Όλοι οι άνθρωποι και ιδιαίτερα εκείνοι που έζησαν και εργάστηκαν στη θάλασσα, γνωρίζουν πολύ καλά, ότι απαραίτητο στοιχείο στην πορεία ενός πλοίου για να φτάσει με ασφάλεια στον προορισμό του, είναι μεταξύ των άλλων φυσικών παραμέτρων και η καλή ορατότητα στο θαλάσσιο τοπίο.
Σήμερα στο τρικυμιώδες τοπίο της Ελληνικής πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής πραγματικότητας, η ορατότητα όχι απλά είναι περιορισμένη, αλλά είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη.
Ο λόγος είναι ότι, ενώ το πλοίο της Ελλάδας πλέει ολοταχώς προς τις εκλογές, κυβερνήτες, πλήρωμα και επιβάτες απορροφημένοι από την προεκλογική αντιπαράθεση και το ομιχλώδες πολιτικό τοπίο, αγνοούν γιατί δεν βλέπουν μπροστά τους, ένα μεγάλο «θαλάσσιο» κίνδυνο. Τον κίνδυνο από την επιδείνωση του ανεξέλεγκτου φαινομένου του μεταναστευτικού προβλήματος.
Ίσως θεωρηθεί οξύμωρο σχήμα λόγου, αλλά η συνεχιζόμενη μεταναστευτική ροή από τα παράλια της Τουρκίας, αποτελεί μεγάλο Εθνικό ζήτημα, μεγαλύτερο ακόμη και του οικονομικού προβλήματος της χώρας.
Δεν είναι θέμα ξενοφοβίας, ούτε ρατσισμού εναντίον των χιλιάδων δυστυχισμένων και κατατρεγμένων ανθρώπων. Είναι θέμα επιβίωσης του Ελληνικού λαού σε μια περίοδο παρακμής, όπου η τροφή, οι δουλειές και τα μέσα, δεν επαρκούν για τους ίδιους τους Έλληνες.
Από όλα τα παραπάνω και με δεδομένο το πρόβλημα της κρίσης, το δημογραφικό ζήτημα και την υπογεννητικότητα, θεωρείται θέμα πρώτης προτεραιότητας και εθνική υπόθεση.
Αν η Ελλάδα καταφέρει να ξεπεράσει αυτόν το σκόπελο του μεταναστευτικού ρεύματος και η κυβέρνηση που υποχρεωτικά θα προκύψει μετά τις εκλογές έχει τη στήριξη της πλειοψηφίας των Ελλήνων, υπάρχει ίσως ελπίδα για το μέλλον αυτού του τόπου.
Χρειάζεται ταυτόχρονα με την προσπάθεια της ανάκαμψης, η εφαρμογή μιας παρεμβατικής και αποτελεσματικής δημογραφικής πολιτικής, με μέτρα μακρόπνοα και «γενναιόδωρα» προκειμένου να ανακοπεί η δραματική μείωση των γεννήσεων και να μειωθούν οι επιπτώσεις του δημογραφικού προβλήματος.
Η υπογεννητικότητα ελκύει την έλευση των μεταναστών νόμιμων ή παράνομων και η δημογραφική γήρανση δημιουργεί κενά στο εργατικό δυναμικό, το οποίο καλύπτεται ευκολότερα με αλλοδαπούς εργάτες. Ενισχύεται επίσης η μαύρη εργασία με ανασφάλιστους εργαζόμενους, με τη μείωση των εισφορών στα χρεοκοπημένα ασφαλιστικά ταμεία.
Υπάρχει κίνδυνος εάν δεν αντιμετωπιστούν οι γενεσιουργές αιτίες του κακού στη ρίζα τους, οι αποφάσεις που παίρνονται από το σκληρό μνημόνιο να ξεπεραστούν ως αναχρονιστικές και αναποτελεσματικές.
Συνοψίζοντας τις παραπάνω σκέψεις, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η χώρα μας, την ώρα που καταπονείται από την τρικυμία της κρίσης, δέχεται από τη μια πλευρά τα κύματα της λαθρομετανάστευσης και από την άλλη συρρικνώνεται από το δημογραφικό και την υπογεννητικότητα.
Οι εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου, θα είναι για τους Έλληνες η τελευταία ευκαιρία για να αλλάξουν την πορεία, στρέφοντας οριστικά το καράβι της Ελλάδας στη θάλασσα της Ευρώπης, μακριά από το ομιχλώδες τοπίο της αβεβαιότητας και της μηδενικής ορατότητας.
* O Μαρίνος Παττακός είναι αντιδήμαρχος
