Ακόμη και οι πιο σκληροί ιδεολογικοί του πολέμιοι δεν αμφισβητούν τη γοητευτική του προσωπικότητα. Ούτε για μια στιγμή δεν έχει απομακρυνθεί από τις σκληροπυρηνικές αριστερές πολιτικές του απόψεις: την παθιασμένη αντίστασή του στη μοναρχία, τις ιδιωτικοποιήσεις, τη λιτότητα, τα πυρηνικά όπλα, τον πόλεμο στο Ιράκ.

Ο Τζέρεμι Κόρμπιν, ο αντισυμβατικός βετεράνος πολιτικός που δεν φοράει γραβάτα - και τον οποίο έσπευσε να συγχαρεί για την ιστορική του νίκη ο ΣΥΡΙΖΑ - υπήρξε για περισσότερο από 30 χρόνια ο «αντάρτης» του Κόμματος των Εργατικών. Από το Σάββατο είναι ο νέος ηγέτης του.

Επειτα από μία μακρά πολιτική καριέρα, κατά την οποία ουδέποτε διεκδίκησε ηγετικές θέσεις, ο Κόρμπιν έλαβε στα 66 του την υποστήριξη χιλιάδων νέων υποστηρικτών του Εργατικού Κόμματος και κατάφερε ίσως μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές στη σύγχρονη βρετανική πολιτική σκηνή.

Στον απόηχο των μετασεισμικών δονήσεων της οικονομικής κρίσης, η τεράστια επιτυχία του, σχολιάζουν οι New York Times, υπογραμμίζει την αποσταθεροποίηση των ευρωπαϊκών πολιτικών δομών, με τους ψηφοφόρους να απομακρύνονται από τον χώρο του Κέντρου και να κινούνται είτε προς την Αριστερά είτε προς την Ακροδεξιά.

Ο λιτός βίος του - χορτοφάγου - Κόρμπιν είναι σχεδόν παροιμιώδης. Από το 1983, οπότε εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στο Βόρειο Ισλινγκτον του Λονδίνου, δηλώνει συνήθως τις χαμηλότερες δαπάνες. «Η αλήθεια είναι ότι δεν ξοδεύω πολλά χρήματα. Κάνω μία φυσιολογική ζωή. Κινούμαι με ποδήλατο και δεν έχω αυτοκίνητο», είχε δηλώσει σε πρόσφατη συνέντευξή του στην Guardian.

Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι στηρίζει την εμμονή στη λιτότητα. Απεναντίας, συνηθίζει να λέει ότι «η λιτότητα χρησιμοποιείται σαν κάλυμμα για τον ανασχηματισμό της κοινωνίας, τη διόγκωση της ανισότητας και της αδικίας», ενώ υπογραμμίζει ότι οι Εργατικοί πρέπει να προσφέρουν μία εναλλακτική οικονομική λύση.

Σαφώς πιο αριστερός από τους αντιπάλους του για τη διαδοχή στην ηγεσία του Εργατικού Κόμματος (Αντι Μπέρναμ, Ιβέτ Κούπερ και Λιζ Κένταλ), ο Κόρμπιν έχει - παραδόξως - και ένα «κοινό» με τον συντηρητικό πρωθυπουργό της χώρας. Είχε ψηφίσει «όχι» στην Ευρώπη σε ένα δημοψήφισμα του 1975. Η μεγάλη νίκη του, εκτιμούν πολιτικοί αναλυτές, μπορεί να κάνει επίσης πιο εύκολο το Brexit έως το 2017, οπότε θα έχει διεξαχθεί το δημοψήφισμα για την παραμονή ή όχι της χώρας στην ΕΕ.