Του Γ. Παναγιωτάκη*

“Τα καημένα χωριά της Βιάννου από την κατοχή και το ολοκαύτωμα”, του Δημήτρη Θεοδωσάκη. Βιβλιοπαρουσίαση.

Με τον τίτλο αυτό κάνει και πάλι την εργογραφική του παρουσία, ο γνωστός ταχυδρόμος του Κάστρου. Με σεβασμό και υπευθυνότητα πραγματοποιεί ένα ιστορικό - προσκυνηματικό περίπατο στην αιματοβαμμένη περιοχή της Βιάννου. Μια περιοχή που έχει χορτάσει από αίμα, αλλά δεν χορταίνει ποτέ από όσα βιβλία και ιστορικές περιγραφές δουν το φως της δημοσιότητας.

Τα 461 θύματα σε ανθρώπινες ζωές και ανεκτίμητες υλικές καταστροφές, που άφησε πίσω της η ναζιστική θηριωδία του Σεπτέμβρη του 1943 ξαγρυπνούν και ζητούν από κάθε πλευρά τη μεταθανάτια δικαίωσή τους.

Και η δικαίωσή τους συντελείται, όταν τα γεγονότα αυτά αναδειχθούν, φωτιστούν και καταστούν ιστορικά ανεξίτηλα. Κάθε λοιπόν βιβλίο που εκδίδεται και αναφέρεται στα γεγονότα της πολύπαθης περιοχής της Βιάννου υπηρετεί αυτό το σκοπό.

Μέσα στο πνεύμα αυτό, κινείται και το νέο βιβλίο του κ. Δ. Θεοδοσάκη. Τα στοιχεία που αξιοποίησε ήταν τα αποθέματα της ίδιας του της μνήμης, καθώς και οι μαρτυρίες που συγκέντρωσε και διασταύρωσε από αυτόπτες μάρτυρες των γεγονότων. Πατώντας έτσι στο σταθερό έδαφος της ιστορίας, μας προσφέρει ένα καλαίσθητο βιβλίο 200 σελίδων, φωτογραφικά τεκμηριωμένο.

Πιστός εργάτης της πένας, ο συγγραφέας, φίλεργος, μεθοδικός και επίμονος, προσφέρει για μια ακόμη φορά με το νέο του βιβλίο ένα “ευώδες θυμίαμα” κι’ έναν δοξαστικό ύμνο στα θύματα του ολοκαυτώματος της Βιάννου.

Αυτό συνάγεται και από το προλογικό του σημείωμα που αναφέρει: “Ως πλέκουν και καταθέτουν στεφάνι στον άγνωστο στρατιώτη τιμώντας τους αγώνες του για την πατρίδα, έτσι έπλεξα και κατέθεσα στεφάνι, με λιγοστές από τις δακρύβρεχτες ιστορίες, από τους λησμονημένους αφανείς ήρωες εκείνης της μαρτυρικής εποχής, τιμώντας τις θυσίες τους”.

Η γνωστή άρτια δομή του λόγου του, η ιστορική πιστότητα και η χαρισματική γλαφυρότητα κάνουν το βιβλίο ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Το περιεχόμενό του τιμά τον τόπο, υπηρετεί την ιστορική πραγματικότητα και παραδίδει στην αιωνιότητα την εκατόμβη των αδικοχαμένων ανθρώπων της περιοχής.

Αξιοπρόσεχτη τέλος είναι η σχεδιαστική καλλιτεχνική επιμέλεια του βιβλίου, που έγινε δια χειρός του Π. Μιχάλη Πατεράκη.

* Ο Γιώργος Ι. Παναγιωτάκης είναι συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής.