Όχι και τόσο φανταστικοί ήρωες.

FANTASTIC FOUR

Σκην.: Τζος Τρανκ

Πρωτ.: Μάιλς Τέλερ, Κέιτ Μάρα, Μάικλ Μπι Τζόρνταν, Τζέιμι Μπελ, Τόμπι Κέμπελ

Ο νεαρός ιδιοφυής επιστήμονας Ριντ Ρίτσαρντς, εφευρίσκει ένα μηχάνημα τηλεμεταφοράς ανθρώπων, και αποφασίζει να σφραγίσει την επιτυχία του, μεταφέροντας τον εαυτό του και τρείς ακόμη φίλους του σ’ έναν μακρινό πλανήτη, από τον οποίο τρεις από τους ταξιδιώτες επιστρέφουν στη Γη με υπερφυσικές δυνάμεις, ενώ ο τέταρτος χάνεται μυστηριωδώς.

Περιπέτεια φαντασίας, βασισμένη στο ομώνυμο κόμικ με υπερήρωες της Marvel, που δημιούργησαν οι Τζακ Κέρμπι και Σταν Λη το 1961. Αυτή είναι η τέταρτη κινηματογραφική εξόρμηση της ομάδας, η οποία μέχρι τώρα υπέφερε σε παιδαριώδεις και κακοφτιαγμένες διασκευές. Προηγήθηκε το «The Fantastic Four» (Όλι Σασόν, 1994) που δε βγήκε ποτέ στις αίθουσες αλλά μπορείτε να το βρείτε στο YouTube, καθώς επίσης τα «Fantastic Four» (Τιμ Στόρι, 2005) και «4: rise of the Silver Surfer» (Τιμ Στόρι, 2007), τα οποία δικαίως δε βρήκαν ούτε την αναμενόμενη εισπρακτική επιτυχία, ούτε παρόμοια κριτική αναγνώριση μ’ εκείνη άλλων τίτλων του είδους.

Οι δύο ταινίες του Στόρι κυκλοφόρησαν ακριβώς πριν η Marvel δημιουργήσει το δικό της στούντιο και αρχίσει να σαρώνει τη βιομηχανία με το κινηματογραφικό της σύμπαν, που όμως δεν περιλαμβάνει όλους τους ήρωες των κόμικ της, μερικούς από τους οποίους διαχειρίζονται άλλα στούντιο. Έτσι, χρόνια αργότερα, η Fox που διατηρεί τα δικαιώματα των Τεσσάρων Φανταστικών μαζί μ’ εκείνα των X-Men, αποφάσισε ν’ ανέβει στο κύμα και να επανεκκινήσει τη σειρά, αναθέτοντας τη σκηνοθεσία στον 31χρονο αμερικανό Τρανκ, ο οποίος είχε μόλις περάσει τις εξετάσεις του στο είδος, με το πολύ μικρότερης κλίμακας αλλά έξυπνο «Το χρονικό» («Chronicle», 2012).

Δυστυχώς, μετά κι από τη φετινή απόπειρα επανεκκίνησης, οι Fantastic Four επάξια κατακτούν τον τίτλο της ‘καταραμένης’ σειράς, αφού ούτε η εκδοχή του Τρανκ καταφέρνει να τους απεικονίσει με τρόπο συναρπαστικό κι αντάξιο της ιστορίας τους. Ο πρώτος λόγος της αποτυχίας, είναι ότι δεν πρόκειται καν για μια ταινία του Τρανκ- όχι όπως την ήθελε τουλάχιστον, αφού μέσα στην προηγούμενη εβδομάδα, και μόλις μερικές μέρες πριν η ταινία ανοίξει στις αίθουσες, ο σκηνοθέτης έγραψε στο twitter του, ότι τη δική του “φανταστική εκδοχή” της ταινίας δε θα τη δούμε ποτέ, υπονοώντας παρεμβάσεις στη δουλειά του από το στούντιο, κι επιβεβαιώνοντας έτσι τη φημολογία για σύγκρουση ανάμεσα στον σκηνοθέτη και τους τεχνοκράτες της Fox, οι οποίες είχαν κυκλοφορήσει εδώ και μήνες. Έτσι, η αποκήρυξη της ταινίας από τον ίδιο της τον σκηνοθέτη, μαζί με τις εξαιρετικά κακές κριτικές, την οδήγησαν στην εισπρακτική καταστροφή μ’ ένα αμερικανικό άνοιγμα τριημέρου που έφτασε μόλις και μετά βίας τα 26 εκατομμύρια δολάρια, όταν οι πιο μετριοπαθείς προβλέψεις, οι οποίες μάλιστα λάμβαναν υπόψη τους το κακό κλίμα που είχε δημιουργηθεί, το έδειχναν στα 40.

Ακόμη κι αν αναγνωρίσει κανείς τις μικρές βελτιώσεις σε σύγκριση με τους προηγούμενους τίτλους της σειράς, όπως στον σχεδιασμό της παραγωγής και στη γενικότερη σοβαρότερη προσέγγιση, δε μπορεί να παραβλέψει τα πολλά προβλήματά του φιλμ, με βασικότερα τη δομική ανισσοροπία του σεναρίου (αυτό που θα έπρεπε να αποτελεί εισαγωγή της πλοκής, διαρκεί σχεδόν μέχρι την κορύφωσή της), τους άνευρους διαλόγους και τους ημιτελείς χαρακτήρες (ο Μπελ μένει αναξιοποίητος ως Μπεν, ενώ η μεταστροφή του Βίκτωρ είναι απότομη, σχεδόν αβάσιμη κι ακατανόητη), την έλλειψη δράσης και την έλλειψη έμπνευσης στην ελάχιστη που υπάρχει. Για παράδειγμα, πώς να μην έχει πρόβλημα μια ταινία, η οποία διαρκεί κάτι παραπάνω από 90 λεπτά και οι υπερδυνάμεις των ηρώων της αξιοποιούνται μετά από την πρώτη ώρα;