Τ’ασημένιο φεγγάρι μες στις νύχτες

τ’ Αυγούστου θα κεντάει τ’ απόβραδα

με χρώματα μύρια της ζωής το υφάδι.

Θ’ αρμενίζει μεσούρανα με τους ήχους

τ’ απείρου πάνω απ’ τα περάσματα

αστεριών supernova στη μαγεία των μεγάλων ερώτων.

Με τις άρπες αγγέλων, σαλπίζοντας

τ’ ουρανού τα μηνύματα για αγάπη κι ειρήνη.

Τ’ ασημένιο φεγγάρι, μες στη γήινη φύση

σιγοντάρει τους τόνους της μούσας

σ’ ένα δρόμο γεμάτο μυστήριο

για τους μύστες της θείας γαλήνης.

Και θα τρέχει σκορπίζοντας φως,

τα σκοτάδια βουλιάζοντας για ν’ αράξει

μ’ αστέρια και ήλιους σε λιμάνια τ’ ονείρου.

Τ’ ασημένιο φεγγάρι θα στέλνει το φως του αιώνια

και ελπίδας χαμόγελο στους “ΑΘΛΙΟΥΣ” του παρόντα αιώνα.

Ειρήνη Κουτσαντωνάκη, μαθηματικός