Μπλα, μπλα, μπλα δημοκρατία, όλοι μας.
Φαίνεται όμως πως δεν το εννοούμε! Κάποιοι δεν κρύβουν ότι, σε μεγάλη δόση, τη… φοβούνται κιόλας!!
Μας πέφτει λέει πολύ, να μας ξαναζητάνε, καλοκαιριάτικα, τη γνώμη μας!
Υποκριτές και βολεμένοι, όσοι μετρούν τον πολιτικό χρόνο με το ημερολόγιο!
Σα να μην ήρθαν τα πάνω κάτω από τις 25 του Γενάρη!
Δεν παραιτήθηκαν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος!
Δεν ακυρώθηκε πλήρως το προεκλογικό και δεν ανατράπηκε εκ βάθρων το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ!
Δεν έκλεισαν οι τράπεζες και δεν συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό όλα όσα υποτίθεται ότι θα σταματούσε η «πρώτη φορά αριστερά», που συμμάχησε με ολίγη ακροδεξιά και ανέδειξε μια κρυμμένη ….«πιο αριστερά», που… μεγαλοπιάνεται!
Δεν έγινε ένα δημοψήφισμα που, παρά το «συντριπτικό» 61,3%, δε μας φώτισε αρκετά, αφού οι ερμηνείες του αποτελέσματός του διαφέρουν όσο η μέρα με τη νύχτα!
Δεν διασπάστηκε το πρώτο κόμμα και δεν προέκυψε, τρίτο μάλιστα σε δύναμη, ένα κόμμα που δεν κατέβηκε ποτέ στις εκλογές!
Δεν έχουμε μπροστά μας την υλοποίηση ενός σκληρού μνημονίου και μιας τριετίας, όπου θα παιχτεί η τελευταία ίσως πράξη του δράματος που ζει η χώρα από το 2010!
Ας σοβαρευτούμε.
Και μόνο το γεγονός ότι το νέο μνημόνιο ψηφίστηκε από το 75% μιας Βουλής, που ξεκίνησε 65% «αντιμνημονιακή», θα ήταν αρκετό για να βγει στα κεραμίδια, τουλάχιστον η αντιπολίτευση, απαιτώντας εκλογές, και όχι να το ζητά αυτός που μπορεί να παραμείνει πρωθυπουργός με τα τερτίπια που του προτείνουν και από τα δεξιά και από τα αριστερά του.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.
Εδώ κονιορτοποιήθηκε (επιτέλους) η, «απολίτικη» κατά τη γνώμη μου (και ας προέκυψε κυβέρνηση στη «λογική» της), ρητορική μνημόνιο – αντιμνημόνιο που κυριάρχησε, όσο τα κόμματα που διαπραγματεύτηκαν, εισηγήθηκαν και ψήφισαν το νέο μνημόνιο, ήταν στην αντιπολίτευση!
Αν τα πραγματικά προβλήματα της χώρας δε συζητήθηκαν, δε λύθηκαν ή δεν δρομολογήθηκε η λύση τους με τις προηγούμενες εκλογές, επειδή τα κρύψαμε όλοι κάτω από το χαλί, δε θα καταργήσουμε τις εκλογές.
Αν η καταδίκη ολόκληρου του πολιτικού οικοδομήματος της μεταπολίτευσης δεν ήταν οριστική και τελεσίδικη στις 25 του Γενάρη, ας έχουμε άλλη μια ευκαιρία, σοφότεροι μετά από αυτό το 7μηνο, να το ξανασκεφτούμε!
Αν η προοδευτική πλειοψηφία του λαού μας δεν προβληματίστηκε αρκετά για τον ευρωπαϊκό ή μη στρατηγικό προσανατολισμό της χώρας, ας το ξαναδεί και ας τοποθετηθεί μετά λόγου γνώσεως!
Αν ο πρωθυπουργός αυτών των επτά μηνών μας ξεγέλασε, έπαιξε παιχνίδια, μας πούλησε, είναι μία από τα ίδια, ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν. Μας δίνει τη δυνατότητα να τον ξανακρίνουμε και να τον συγκρίνουμε με τους προηγούμενους, που είναι πάντα παρόντες και πρόθυμοι να συνεχίσουν να μας σώζουν, όπως αυτοί γνωρίζουν, και θα του πούμε όχι;
Ας ασχοληθούμε αγαπητοί συμπολίτες σοβαρά και επί της ουσίας με αυτές τις εκλογές, αντί να τις ξορκίζουμε ή να τις δαιμονοποιούμε μιλώντας επί της διαδικασίας!
Μόνο λύσεις μπορούν να δώσουν σε αδιέξοδα σαν το σημερινό και σε μεταβατικές εποχές σαν αυτή που ζούμε, όπου τα «πολιτικά πτώματα» είναι άταφα και η ανάγκη για κοινωνικές αλλαγές πανθομολογούμενη!
Στο χέρι μας είναι!
