Αγαπημένη μου μαθήτρια, παιδί μου αγαπημένο. Τραγική μοίρα των γονιών και των δασκάλων σου και όλων που σε γνώρισαν και σε αγάπησαν, είναι αυτή που μας επεφύλαξε να σε κατευοδώσουμε σήμερα με ανείπωτο πόνο και οδύνη αβάστακτη, αφού έφυγες απρόσμενα τόσο νωρίς για το αιώνιο ταξίδι στου χωροχρόνου το άβατο.
Νοητό για την ανθρώπινη λογική και συμβατό με αυτήν είναι να αποχαιρετούν από τον κόσμο τούτο τα παιδιά τους γονείς και τους δασκάλους τους, αλλά το αντίστροφο είναι αφύσικο, μυστηριώδες και ακατανόητο.
Θυμάμαι τη φωτεινή εικόνα του προσώπου σου, παιδούλα τότε, ανάμεσα στα παιδιά της τάξης σου με ένα φως, που αντανακλούσε στα μάτια σου και υποσχόταν πολλά για την μελλοντική σου πορεία.
Υπήρξες κόρη, σύζυγος και μητέρα υποδειγματική από εκείνες που τις έχει ανάγκη σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η ταλαιπωρημένη μας χώρα.
Ενέπνευσες ήθος και αρχές στα παιδιά σου, που σήμερα θρηνούν το χαμό σου. Αλλά όμως θα ζεις στην καρδιά τους παντοτινά και θα φωτίζεις τη ζωή και την εξέλιξη τους, σαν ζωντανή παρουσία αληθινής μάνας.
Στους γονείς σου και στο σύζυγο σου ο μεγάλος πόνος θα απαλύνει βλέποντας στα παιδιά σου την εικόνα της μορφής σου και τη συνέχεια τη δική σου.
Καλό σου ταξίδι εκεί που πας στις γειτονιές του απείρου, σε έναν κόσμο καλύτερο. Και ας είναι ελαφρύ το χώμα της Κρήτης που σε λίγο θα σε αγκαλιάσει.
* Ο Σύλλογος Συνταξιούχων ΑΤΕ ευχαριστεί την κ. Ειρήνη Σηφάκη για τα ωραία λόγια που είπε για την κόρη του Συναδέλφου μας Γεωργίου Καραΐσκου.

