...Ωδή προς τους ευγενείς συντελεστές εσωτερικού και εξωτερικού, των επαναλαμβανόμενων βουλευτικών εκλογών για την επιβολή 1ου, 2ου, 3ου, 4ου, 5ου, εσαεί... οικονομικών προγραμμάτων-μνημονίων, υπό τύπου ζωοδόχου (μέχρι αναστάσεως) “ειδικού φάρμακου“ τελευταίας διεθνούς επιστημονικής ανακάλυψης και φιλάνθρωπου προσφοράς, προς την ήδη μεταστάσα λατρευτή και δοξασμένη ημών Πατρίδα.
Ω!!! Μανάδες των, εσείς τυχερές και καλομοίρες που ευτυχήσατε πριν τα τινάξετε να δείτε τα καμάρια σας, πρόσωπα μεγάλα σπουδαία μα και πλούσια, κυρίως σεβαστά, στην αγαθή και αναμάρτυτο κοινωνία μας. Επιτυχημένα, αυτοδημιούργητα (από μόνα τους φτιαγμένα) ή και από τζάκια επαρκώς γαλουχημένα.
Πρόσωπα πανάξια και τιμίως αναρριχημένα στις πυραμίδες των απανταχού της γης κολοσφουγγάριων εξουσιογλειφτών. Γλυκαπολαύστες των πάσης φύσεως αγαθών, που τώρα αίλουροι κινούνται ακροποδητί στις κορυφές τους με χάρη μπαλαρίνας μειδιούσης και έμπλεοι όμοιας χαράς εξάχρονης ανέμελης παιδίσκης χοροπηδώντας, σε καταπράσινο λιβάδι.
Ισορροπούν και αλληλέγγυοι ισορροπούνται.
Και στα μάτια των έκπληκτων πλην μουνουχισμένων (θεατών) της μεγάλης πλατείας και μαύρης οπής, ταλαντεύεται το προφανές... Ο φυσικός νόμος της βαρύτητας δεν ισχύει... Γι’αυτούς τούς Τιτάνες της δύναμης, του πλούτου, της εξουσίας και της διαπλοκής δεν πρέπει να ισχύει. Είναι πια ημίθεοι. Μπορεί και θεοί.Θεού επιτρέποντος...
Υ.Γ. Ο παραπάνω ορισμός (Ύμνος) δεν έχει ακόμα αποκτήσει την επάρκεια και αυτονομία του. Γιατί ακόμα εξελισσόμενος, ίσως τύχει της καταξίωσης του, σε φυσικό νόμο ή σε έναν από αυτούς, τους τωρινούς, ή τους μελλούμενους της ευμενίδας ημών παγκοσμιοποίησης.
*Ο Μιχάλης Βιτσαξάκης είναι συνταξιούχος
