Υπήρξαν κάποιες μέρες, ειδικά περί τα τέλη των σκληρών πλην υπερήφανων διαπραγματεύσεων, που ο κόσμος έδειξε σημάδια … συγκρατημένου πανικού. Τόσο μπροστά στα ΑΤΜ, όσο και στα σούπρεμάρκετ. Φίλος, μου διηγείται:

Μπαίνω στο σούπερμάρκετ και τα ράφια ήταν άδεια. Είχαν μείνει μόνο σερβιέτες. Δεν βαριέσαι, είπα. Θα πάρω σερβιέτες. Έτσι κι αλλιώς, δύσκολη περίοδο περνάμε.

Λένε, μάλιστα, ότι υπάρχει φόβος να βγούμε και από το Ευρώ. Εγώ λέω, «Ούτε Ευρώ, ούτε Δραχμή» … έτσι, να τους τραλάνουμε. Προς το παρόν, όμως, θα ήθελα –αν γινότανε- να ήμουν ένα νόμισμα των 500 ευρώ. Έτσι, για να μ’ αγαπάνε γι’ αυτό που είμαι! Εγώ, πάντως, βάζω στοίχημα 500 δρχ. ότι δεν θα βγούμε από το Ευρώ!

Τις προάλλες, η γυναίκα μου με ρώτησε με αυξημένη περιέργεια: «Ποια είναι αυτή που της έκαμες λάικ;». Κι εγώ της είπα την αλήθεια: «Γυναίκα, είναι μια από τα ΑΤΜ. Δεν την ξέρεις». Έπειτα, με την επιβολή του ελέγχου κεφαλαίου (capital control, για να καταλαβαινόμαστε), έχω πάθει το κάτι άλλο. Από συνήθεια, μου έχει δημιουργηθεί σύνδρομο στέρησης. Πάω και βάζω την πιστωτική σε καρτοτηλέφωνα… το πράγμα έχει παρατραβήξει. Μερικές φορές λέω ότι είμαι καλά, αλλά δεν είμαι. Θα ήθελα να έρθει κάποιος και να με πάρει μια αγκαλιά –έστω και ζεστή, παρά τον καύσωνα- και να μου πει: Δεν μου φαίνεσαι καλά. Πάρε 1000ευρώ.

Αφήστε που ξαπλώνω τα μεσημέρια με επιφύλαξη. Μου φαίνεται ότι μόλις πάει να με πάρει ο μεσημεριανός ύπνος, θα κτυπήσει το τηλέφωνο και θα με «ενημερώσουν» με τον τρόπο τους για εκείνο το δάνειο, από την εταιρεία που έχει αναλάβει να μην αφήνει τον κόσμο να αναπαύεται τα μεσημέρια. Σκέφτομαι αν πραγματοποιήθηκε ποτέ ο δυνητικά πιθανός διάλογος: -«Ποιος είναι στο τηλέφωνο … τρεις η ώρα το μεσημέρι; Μπρος;». –«Ναι, γεια σας… ο κύριος Τσίπρας;». – «Ναι, ο ίδιος». – «Από την ΕΚΤ παίρνουμε. Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι η δόση του δανείου σας, έχει λήξει»!!! Όμως, αν είχε χιούμορ ο Τσίπρας, θα έβαζε σε ένα φάκελο 60ευρώ και θα τα έστελνε στην ΕΚΤ, με τη σημείωση: «Αυτά μπόρεσα κι έβγαλα από το ΑΤΜ σήμερα … αύριο, πάλι!». Πάντως, να το πούμε με διαφορετικά λόγια για να το καταλάβουν μερικοί. Με το Δημοψήφισμα, ο Τσίπρας … ζήτησε τη «βοήθεια του κοινού»!!! Πάμε, όμως, να το συνηθίσουμε. Πας και κοιμάσαι με συμφωνία, ξυπνάς με χρεοκοπία και ξαφνικά, πάρε κι ένα Δημοψήφισμα. Δεν πλήττεις ποτέ, σ’ αυτή τη χώρα!!!

Κάποιος με ρώτησε, από περιέργεια: -«Και τι δουλειά είπαμε ότι κάνεις; Εγώ είμαι στο Business administration στην HSBC. Εσύ;». – « Εγώ είμαι στη Money Waiting, στον ΟΑΕΔ», του απάντησα. Ύστερα αυτό το χτυποκάρδι με το «βγαίνουμε - δεν βγαίνουμε» από το Ευρώ, έχει αρχίσει να μου χτυπάει στα νεύρα. Με το μισθό που έχει ο έλληνας εργαζόμενος, κάθε 15 του μήνα, πάνω – κάτω, βγαίνει από το ευρώ. Κάτι ανάλογο με το κόψιμο του τσιγάρου. Το κόβουμε πάντα μετά που θα σβήσουμε προηγούμενο! Τελικά, εμείς μένουμε στο Ευρώ. Το κακό είναι ότι τα Ευρώ δεν μένουν σε μας… Μου κάνει όμως εντύπωση και η πορεία της οικονομίας μας. Πέντε ολόκληρα χρόνια μνημόνιο και δεν μπορούμε να βγάλουμε ένα μήνα χωρίς δανεικά. Αυτά είναι προγράμματα… Έχω πατήσει «Ναι» σε τόσους πολλούς όρους χρήσεις, που φοβάμαι μήπως είμαι εγώ ο υπεύθυνος, δηλ. εκείνος που έφερε το ΔΝΤ στην Ελλάδα.

Με τον έλεγχο κεφαλαίου (capital control) που γίνεται, ακούγεται ότι θα επιβληθεί όριο ανάληψης 200 ευρώ την ημέρα. Τι λέτε ρε παιδιά. Και πώς θα τη βγάζουμε, δηλαδή, μόνο με 6.000 ευρώ το μήνα; Για τίποτα φτωχομπινέδες μας περάσατε; Να πούμε στο Γιάνη, να πάει στους φίλους του στην Ευρώπη και να τους πει ότι «οι ωραίοι έχουν χρέη» και να τους πληρώσει με φιλιά! Μπορεί η Standard & Poors να μας υποβάθμισε και από εκεί που ήμασταν με Βοσνία, Καμερούν και Ονδούρα, να μας έχουν τώρα με Τζαμάικα, Πακιστάν και Μπελίζε. Όμως, αν το καλοσκεφτείς, πέφτουμε σε πιο βατό όμιλο… Λέγαμε χθες πριν πέσουμε για ύπνο:

- «Μωρό μου, εμείς τι έχουμε το στεγαστικό; Γιούριμπορ ή Ελβετικό;».

- «Απλήρωτο!», μου απάντησε εκείνη.

Κι όπως έχουν τα πράγματα, πρέπει κανείς να είναι προσεκτικός στη σήμερον ημέρα. Διάβαζα μια αγγελία – διαφήμιση: RYANAIR … 9.99ευρώ για Θεσσαλονίκη. Και κάτω – κάτω με μικρότερα γράμματα, έλεγε: … αρκεί να ξέρεις να χειρίζεσαι το αεροπλάνο! Δεν βλάπτει να είμαστε και λίγο επιφυλακτικοί, καμιά φορά! Ένας φίλος με ρώτησε τι μισθό παίρνω κι εγώ του είπα που έχει φθάσει, τελικά, σήμερα, αυτός ο μισθός. «Μισθός σχωρέστον», μου απάντησε. Και με τέτοιους μισθούς, είναι επόμενο να μην περισσεύει τίποτα για να κάμεις κατάθεση στην τράπεζα. «Μόνο κατάθεση ψυχής, μπορείς να κάμεις», μου είπε μια γνωστή μου… και πριν χωρίσουμε μου παρατήρησε. – «Βρε, πώς έχεις αδυνατίσει έτσι; Μισθός έμεινες»!!!

Έβαλα την κάρτα μου στο ΑΤΜ και στην οθόνη εμφανίστηκαν οι επιλογές: 1) Ανάλ…χαχαχα, 2) Κατάθ…χαχαχα, 3) Άκυρο. Πάτησα 3 και μου έγραψε: «Να ξανάρθετε, να γελάσουμε!!!». Το έχουν πάρει όλοι μυρωδιά, ότι έχουμε μείνει ταπί. Εγώ, το ταπί το ξέρω. Με το ψύχραιμος έχω ένα θέμα. Αφήστε που βλέπω και Γερμανούς τουρίστες, να κόβουν βόλτες αμέριμνοι στους δρόμους της πόλης μας. Κρατούν κάτι χοντρά βιβλία που γράφουν απ’ έξω Griechenland, είναι ζωσμένοι με φωτογραφικές μηχανές, ξανθοί, μ’ εκείνα τα περίεργα πέδιλα… Καλά, αυτοί δεν υποτίθεται ότι πρέπει να βρίσκονται στη δουλειά τους και να δουλεύουν για να μας δανείζουν;

Χτυπάει το τηλέφωνο τις προάλλες και μια ωραία, γλυκιά φωνή μου λέει: - «Γεια σας, από την Άλφα τράπεζα σας τηλεφωνούμε». – «Τι θα θέλατε;». – «Το δάνειό σας έχει λήξει». –Δεν πειράζει, πετάξτε το», τους είπα. Δεν είναι βέβαια πως έχω φτάσει και στο απροχώρητο. Έχω κάποια χρήματα … στην άκρη του μυαλού μου! Αφήστε που ένας γνωστός με ρώτησε: - «Τι δηλώνεις στην Εφορία;». – «Γοητευμένος», του απάντησα. Και συν τοις άλλοις, έχω αρχίσει να μην μπορώ να κοιμηθώ και τόσο καλά τελευταία. Τις προάλλες έβλεπα όνειρο - εφιάλτη ότι βγήκαμε, λέει, από το Ευρώ και την άλλη μέρα δεν είχα μούτρα να βγω στις διεθνείς χρηματαγορές… Ευτυχώς, όμως, που εγώ είμαι άνεργος και άφραγκος κι έτσι γλύτωσα από τις ουρές και τα ΑΤΜ! Σκέψου, λέει, να κερδίσεις στο Τζόκερ 4.000.000 ευρώ. Με ανάληψη 60? ημερησίως, θα χρειαστείς 182 χρόνια για να τα πάρεις.

Έτσι που καταντήσαμε, γεμίζεις το ρεζερβουάρ και ανεβαίνει η αντικειμενική αξία του αυτοκινήτου σου… Μου φαίνεται ότι με την αδυναμία των ΑΤΜ να δίνουν πια χαρτονομίσματα, άκουσα ότι θα εγκαταστήσουν τις εφαρμογές Πάκμαν, Ναρκαλιευτής, Φιδάκι και Πασιέντζα… Εκείνο που ξέρω, είναι ότι: Δεν buy άλλο… Θα έρθει –κάποτε- η πολυπόθητη ΑΝΑΠΤΥΞΗ, εδώ και δεν θα βρει ΚΑΝΕΝΑ!!!