Κοινό και εντυπώσεις κατάφερε να κλέψει η ταινία «Οι μάσκες που βραδιάζουν το πρωί» η οποία προβλήθηκε στον κινηματογράφο Β. Κορνάρος, με στόχο να στηρίξει οργανισμούς που δίνουν τη μάχη κάτα του καρκίνου.
Η ταινία, την σκηνοθεσία της οποίας υπογράφει η ψυχολόγος Μαρία Σβολιαντοπούλου, δημιούργησε ένα κλίμα συμπόνιας και έντονης συγκίνησης. Δεν έλειψαν τα δάκρυα και ο θαυμασμός των θεατών που παρακολούθησαν την ταινία. Το αποτέλεσμα δικαίωσε την προσπάθεια μιας και ο κινηματογράφος Βιτσέντζος Κορνάρος γέμισε από ανθρώπους που συνέβαλαν στην προσπάθεια της δωρεάς των οργανισμών
“Ευ Ζω με τον Καρκίνο” και της “Ηλιαχτίδας”.Το κοινό αποτελούταν όχι μόνο από μεγάλους που δέχτηκαν να συμβάλουν στην προσπάθεια της ομάδας, αλλά και από νέους που θέλησαν να επιβραβεύσουν τον αγώνα των συνομηλίκων τους, ανάμεσά τους καθηγητές, δάσκαλοι, φοιτητές, γονείς αλλά και άτομα που ταυτίστηκαν με τους χαρακτήρες. Υπενθυμίζεται ότι στόχος της ταινίας ήταν να περάσει κοινωνικά μηνύματα εναντίον του στίγματος, αλλά και να υποστηρίξει φιλανθρωπικά οργανισμούς. Για το λόγο αυτό αναμένεται να ακολουθήσουν και κάποιες ακόμα προβολές της ταινίας.
Οι συντελεστές λίγο πριν την προβολή, ανυπομονούσαν να απολαύσουν την ταινία για την οποία δούλεψαν πολύ σκληρά. Στην αρχή της πρεμιέρας, όπως και της δεύτερης προβολής, έγινε η προλόγηση της σκηνοθέτιδας –σεναριογράφου Μαρία Σβολιαντοπούλου, από την Αμαλία Ζαργιανάκη, που εργάζεται στο εργαστήρι καρκινικών κυττάρων και είναι μέλος του ΕΥ ΖΩ και από τον Γεώργιο Παπαδάκη, οδοντίατρο. Ακολούθησε ο λόγος της ίδιας της ψυχολόγου με ευχαριστίες και διευκρινίσεις για την όλη πορεία της ταινίας. Έπειτα οι πρωταγωνιστές Ιωάννα Χωματά, Γιώργος Φραγκιαδάκης, Κατερίνα Στρουμπάκη, Μαίρη Λεμονιά και Νίκη Αποστολάκη- και η Στέλλα Βαρδάκη –κάμερα και μοντάζ- αναφέροντας τις δυσκολίες, τις ευχαριστίες αλλά και εκφώνισαν κείμενο που γράφτηκε ειδικά για την περίσταση. Τέλος ήταν φανερή η συγκίνηση όλων των συντελεστών που κατάφεραν και υλοποίησαν μια ιδέα που ξεκίνησε από ένα παιχνίδι, όπως είπε χαρακτηριστικά η σεναριογράφος.
Το κοινό εντυπωσιάστηκε από την προβολή της ταινίας «Οι μάσκες που βραδιάζουν το πρωί.
«Καταρχήν δεν περίμενα να γίνει κάτι τέτοιο από τόσο νέους ανθρώπους και μου έκανε εντύπωση ότι οι νέοι τελικά είναι πιο μπροστά από τους ενήλικες γιατί έχουν καταλάβει πόσο σημαντικό είναι να αποδεχόμαστε την διαφορετικότητα» αναφέρει η επίκουρη καθηγήτρια του ΤΕΙ Λογιστικής και Χρηματοποικονομικής Κρήτης, Αλεξία Τζωρτζάκη για να προσθέσει:
«Η ταινία περνάει μηνύματα στο κοινό. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος από το να δείξεις ζωντανά παραδείγματα ανθρώπων. Το παράδειγμα είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθεις. Η ποιότητα της παραγωγής ήταν εξαιρετική. Νομίζω ότι όλοι σας έχετε τρομερό ταλέντο και θα πρέπει να κάνετε και άλλες τέτοιες ταινίες διδακτικές, οι οποίες δεν προέρχονται από μεγάλους σε ηλικία αλλά νέους. Νομίζω οι νέοι μπορούν να διδάξουν πολλά πράγματα και στους άλλους νέους αλλά κυρίως σε εμάς τους μεγάλους».
Συγχαρητήρια στη Μαρία Σβολιαντοπούλου δίνει η Σόνια Σταυρακάκη που παρακολούθησε την ταινία.
«Η ταινία για εμένα εστιάζει στα σημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κάθε άνθρωπος» υποστηρίζει και προσθέτει:
«Ήταν πολύ καλή. Έδωσε πολλά μηνύματα. Μπράβο σε όλους τους συντελεστές και στα παιδιά που βοήθησαν. Εύχομαι να πάει καλά».
Την ικανοποίηση της για την ταινία εκφράζει η σκηνοθέτις της και ψυχολόγος Μαρία Σβολιαντοπούλου.
‘’Είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα της ταινίας» υποστηρίζει και προσθέτει:
«Είχαμε την στήριξη τόσων ανθρώπων, που ούτε το είχα φανταστεί. Ένιωσα παράξενα, λες και η ψυχή μου τόσο καιρό ήταν κενή και μέσα σε 2 ώρες γέμισε ξαφνικά. Για το παρόν αποτέλεσμα θα ήθελα να ευχαριστήσω την Στέλλα Βαρδάκη για την κάμερα και το μοντάζ, τους πρωταγωνιστές της ταινίας, Ιωάννα Χωματά, Γιώργος Φραγκιαδάκης, Κατερίνα Στρουμπάκη, Μαίρη Λεμονιά και Νίκη Αποστολάκη για την προσπάθεια τους να καταφέρουν το ακατόρθωτο όπως επίσης όλους τους συντελεστές και υποστηρικτές της ταινίας».
“Περίμενα ότι θα έρθουν άτομα αλλά όχι και τόσα. Όταν είδα τόσα άτομα στην αίθουσα πραγματικά ξαφνιάστηκα και συνάμα συγκινήθηκα. Η δημιουργία της ταινίας σαν εμπειρία είναι μια από τις καλύτερες που έχω ζήσει ως τώρα. Μια εμπειρία έντονη που την ζήσαμε με πάθος. Σίγουρα θα δημιουργηθεί και μια δεύτερη ταινία στο μέλλον, η οποία πάλι θα βασιστεί στην ευαισθητοποίηση της κοινωνίας, εφόσον όλα πήγαν καλά σε αυτή την ταινία. Πιστεύω ότι το παν είναι να έχεις μια καλή ομάδα και όλα τα άλλα έρχονται μετά. Εύχομαι το μήνυμα μας να το έλαβαν πολλοί άνθρωποι και ίσως μια μέρα το διαφορετικό να γίνει και αυτό μια συνήθεια χωρίς να είναι πια στιγματισμένο”.
