Απλώνεται πανέμορφη σαν ένα καταστόλιστο λουλούδι εντός της μικρής κοιλάδας η οποία διαρρέεται από το χείμαρρο Καρκανιώτη και είναι κατάφυτη από οπωροφόρα δέντρα, με κήπους και περιβόλια, που αρδεύονται από τα πολλά νερά της πηγής του Καρκανιά.

Πολλές ομορφιές έχει η Κόξαρη που την κάνουν να ξεχωρίζει σαν διαμάντι διαλεκτό μέσα στο κύκλο των διπλανών πανέμορφων χωριών. Όπου κι αν πάει κανείς θα διαπιστώσει πραγματικές ομορφιές που θα τον ευχαριστήσουν αληθινά.

Το προνόμιο της αγάπης της στοργής και λατρείας των παιδιών προς τους γονείς τους δεν περιορίζεται αποκλείστηκα σ΄αυτούς και στην οικογένεια. Στον ίδιο προνομιούχο και λατρευτικό κύκλο ανήκει και το χωριό. Ο τόπος αυτός συμβίωσης πολλών οικογενειών με την κοινή μοίρα: χαρές και λύπες είναι μόνιμα, ισόβια ριζωμένος στην σκέψη και στην καρδιά μας, παραπλήσια με τους γεννήτορές μας.

Μόνιμος και ο πόθος εκδήλωσης της ευγνωμοσύνης μας προς το χωριό με το πατρικό μας σπιτάκι όπου κάνουμε τα πρώτα βήματα, μάθαμε τα πρώτα γράμματα και σύμφωνα με το τραγουδάκι:

Εκεί πρωτάνοιξα στο φως

Τα μάτια μου και την καρδιά

Κι είμαι σαν ένας αδελφός

Με τα άλλα του χωριού παιδιά.

Πολλοί οι τρόποι απότισης φόρου τιμής προς το χωριό μας και ο σημαντικότερος ίσως είναι να γράψεις ένα βιβλίο όπου το χωριό θα προβάλλεται απ΄όλες τις πλευρές του: θεατή και αθέατη, θα παρελαύνει η ιστορία του, θα αποκαλύπτεται η πρόοδός και τα επιτεύγματα των χωριανών κ.λ.π.

Τον αντιπροσωπευτικό και συνηθισμένο αυτό τρόπο εκδήλωσης λατρείας προς το χωριό διάλεξε και ο καταξιωμένος δάσκαλος Νικόλαος Ιωάν. Σταυρακάκης παρουσιάζοντας μας αυτές τις ημέρες το ωραίο βιβλίο του « Η ΚΟΞΑΡΗ ΠΕΔΙΑΔΟΣ, ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ» που έρχεται με την σειρά του να εμπλουτίσει τις γνώσεις μας του πανέμορφου χωριού. Στο πρόλογο του βιβλίου που ακολουθεί ο συγγραφέας αναφέρει ότι κάνω μια συνοπτική αναφορά στην διαχρονική ιστορία και στη ζωή της Κόξαρης, συμφώνα με όσα βιβλιογραφικά στοιχεία μπόρεσα να συλλέξω και φυσικά ενεργοποιώντας και τις αναμνήσεις μου και τις αναμνήσεις πολλών συγχωριανών μου που έζησαν κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα και αποτελούν το «ζωντανό βιβλίο» της ζωής της Κόξαρης.

Μέσα στις σελίδες του βιβλίου ξεδιπλώνεται η ιστορία του χωριού από την αρχαία εποχή έως σήμερα, γίνεται αναφορά στους συνοικισμούς και στους οικισμούς της, στις εκκλησίες της, στο σχολείο της, τα τοπωνύμια της, στην κοινοτική και στην κοινωνική της οργάνωση.

Το βιβλίο έχει την τιμή να προλογίζει ο κ. Γεώργιος Ε. Κρασανάκης, Ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης ο οποίος μεταξύ των άλλων αναφέρει ότι το βιβλίο του κ. Νίκου Σταυρακάκη διασώζει από τη βορά του πανδαμάτορος χρόνου πολλά αξιόλογα ιστορικά, θρησκευτικά, εθνικά και λαογραφικά στοιχεία, τα οποία καθιστά εναργέστερα το πλούσιο φωτογραφικό υλικό που το πλαισιώνει. Το υλικό αυτό συνιστά απόδοση φόρου τιμής στους προαπελθόντες κατοίκους της Κόξαρης, αλλά κα σε εκείνους που συνέβαλαν και συμβάλλουν με κάθε τρόπο στην ανύψωση του βιοτικού και πνευματικού επιπέδου των κατοίκων.

Είμαι βέβαιος ότι η εργασία αυτή του κ. Νικολάου Σταυρακάκη θα αποτελεί πηγή εμπνεύσεως για τους μεταγενέστερους ερευνητές, ώστε να παρουσιάσουν και εκείνοι έργο ισάξιο ή ακόμα πλουσιότερο.

Με την συγγραφική του αυτή χειρονομία ο Νικόλαος Ι. Σταυρακάκης άναψε ένα κεράκι, απέτισε το δικό του φόρο τιμής στο χωριό του.

Δημήτριος Ν. Μουδατσάκης