Ο Αύγουστος παραδοσιακά για τους περισσότερους στη χώρα μας, θεωρείται ο κατ εξοχήν μήνας των διακοπών τους. Οι μνήμες όλων κατακλύζονται με το μικρότερο ερέθισμα από αξέχαστα καλοκαίρια που περάσαμε ανέμελα σε πολλαπλές ομορφιές της πατρίδας μας. Αλλά οι χρονικές συγκυρίες για φέτος μάλλον δεν αποδεικνύονται ιδεώδεις. Συμπληρώθηκαν ήδη έξι μήνες προσδοκιών από την άνοδο στην εξουσία της νεοεκλεγείσας κυβέρνησης στην οποία ο ελληνικός λαός, όπως συμβαίνει άλλωστε πάντοτε, ήλπισε πολλά.
Μισός χρόνος γεμάτος ελπίδες, με ανταλλαγές απόψεων και διαπραγματεύσεις με τους κατ’ όνομα εταίρους (τι όνομα κι αυτό Θεέ μου, και το σπουδαιότερο που παραπέμπει το συλλογισμό μας άραγε)! Έξι μήνες με καλόβουλες προσπάθειες των κυβερνώντων, δεν υπάρχει καμιά προφανής αμφιβολία γι’ αυτό, αλλά που οδήγησαν τελικά σε ένα φρικτότερο από τα προηγούμενα μνημόνιο, όσο κι αν οι πολιτικοί μας προσπάθησαν με τρόπους παιδιάστικους να το ονομάσουν αλλιώς. Και λοιπόν, πού καταλήξαμε τελικά; Τι να αναφέρει κανείς; Κατασυκοφάντηση κυρίως των στελεχών εκείνων που ακολούθησαν πιστά τις προγραμματικές προεκλογικές δηλώσεις! Κι όλα αυτά με χαρακτηρισμούς αχαρακτήριστους που δεν συνάδουν με το ιστορικό και τις αρχές του συγκεκριμένου πολιτικού σχηματισμού, ως δήθεν ύπουλους συνωμότες κι υπηρέτες της δραχμής! Όροι, όπως πογκρόμ, κομματική πειθαρχία, διαγραφές στελεχών και άλλοι παρεμφερείς, είχα την αφέλεια να πιστεύω ότι ανήκουν στις σελίδες της ιστορίας! Φαντάζει τόσο μακρινή η εποχή της Σοβιετικής Ένωσης ή του υπαρκτού, άρα ανύπαρκτου εν τέλει, σοσιαλισμού! Ξεχάσαμε μήπως κάποιους, που τους τοποθέτησε ήδη η ιστορία εκεί που δεν μπορούσαν να φανταστούν, και οι οποίοι ανερυθρίαστα ανακοίνωναν ότι μερικά στελέχη της παράταξής τους κατέβηκαν μόνα τους από το τραίνο!
Κι ακόμα έστειλαν πρόσφατα τον ελληνικό λαό σε δημοψήφισμα, για ποιους λόγους λοιπόν; Υπάρχει απάντηση σε αυτό το ερώτημα; Αλλά για τους διαθέτοντες στοιχειώδη λογική, δόθηκε! Μετέτρεψαν το περήφανο ‘όχι’ του δημοψηφίσματος σε ‘ναι’, για τι πράγμα ακριβώς; Κι εμείς, όλοι εμείς; Παραμένουμε απαθείς, τι άλλο; Και τα χειρότερα είναι μπροστά.
Αύγουστος μήνας, μήνας χαλάρωσης. Τούτος ο μήνας όμως, δεν ξέρω γιατί, αλλά μου φαίνεται καλοκαίρι χωρίς τζιτζίκια, χωρίς την καλοκαιρινή ραστώνη, την άνεση που χαρακτήριζε πάντα την εποχή. Οικονομικές δυσπραγίες, κατάθλιψη, απογοήτευση, σε όλη τη μεγαλοπρέπεια και στο μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Κατακρήμνιση του χρηματιστηρίου, τράπεζες ανοικτές αλλά στην πραγματικότητα κλειστές, με τους δικούς τους όρους λειτουργίας, σαν να διαχειρίζονται τα δικά τους χρήματα κι όχι του ελληνικού λαού που τις εμπιστεύτηκε βλακωδώς!
Περιμένοντας τι λοιπόν ο απλός πολίτης; “Τους αρέσει να σκοτώνουν τον χρόνο τους περιμένοντας το χρόνο να τους σκοτώσει” έλεγε για κάποιους η Γαλλίδα συγγραφέας Σιμόν ντε Μποβουάρ. Εμείς τι περιμένουμε του λοιπού; Ήδη βρίσκεται δρομολογημένη η υπογραφή ενός δυσβάσταχτου μνημονίου που δεν έχει καμιά σχέση με τα δύο προηγούμενα. Στο κόμμα που κυβερνά οι εσωτερικές δυσμενείς εξελίξεις άρχισαν, οι εκλογές αναγκαστικά θα γίνουν πάλι σε λίγους μήνες κι ο ελληνικός λαός θα προσπαθήσει άλλη μια φορά να αντικαταστήσει τους μεν με τους δε! Δυστυχώς δεν γίνεται αλλιώς! Έτσι φαίνεται θα γίνεται πάντα! Ποιος να μιλήσει πια για αποκλιμάκωση της κρίσης στο κυβερνητικό στρατόπεδο η οποία δυστυχώς επηρεάζει ολάκαιρη τη χώρα; Το τρίτο μνημόνιο παρομοιάζεται από πολλούς ως η δεύτερη μεταπολεμική ήττα της αριστεράς μετά τη γνωστή παράδοση των όπλων κάποιες δεκαετίες πριν! Ήττα όμως που θα σημαδέψει τη χώρα για μεγάλο επίσης χρονικό διάστημα. Κι αν για την πρώτη ήττα εδόθησαν κάποιες εξηγήσεις, για τη δεύτερη πότε θα δοθούν πέρα από τις τετριμμένες που σαφώς απευθύνονται κάπου αλλού; Βεβαίως αν ζούσαν μερικοί άλλοι, θα διατηρούσαν πολλές αμφιβολίες και για τον ορισμό αυτής καθεαυτής της αριστεράς!
Καλοκαίρι και αν συνεχίσουμε έτσι, θα τελειώσει σύντομα. Όσοι μπορούν ας εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες της στιγμής, της μιας μέρας, της εβδομάδας ή ό,τι μπορέσει ο καθένας σε κάποιες παραλίες ή όπου αλλού προτιμά συντροφιά με τους αγαπημένους του μακρυά από άγχη και φαινομενικά άλυτα προβλήματα. Κάποιες καλοκαιριάτικες μέρες με τα τζιτζίκια σε υψηλές συχνότητες είναι κυριολεκτικά αναντικατάστατες!
