Του Μιχάλη Περάκη*

Κάθεται σε μια γωνιά, σκυφτή.. την θυμάμαι σχεδόν μια ζωή σε αυτή την στάση, στην ίδια γωνιά.. να πλέκει μια ζωή.

Με κοιτάζει  πάνω από τα γυαλιά που την παρατηρώ και συγχρόνως τα χέρια πλέκουν γερά τους κόμπους.

Μου λέει... «Δεν πάνε πια τα χέρια μου Μιχάλη, κάποτε στα νιάτα μου έκανα έως και 20 μύλους την ημέρα.. Τώρα τα χέρια μου υποφέρουν σε κάθε στροφή..».

Δεν άντεξα και ρώτησα:

- Γιαγιά πότε ξεκίνησες να πλέκεις;

Κάπως έτσι ξεκινάνε  οι καλύτερες ιστορίες.

«Ήμουν 9 χρονώ όταν πήρα στο σχολείο το πρώτο βραβείο από την Κλεοπάτρα του Μιμίκο, για κάτι δαντέλες που έπλεξα καθώς με έμαθε η μάνα μου από μικρή. Από τότε δεν σταμάτησα ποτέ.. Όσο κουρασμένη κι αν ήμουν μετά από το χωράφι και τις άλλες εργασίες επιβίωσης, στο τέλος της μέρας καθόμουν στην γωνιά μου να πλέξω πότε 5, πότε 10 ή και άλλοτε πάλι 15 και 20 μύλους!

Βλέπεις αυτή ήταν η δική μου ξεκούραση, αυτό αλάφρυνε τους πόνους και τις κακουχίες της εποχής μας. Ακόμα κι όταν είχαμε τον παππού σου στο νοσοκομείο, εκεί δίπλα στο προσκεφάλι του, έπλεκα από αγάπη και συντροφιά...».

Σχεδόν αυτόματα έπιασα το κομπιουτεράκι. Κι άρχισα να την ανακρίνω με περιέργεια μικρού παιδιού, μπροστά στο θάμα της ζωής.

Πόσους μύλους την ημέρα, πόσες ημέρες, πόσα χρόνια πόσες κουβάρες θέλει ο μύλος, πόσα μέτρα κλωστή να ‘χει μια κουβάρα; 

Σχεδόν καθημερινές οι απορίες μου σκέφτηκα, ενώ εκείνη μειδίασε με στωικότητα.

Δεν ξέρω φίλοι μου αν το γνωρίζατε εσείς, αλλά εγώ σχεδόν απογειώθηκα από χαρά μόλις άρχισα να κάνω τους υπολογισμούς μιας ογδοηκονταετίας!

Ένας μέτριος μύλος απαιτεί περίπου 30 μέτρα κλωστή, κι η γιαγιά μου εδώ και 80 χρόνια (κοντά δηλαδή 24.000 ημέρες και νύκτες, έπλεκε από 10 μύλους κατά μέσο όρο, τουτέστιν περίπου  7.200.000 μέτρα, ήτοι 7.200 χιλιόμετρα κλωστή δίπλωσε στην έως τώρα όμορφη και δύσκολη ζωής της.

Από τους μικρούς Σκλάβους Σητείας, η γιαγιά μου η Άννα, πέταξε πάνω από τον Ατλαντικό ωκεανό και πάτησε στην ήπειρο της Αμερικής. Και συνεχίζει ακάθεκτη να μου διδάσκει Γεωμετρία με κλωστές και Άλγεβρα ζωής.

Την Δευτέρα θα κλείσει  τα 88... εύχομαι να έχεις υγεία,  να κυκλώσεις τη Γη ολόκληρη γιαγιάκα.

Αφιερωμένο εξαιρετικά και φόρος τιμής, σε ΟΛΕΣ τις Υπέροχες Γιαγιάδες μας.

* Ο Μιχάλης Περάκης είναι πρόεδρος Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας Λασιθίου