Κάπου σε χωριό της Κρήτης, ζούσε ένας χωρικός..
έγερνε το κεφάλι του, λίγο προς τ’ αριστερά!..
ξέρετε τα παρατσούκλια,..δίναν κι’ έπαιρναν..κακώς,
..”ο παρά πέντε”!..έρχεται, λέγανε κάθε φορά.

Άλλοτε πάλι φεύγοντας, τον βλέπαν από πίσω..
..στα δεξιά τους έγερνε!..τον λέγαν “ο και πέντε”!..
άκρη δεν βρίσκανε ποτέ, πώς να σας εξηγήσω,
φαντάζεστε να τ’ άκουγε!..μα είχε και τ’ αμέντε.*

Προχθές εις το “και πέντε”!..”Κάποιος” έτρεχε,.. μην πέσει..
υπέθεσα δεν πρόλαβε, να περάσει στο.. Κ.Τ.Ε.Ο.!!..
όμως είχα κάνει λάθος, έτρεχε να καταθέσει..
..Υποψήφιος να είναι,.. έγκρισή ‘χε απ’ το “ΘΕΟ”!;;

Aμέσως στο μυαλό μου, ήλθε ίδιος συνειρμός,
ευτυχώς όμως η “κλίση”!..ήταν όόλη Δεξιά..
έτσι δεν δυσκολεύτηκα,..”ο και πέντε”!..προσεχώς..
έτσι θα τον θυμόμαστε, ας προσέχ’ άλλη φορά.

Τι “παρά πέντε”, τι “και πέντε”, βάλτε τώρα που κληρώνει,
δεκτός “αποφανθήκανε”!.. να γίνει..και σωστά..
είναι ο “μέσος Έλληνας”,..στην παράταση πληρώνει,
..υπό την προϋπόθεση,..να έχει και λεφτά!

*Έχω τ’ Αμέντε μου: Έχω την προσοχή μου,..το μυαλό μου.

Δημήτρης Τριχάς
Τοπογρ. Μηχανικός Ε.Μ.Π.
[email protected]