Η ελληνική Δημόσια Διοίκηση (ΔΔ) έχει χαρακτηρισθεί ως ο μεγάλος ασθενής της ελληνικής πολιτείας. ΄Εχει αναγνωρισθεί από όλα τα μεταδικτατορικά κόμματα και έχει συμπεριληφθεί στα Κυβερνητικά τους προγράμματα, όμως μόνο σε προεκλογικές περιόδους, παραδείγματος χάριν, Α. Παπανδρέου με το σύνθημα “αλλαγή” εννοούσε πρωτίστως τη ΔΔ, ο Κ. Σημίτης με τον όρο “εκσυγχρονισμό” εννοούσε επίσης τη ΔΔ και ο Κ. Καραμανλής με το σύνθημα “επανίδρυση του Κράτους”, εννοούσε το ίδιο, το μείζον πρόβλημά μας, που όμως την επομένη των εκλογών παραπεμπόταην στις καλένδες. Μ’ αυτά και κυρίως με τους αλόγιστους διορισμούς και την κατακόρυφη αύξηση των δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης (ΓΚ) και φυσικά του ελλείμματος (-15 %), την περασμένη 10ετία, φθάσαμε στην λεγόμενη μνημονιακή περίοδο, όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα.
Εσοδα και πρωτογενείς δαπάνες της ΓΚ της χώρας σε ποσοστό (%) του ΑΕΠ από την αρχή του αιώνα μέχρι σήμερα (Πηγή Ευρωπαϊκή Επιτροπή).
H πρώτη συμφωνία-μνημόνιο περιελάμβανε σημαντικά μέτρα εκσυγχρονισμού, αποκομματικοποίησης και αναδιοργάνωσης της ΔΔ. Απ’ αυτά έγιναν ουσιαστικά η απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων και η ΔΙΑΥΓΕΙΑ και έμειναν μισό-στρατα το opengοve και η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Η δεύτερη συμφωνία-μνημόνιο περιελάμβανε σημαντικά μέτρα αναδιοργάνωσης της ΔΔ, που τα καταβρόχθισε η σαμαράκεια απραξία (όπως τα γνωστά Ζάππεια, η λάθος συνταγή και εμμονή για επίσπευση των εκλογών δηλαδή επίσπευση κατάληψης της πρωθυπουργικής καρέκλας).
Έτσι φθάσαμε στο 2015, δηλαδή στην εποχή “Τσίπρα”. Στις αρχές Ιανουαρίου (προεκλογικά) και στο τέλος του ίδιου μήνα (στις προγραμματικές του ανακοινώσεις στη Βουλή) δήλωσε: “Τα γραφεία υπουργών, γ. γραμματέων και διοικητών οργανισμών και άλλων φορέων του Δημοσίου θα στελεχωθούν με ικανά στελέχη της ΔΔ”. Επίσης, στο κοινό ανακοινωθέν της 3ης συμφωνίας-μνημόνιου την 12/07, που συνυπόγραψε ο κ. Τσίπρας μαζί με τους εταίρους-δανειστές μας αναφέρεται: “Η ελληνική κυβέρνηση.. πρέπει να εκσυγχρονίσει και να ενισχύσει σημαντικά την ελληνική διοίκηση, και να θέσει σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα, υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για τη δημιουργία ικανοτήτων και την αποπολιτικοποίηση (αποκομματικοποίηση) της ελληνικής διοίκησης.
Μια πρώτη πρόταση θα πρέπει να παρέχεται έως τις 20 Ιουλίου μετά από συζητήσεις με τα θεσμικά όργανα. Η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύεται να μειώσει περαιτέρω το κόστος της ελληνικής διοίκησης, σύμφωνα με ένα χρονοδιάγραμμα που συμφωνήθηκε με τα όργανα...”.
Τα αποτελέσματα είναι ευρύτερα γνωστά και συνοψίζονται στα εξείς: Η ελληνική πολιτεία και ιδιαίτερα η ΔΔ της γνωρίσε σε διάστημα 7 μηνών την πιο σκληρή και απάνθρωπη κομματικοποίησή της από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Έτσι, τα ηθικά, κοινωνικά, προοδευτικά, αξιοκρατικά... χαρακτηριστικά της πρώτη φορά αριστερής κυβέρνησης πήγαν περίπατο.
Αυτό συνοψίστηκε στη γνωστή φράση του υπουργού Υγείας ότι “οι Διοικητές τω Νοσοκομείων είναι πολιτικά πρόσωπα”, όπερ μεθερμηνευόμενο, η αριστερή αξιοσύνη αξιολογείται μονοσήμαντα με μοναδικό κριτήριο την κομματικότητα. Δηλαδή, ένας Οργανισμός, όπως το ΠΑΓΝΗ, με έναν προϋπολογισμό 100 εκατ. ? και πάνω από 1000 εργαζόμενους, μπορεί να διοικείται στοιχειωδώς από έναν Έλληνα πολίτη που επιλέγεται μ’ ένα και μοναδικό κριτήριο (την κομματικότητα).
Ελλάς το μεγαλείο σου! Έχω επισκεφθεί και έχω νοσηλευτεί και σε ελληνικά νοσοκομεία, και πρόσφατα σε νοσοκομείο του Βελγίου. Η σύγκριση είναι αδύνατη και θα απαιτούσε μια ολόκληρη έκδοση της ΠΑΤΡΙΣ για μια στοιχειώδη παρουσίαση των διαφορών. Με δεδομένη την τεχνογνωσία των εταίρων σε τέτοια θέματα και της ανικανότητάς μας να εκσυγχρονίσουμε τη ΔΔ, ας ζητήσομε τη βοήθεια των εταίρων μας, προκειμένου κι’ εμείς να μπορέσομε να έχομε τα οφέλη μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής ΔΔ, όπως π.x. στην υγειονομική περίθαλψη και όχι μόνο. Νομίζω το δικαιούμαστε.
