Η συναισθηματική αποξήρανση τη ζωής,η άνευ όρων εγκατάλειψη ηθικών θέσεων και αποσκευών, η ψυχική εξαγρίωση, η ανάδειξη της βίας ως sine qua non προυπόθεση επιβίωσης,η αποθέωση του τρόμου, η απώλεια της αισθητικής, η συνειδησιακή αναλγησiα που έχει διαποτίσει ως τα μύχια τις ανθρώπινες σχέσεις, όλα αυτά ευθύνονται για τη δημιουργία μιας νοοτροπίας και αντίληψης που δικαιολογημένα χαρακτηρίζεται “βάρβαρη” σήμερα!
Μιλάμε, λοιπόν γι’ αυτή τη νέα(!) βαρβαρότητα με μια φαρισαϊκή διάθεση κατάκρισης της ζωής-για το πώς κατάντησε- χωρίς να συζητάμε και κυρίως χωρίς να αναλαμβάνουμε στο βαθμό που θα ‘πρεπε τις προσωπικές μας ευθύνες!Θεωρούμε πως οι δικές μας πράξεις δεν είναι παρά οι λίγες, οι ελάχιστες σταγόνες νερού που πέφτουνε σ’ ένα ποτάμι που ήδη έχει... ξεχειλίσει!
Έτσι, θεωρώντας τον εαυτό μας απαλλαγμένο από ευθύνες για αυτό τον εκβαρβαρισμό, “νίπτομεν τας χείρας” μακάριοι και εφησυχασμένοι και εκτοξεύομε απρόσωπες και βολικές κατάρες για το... σύστημα, για τη σάπια και κακούργα κοινωνία ,θεωρώντας την ένα... γαιδούρι- όχι πως δεν είναι βέβαια!- που του φορτώνουμε εύκολα τα δικά μας κρίματα!
Ποια είναι τώρα τα πρόσωπα της σύγχρονης βαρβαρότητας;
-Η μείωση ή η απουσία του ηθικού δισταγμού που αποχαλινώνει τα ένστικτα μετατρέποντας το φορέα τους σε αδίσταχτο!
-Η αδιαφορία για τον ανθρώπινο πόνο η οποία συνεπάγεται την ψυχική εξαγρίωση και την καθιέρωση της ληστρικής αντιμετώπισης του ανθρώπου από τον άνθρωπο! (homo homini lupus).
-H αλαζονική αποθράσυνση της ωμής δύναμης που συνδυάζει το αστρικό ύψος με το πολικό ψύχος!
-Η άμβλυνση του καλαισθητικού αισθητηρίου που έχει μετατρέψει τον άνθρωπο σ’ ένα αδηφάγο αντιπαθητικό πλάσμα και έχει υποβιβάσει το κέντρο της ζωής από την καρδιά στο... στομάχι και στο παχύ έντερο!
-Η σαδομαζοχιστική συμφιλίωση με τη βία!
-Ο πόλεμος- και όχι μόνο ο πολυσυζητημένος πυρηνικός!- που συνοδεύει την ανθρωπότητα από την παιδική της ηλικία και που σήμερα την απειλεί με συντέλεια!
-Οι διαπιστώσεις πως χιλιάδες άνθρωποι οδηγούνται μαζικά στη σφαγή κάτω τα παγερά αδιάφορα βλέμματα παγκόσμιων οργανισμών με ηχηρά βαρύγδουπα ονόματα
-Το γεγονός ότι ο αιώνας μας ανέχεται να πεθαίνουν από την πείνα σαν τις... μύγες, τα παιδιά να πνίγονται κατά εκατοντάδες, μετανάστες συνάνθρωποί μας επειδή έχουν το... θράσος να ζητούν το αυτονόητο και ο θάνατός τους να καταγράφεται-αν βέβαια βρεθούν τα πτώματά τους!- ως στοιχείο στατιστικό (γιατί άραγε; Μήπως για να εκτιμηθεί ο βαθμός της δικής μας κτηνωδίας;)
Όλα αυτά, λοιπόν, συνθέτουν τον απελπιστικά και αποκαρδιωτικά μακροσκελή κατάλογο των αιτιών -που ευθύς γίνονται αποτελέσματα και προκύπτει ο φαύλος κύκλος! -του εκβαρβαρισμού του σύγχρονου ανθρώπου ο οποίος “τεντώνει απεγνωσμένα τα χέρια του για να φτάσει τ’ άστρα αδιαφορώντας και καταπατώντας τα λουλούδια που βρίσκονται μπροστά στα πόδια του!”.
Και βέβαια δε μιλάμε εδώ για τη βαρβαρότητα των ανθρωποφάγων! Εκείνοι έχουν κάποιο λόγο να σκοτώνουν! Εδώ μιλάμε για το σύγχρονο βάρβαρο που διακηρύσσει το σεβασμό στον άνθρωπο, κόπτεται για τα δικαιώματά του από τη μια κι από την άλλη οργανώνει γενοκτονίες και συγχρονα κρεματόρια! Για το σύγχρονο βάρβαρο που διαθέτει μια τρομαχτική δύναμη, ένα νου ασφυκτικά γεμάτο με γνώσεις και ιδέες-μέχρι και .. ανθρωπιστικές!- ενώ μια άδεια, διεστραμμένη ψυχή, η ψυχή του,τού εξοπλίζει απέραντα το χέρια και το μυαλό, στο έργο της πιο απάνθρωπης βίας! Η σύγχρονη επιστήμη και τεχνολογία του δίνουν τεράστιες δυνατότητες που όμως τις χρησιμοποιεί αρνητικά! Σε καιρό ειρήνης δημιουργεί καταναλωτές και σε καιρό πολέμου όχι ήρωες πια μα δολοφόνους κι εγκληματίες!
Ας δηλώνει ο Ο.Η.Ε. πως οι πολεμικές δαπάνες μιας μέρας είναι μεγαλύτερες από τα ποσά που ξοδεύονται για τροφή, υγεία και σπουδές των παιδιών τού πλανήτη για δέκα(!) χρόνια!
Ας χάνεται κάθε δευτερόλεπτο από την πείνα μια ζωή!
Ας έχει κιόλας αρχίσει ο επιθανάτιος ρόγχος της φύσης!
Ας κινδυνεύει η ανθρωπότητα να συντριβεί από τη χιονοστιβάδα του άγχους!
Ο σύγχρονος βάρβαρος δεν πολυσκοτίζεται για τίποτε απ` αυτά.
Ωστόσο, όσο είναι (;) ακόμα καιρός, πρέπει ν’ αλλάξουμε τον κόσμο! Χρειαζόμαστε άλλες μεθόδους ζωής, άλλα μέτρα και σταθμά,άλλους στόχους, άλλες κοσμοθεωρίες. Ανθρωπιστικές! Να σταματήσουν τις ιμπεριαλιστικές τους τάσεις οι ισχυροί! Να φαλιρίσουν, να πτωχεύσουν οι αγορές του πολέμου!Να προστατευτεί και να σωθεί η φύση! Να γίνει η ζωή από αγωνία επιβίωσης, αγώνας βελτίωσης!
Πώς θα γίνουν όλα αυτά; Με συλλογικό,συνεχή, έντονο καθημερινό αγώνα! Από ποιούς; Μα από μας τους αξιοθρήνητους μελλοθάνατους της κάθε μέρας, της κάθε ώρας, της κάθε στιγμής!...
Ας το συνειδητοποιήσουμε επιτέλους: Πήραμε τη ζωή μας λάθος! Πρέπει ν’ αλλάξουμε ζωή!
* Ο Χ.Ν. Καραγιάννης είναι φιλόλογος
