνταξή τους όσοι έχουν κλείσει 75 ασφαλιστικά χρόνια, πράγμα απολύτως εύλογο για μια σύγχρονη «ευρωπαϊκή» χώρα!
Επιπλέον, βρέθηκε το ισοδύναμο του μοσχαρίσιου κιμά και των φροντιστηρίων, αφού και τα δύο (μοσχαρίσιος και μαθητές) θα μείνουν στο 13% και θα επιβληθεί στο σαλάμι αέρος επιπλέον φόρος 10%, ενώ θα επιβαρυνθούν και οι σερβιέτες με «φτερά» άλλο 10%, ώστε να αποφευχθεί η ένταξη του χοιρινού κιμά στη μεγάλη φορολογική κλίμακα!
Για τους ιδιοκτήτες ακινήτων επιβάλλεται –κατόπιν απαίτησης των «εταίρων»- ένα έκτακτο τέλος ίσο με το 50% της αντικειμενικής αξίας του κάθε ακινήτου και εξομολόγηση στην ενορία του ιδιοκτήτη που να δηλώνει τη μετάνοια για το αμάρτημα της ιδιοκτησίας που αλλοτριώνει χρηστές συνειδήσεις και ωθεί τους Πανέλληνες σε ιδιοτελείς σκέψεις αυθαίρετου και αθέμιτου πλουτισμού.
Για τους κατόχους αυτοκινήτων ή δικύκλων μπορούν να περνούν από ΚΤΕΟ μία φορά το μήνα απαραιτήτως, ενώ τα τέλη κυκλοφορίας θα πληρώνονται σε 12 ισόποσες δόσεις των 200 ευρώ εκάστη, προκειμένου να ολοκληρωθεί η γέφυρα Απομαρμά (!!!) στον επαρχιακό δρόμο Ηρακλείου - Μεσαράς την προσεχή τριακονταετία και να μην έχουμε καθυστέρηση πέραν των 75 χρόνων που το «μεγαλεπήβολο» έργο είναι υπό κατασκευή!
Τέλος οι «μεταρρυθμίσεις» θα ολοκληρωθούν με την ιδιωτικοποίηση του Λευκού Πύργου και του αρχαίου θεάτρου Ολυμπίας τα οποία θα «αξιοποιηθούν» ως σταθμοί φόρτωσης της εταιρίας «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ» που μετά τα προβλήματα που έχει στις Σκουριές θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας!
Το πρόγραμμα ήδη φαίνεται να αποδίδει καρπούς, αν κρίνω απ’ τους σκουπιδοτενεκέδες της γειτονιάς και τα παγκάκια του παρακείμενου πάρκου!
Υποκλινόμαστε στου τεχνοκράτες Ευρωπαίους αξιωματούχους και τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους μας που προχωρούν την «αξιολόγηση» και προχωρούν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών!
* Ο Μιχάλης Τζανάκης είναι φιλόλογος
[email protected]
Η τακτική των παλαιών πολιτικών
«Να δώσομε μιαν αυξησούλα στους μισθούς ή να νομοθετήσομε κάτι άλλο ευχάριστο, για να καλοπιάσομε τον λαό να μας ξαναψηφίσει».
Έτσι σκέφτονταν οι παλιοί πολιτικοί μας.
Και έτσι οι συντάξεις είχαν ανεβεί σε παράλογα ύψη (είχαν γίνει υψηλότερες και από τους μισθούς των εν ενεργεία υπαλλήλων), τα επιδόματα είχαν γίνει πολλά, πολυποίκιλα, αδικαιολόγητα… τα έτη υπηρεσίας για απόκτηση δικαιώματος σύνταξης συνεχώς λιγόστευαν, τα εφάπαξ παχυλά… Κόστη δυσβάστακτα για τα ασφαλιστικά ταμεία.
Και σήμερα ζούμε τα οδυνηρά αποτελέσματα.
Οι υπάλληλοι του Δημοσίου συνεχώς πλήθαιναν (διορίζονταν και αχρείαστοι, ενίοτε και τεμπέληδες και ανίκανοι), ποινές για παραπτώματα υπαλλήλων δεν εκτελούνταν. Δεν γινόταν κανένας έλεγχος της λειτουργίας των υπηρεσιών. Καμία αξιολόγηση της εργασίας των υπαλλήλων, ώστε να προάγονται σύμφωνα με την αξία τους. Οι προαγωγές και ο διορισμός προϊσταμένων γίνονταν συνήθως με ρουσφέτια.
Φόροι δεν εισπράττονταν. Παραβάτες δεν τιμωρούνταν. Το λαθρεμπόριο και η φοροδιαφυγή οργίαζαν. Η καπατσοσύνη είχε παραμερίσει την εργατικότητα και την τιμιότητα (αυτά θεωρούνταν βλακείες). Και ο συνδικαλισμός είχε γίνει μόνιμη και ακατανίκητη αντίδραση που εμπόδιζε την σωστή λειτουργία του κράτους.
Τα ίδια κόμματα (τα δύο μεγάλα του παρελθόντος) εναλλασσόμενα έτσι κυβερνούσαν. Και κάθε φορά που ο ένας από τους δύο έχανε στις εκλογές, ήταν αναγκασμένος (η τακτική τους το απαιτούσε) να υποσχεθεί νέες παροχές, για να γίνει πιο αγαπητός από τον άλλο, ώστε, στις επόμενες εκλογές , αυτός να κερδίσει.
Για ελέγχους στις Υπηρεσίες, για περιορισμό της σπατάλης και για οικονομία, καμία σκέψη. Αυτά θεωρούνταν επιζήμια για το Κόμμα (με κεφαλαίο Κ !).
Και ο εύπιστος λαός, παραπλανημένος, μαγεμένος, ψήφιζε σαν υπνωτισμένος μια τον ένα, μια τον άλλο, μη γνωρίζοντας ότι στην πραγματικότητα ψήφιζε την βαθμιαία καταστροφή του.
Η οποία δεν άργησε να έρθει.
Βέβαια μέσα στη Ευρωπαϊκή Ένωση (στην οποία τα συμμετέχοντα κράτη χάνουν την πλήρη τους αυτονομία , διότι δεσμεύονται να υπακούουν στους νόμους της - ας το χωνέψομε) αυτή η παλιά τακτική δεν είναι δυνατόν πια να λειτουργήσει.
Οι σημερινοί πολιτικοί μας το έχουν πάρει χαμπάρι;
Τα παθήματα ας γίνουν μαθήματα τουλάχιστον για την νέα γενιά των πολιτικών μας.
