Τώρα που πέρασαν κάποιες μέρες και ξεδιάλυναν κάπως τα πράματα, ο καθένας μας πια καταλαβαίνει ότι τόσον καιρό οι κυβερνώντες δεν έκαναν διαπραγματεύσεις για συμφωνία. Σαμποτάζ έκαναν εναντίον της συμφωνίας. Είχαν την πεποίθηση ότι θα τρόμαζαν, θα αιφνιδίαζαν τους εταίρους μας και θα τους ανάγκαζαν να μας χαρίσουν τα δανεικά! Ότι θα τους χόρευαν όπως αυτοί ήθελαν.
Όμως τελικώς τα πράματα αλλιώς προέκυψαν.
Και ιδού τα χάλια μας.
Με αυτά τα καμώματα του ΣΥΡΙΖΑ, με τις ολέθριες συμβουλές του υπουργού των οικονομικών κ. Βαρουφάκη, φορτωθήκαμε δισεκατομμύρια επιπλέον στο χρέος μας, φορτωθήκαμε φόρους δυσβάστακτους για πολλά επιπλέον χρόνια, έτη εργασίας και στα γεράματά μας, απαράδεκτη μείωση μισθών και συντάξεων, μεγαλύτερη ανεργία της νεολαίας μας, αφού κλείσανε και εξακολουθούν με γρηγορότερο ρυθμό να κλείνουν οι επιχειρήσεις στην χώρα μας (και μάλιστα μολονότι βρισκόμαστε σε τουριστική περίοδο), υπέστη νέα μείωση η παραγωγή της χώρας μας, και επιβεβαιώνεται πια από όλους η μη βιωσιμότητα του χρέους μας, το οποίο έχει σκαρφαλώσει σε δυσθεώρητα ύψη.
Και το χειρότερο από όλα, αναγκαστήκαμε να επιβάλομε αυστηρότατους περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων (capital controls), αφού οι τράπεζές μας έχουν στερέψει από ρευστό.
Και μετά από όλα αυτά, επιμένουν ακόμη μερικοί από τους συριζαίους να προσπαθούν να μας πείσουν ότι σε κάποια σημεία είναι «κάπως καλύτερο» το μνημόνιο που αυτοί μας έφεραν, από εκείνο που ετοίμαζε η προηγούμενη κυβέρνηση, την οποία με τις ψεύτικες υποσχέσεις τους έριξαν.
Μας θεωρούν ηλίθιους και νομίζουν ότι θα τους πιστέψομε.
Διότι το τρίτο αυτό μνημόνιο είναι εθνοκτόνο. Ισοδυναμεί με ισόβια καταδίκη του Ελληνικού Έθνους. Το οποίο όμως μνημόνιο άρον άρον τρέχομε να υπογράψομε την τελευταία στιγμή. Μην το χάσομε, έστω και τέτοιο, τώρα πια, εδώ που το χουβαρντόπαιδο ο πρωθυπουργός μας και οι προκομμένοι πολιτικοί μας μας οδήγησαν.
Και εδώ σκέφτομαι ότι τελικώς και αυτή η τζαναμπέτισσα πρόεδρος της Βουλής μας κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει μερικές φορές κάποιο δίκαιο στα φερσίματά της. Δικαιολογημένα στην περίπτωση αυτή επιδιώκει αναβολή. Διότι πότε οι βουλευτές μας θα προλάβουν να μελετήσουν τόσες σελίδες , για να ξέρουν τι ψηφίζουν;
Ας είναι.
Βέβαια, για να πούμε και του στραβού το δίκαιο, αν δούμε τα πράγματα από το μέρος των δανειστών μας, είναι ανέντιμο να δανείζεται κάποιος χρήματα από μια παρέα φίλων (εταίρων) υποσχόμενος και υπογράφοντας ότι θα τους τα επιστρέψει και στο τέλος, αφού άσκεφτα τα σπαταλήσει, αθετώντας την υπόσχεσή του ,να απαιτεί να του τα χαρίσουν.
Και επειδή τα παθήματα γίνονται μαθήματα, ελληνικέ λαέ, πρόσεχε στο εξής ποιον ψηφίζεις. Να υποψιάζεσαι εκείνον που όλο υπόσχεται παροχές. Να εκτιμάς εκείνον που επισημαίνει και την ανάγκη περιορισμών, την ανάγκη λήψεως μέτρων οικονομίας. Να εκτιμάς τον υποσχόμενο κυβέρνηση συνετή, όχι κυβέρνηση επιδαψιλεύσεων.
