Του Γιώργου Αγγελάκη*

Βγαίνουν νέοι ευπατρίδες,

γράφουν στις εφημερίδες.

Κόσμος πάει στις πλατείες

με τις τυμπανοκρουσίες.



Σήμερα όλα αλλάζουν!

Λένε, τάζουν και κομπάζουν,

κι’ από τα ψηλά κοιτάζουν,

μα εμένα με τρομάζουν.



Της θολούρας θιασώτες,

καιροσκόποι πατριώτες.

Ένας κι ένας διαλεγμένοι,

στο καθήκον τους ταγμένοι.



Θέλουνε να μας διχάσουν,

τις καρέκλες τους μη χάσουν.

Άλλοι θε να μας πολώσουν

κι’ άλλοι να μας παλαβώσουν.



Αχ καημένη μου Πατρίδα.

Έγινε θεός το χρήμα.

Αχ καημένε Πατριώτη

μιας Ιδέας Στρατιώτη.



Όπλο έχεις με μια σφαίρα,

μην την ρίξεις στον αέρα.

Μία ψήφος, η δική σου

είναι όλ’ η δύναμη σου.



Της καρδιάς το χτύπο γρίκα

μία ψήφο πήρες προίκα.

Σου μιλούν για την Πατρίδα,

μα σου στήνουν την παρτίδα.



Σύντομα όλα τελειώνουν

κ΄ οι πλατείες ερημώνουν,

μ’ αν δε διώξεις τα σκουπίδια

θά ‘χομέ πάλι τα ίδια.



*Ο Γιώργος Αγγελάκης είναι μαθηματικός