(Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις πάνω στο καύκαλο του κόσμου να μην τις παίρνει ο άνεμος!!)* ''Εχεις καιρό να γράψεις κάτι!
Η καθημερινότητα γεννοβολά αδιάκοπα σημαντικά γεγονότα κι όλο γκαστρωμένη βρίσκεται!Δε βρίσκεις κάτι να σχολιάσεις;” μου είπε τις προάλλες ο φίλος μου ο Λευτέρης. Είναι αλήθεια πως κάποιες αναποδιές με νοσοκομεία-ευτυχώς περαστικές!-μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μου τον τελευταίο καιρό,μα ο σημαντικότερος λόγος της σιωπής μου δεν είναι αυτός.
Είναι το ότι κάποια αίσθηση ευθύνης τόσο απέναντι στον εαυτό μου,όσο και στους φίλους μου αλλά και απέναντι στους γίγαντες της Ποίησης και της Λογοτεχνίας που έχει γεννήσει και συνεχίζει να γεννά η πατρίδα μας,με υποχρεώνει ν`ανεβάζω τον πήχυ κάθε φορά όλο και περισσότερο με αποτέλεσμα να μην μπορώ εύκολα να τον ξεπερνώ και να προτιμώ να σωπαίνω!
Πάντα πίστευα-και εξακολουθώ!-πως μπορείς και πρέπει να μιλάς, μόνο αν έχεις να πεις κάτι αξιόλογο! Διαφορετικά,πρέπει να το βουλώνεις και να σκάς για να αφουγκράζεσαι τις αιτίες των γεγονότων “felix qui potest rerum cognoscere causas” λέει ο μεγάλος Λατίνος ποιητής, ο Βιργίλιος. Ευτυχισμένος όποιος μπορεί να γνωρίζει τις αιτίες των πραγμάτων;) ίσαμε να μεστώσει και να ωριμάσει ο λόγος μέσα σου, οπότε και τον παρουσιάζεις είτε προφορικά είτε γραπτά με μειωμένες πιθανότητες να γελοιοποιηθείς ! Είναι όμως και κάποιες περιπτώσεις που σε κάνουν να αγανακτείς και να μην μπορείς να συγκρατηθείς. Να το πω θράσος ; Να το πω καβάλημα καλαμιού ; Να το πω μανία για επίδειξη ή απλώς β λ α κ ε ί α ; Δεν ξέρω! Διαβάζω συχνά δυστυχώς κάποια δημοσιεύματα-πολλές φορές κάτω από φιλόδοξους και ευρηματικούς τίτλους-που φαίνεται να διεκδικούν στόχους μεγαλύτερους από ένα σχολιασμό της επικαι- ρότητας,και να χαρακτηρίζονται ''ποιήματα'' από κείνους που τα υπογράφουν! Και με τι υπογραφάρες, Θεέ μου! Άκουσον άκουσον!! Ποιητής, κριτικός, συγγραφέας, φιλόλογος, αστρολόγος πρώην έφεδρος ανθυπολοχαγός, νυν εθελοντής βοηθός πυροσβέστη, τέως πρόεδρος συλλόγου απομάχων προέδρων... και ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα, παρακαλώ γιατί μπάζει! Εχεις την εντύπωση ότι βρίσκεται μπροστά σου ο homo universalis ή έστω ο πρώτος του ξάδερφος, ενώ δεν είναι παρά ο homo malakas! Θα μου πείτε τώρα “Και τι σε κόφτει εσένα! Έπρεπε να σου ζητήσουν την άδεια ή μήπως ζηλεύεις που δεν έχεις και συ καμιά τέτοια περγαμηνή; “Όχι, βέβαια!! Μακριά από μένα τέτοιες φιλοδοξίες! Όμως συμβαίνει να ζούμε σε μια χώρα που να μην έχει βιομηχανία,πετρέλαια και γκέι πρωθυπουργό,όμως έχει γεννήσει και εξακολουθεί εδω και κάποιες χιλιάδες χρόνια να γεννά τεράστιους ποιητές και λογοτέχνες που οφείλουμε όλοι να τους γνωρίζουμε, να τους μελετάμε και πολύ-πολύ ταπεινά να τους ακούμε!
Αντί λοιπόν να κάνουμε όλα αυτά, παίρνουμε φόρα, κακοποιούμε την τέχνη τους προσπαθώντας άκοπα και αβασάνιστα να οικειοποιηθούμε έστω και λίγη από την ποιητική δόξα! Όποιος κατορθώνει να αρθρώσει 5-6 μπούρδες με ομοιοκαταληξία -κατά κανόνα άτεχνη και αδέξια!- αυτοχαρακτηρίζεται μαντιναδολόγος, λαϊκός ποιητής και συνεχιστής και διάδοχος του Βιτσέντζου Κορνάρου! Προς Θεού! Υποκλίνομαι με δέος και τιμώ την ευαισθησία,τη γνησιότητα τη δωρική ομορφιά και τη λυρική τρυφερότητα, της Λαικής Μούσας, αλλά, έλεος πια! Γεμίσαμε μαντιναδολόγους και... ποιητάρηδες! Το ''πέρδεσθαι'' έστω κι αν ακομα γίνεται με...ρυθμό, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΣΗ!
Η ευγένεια και η στοιχειώδης κομψότητα βέβαια δεν εγκρίνει πάντα την κάθετη αρνητική κριτική, αλλά έχουμε χρέος να προστατέψουμε την Ποίηση και το Λόγο από. ... ψώνια ποιητές και λογοτέχνες της δεκάρας! Καλέ μου φίλε και συμμαθητή Γιώργο Βιτώρο, θέλω να σ`ακούω να λες ότι αρκετά από όσα φτάνουν στα χέρια σου δεν είναι παρά για το καλάθι των αχρήστων!Όχι μόνο επιφωνήματα θαυμασμού και διθυραμβολογίες!
Ωστόσο είναι και οι άλλοι,οι επιστήμονες του είδους που αυτοστεφανώνονται με τα ''ροδα της Πιερίας'' ενώ δεν τους αξίζουν παρά μόνο τσουκνίδες και. ..γαιδουράγκαθα! Τι να πω γι’ αυτούς!
Αν η ηλικία τους, οι σπουδές τους,και τελικά το περιβάλλον τους δεν μπορεί να τους συνετίσει και να τους προστατέψει από τον κίνδυνο της γελοιοποίησης, δεν έιμαι καθόλου σίγουρος ότι θα το κατορθώσω εγώ.
Τελειώνοντας θέλω να θυμίσω ότι η Φύση μας έδωσε δυο αυτιά και μία γλώσσα για να λέμε τα μισά από όσα ακούμε και ότι οι δρόμοι που οδηγούν στα μεγάλα γεγονότα, περνάνε μέσα από τη
Σ Ι Ω Π Η! Έτσι ισχυρίζεται ο Φ.Νίτσε. Εγώ τι άλλο να πω ;
* Ο Χρήστος Ν. Καραγιάννης είναι φιλόλογος (σκέτος και τίποτε άλλο!)
