Του Γιώργου  Αγγελάκη*

Είναι μεσάνυχτα, γράφω και σβήνω

φράσεις κοινότοπες, που δεν εγκρίνω.

Θέλω να γράψω, το πώς δεν ξέρω.

Τα πάνω κάτω θέλω να φέρω.

Είν’ ένα πρόβλημα που θέλει λύση

Νύχτες αγρύπνιας μ’ έχουν τσακίσει.

 

Θέλω να γράψω, για πάρα πολλά

του γύρω κόσμου που είναι στραβά.

Βλέπω, ακούω, χαρτογραφώ

Δεν βλέπω τίποτα νά ‘ναι σωστό.

Δεν ξέρω, όμως, τι πρώτο να πω.

Μέγα  το μπέρδεμα και σιωπώ.

Πού  θα μου πάει, τη λύση θα βρω.

 

Μέσα στο νου μου των όπλων κλαγγές.

Πόλεμο κάνουν τσ’ οργής οι κραυγές

Δίνουνε μάχη έξω να βγούνε,

Στσ’ άκρες του κόσμου να ακουστούνε   

Χρόνια  τις ξέρω, πια δεν κρατούνε..

Ώρα την ώρα θα εκραγούνε.

Θέλουνε όλα με μιας να τα πούνε.

 

Όμως στα χέρια μου, όπως θωρώ,

θαρρώ μια λύση  πως τώρα κρατώ.

Είναι  η ψήφος ,που την κραδαίνω. 

Μία  παράταση θαρρώ την παίρνω.

Όρκο σας δίνω, πολλά θα σταθμίσω,

την ψήφο που έχω να μην χαραμίσω.

* O Γιώργος Αγγελάκης είναι μαθηματικός