Δύο βρετανικά είδωλα στα δύο ηλικιακά άκρα της ζωής, ανακαλύπτουν την αξία της.



Ο ΚΥΡΙΟΣ ΧΟΛΜΣ

MR.HOLMES

Σκην.: Μπιλ Κόντον

Πρωτ.: Ίαν Μακέλεν, Λώρα Λίνυ, Μάιλο Πάρκερ, Χιρογιούκι Σανάντα.

Στα 93 του χρόνια, ο διάσημος ιδιωτικός ντετέκτιβ, Σέρλοκ Χολμς, έχει αποσυρθεί στο σπίτι του στην επαρχία, μαζί με την οικονόμο του, κ. Μονρό, και τον μικρό της γιό, Ρότζερ, ο οποίος συναρπάζεται από το παρελθόν του Χολμς και γίνεται η αφορμή ο ντετέκτιβ ν’ αποκαταστήσει τις τραυματικές του εκκρεμότητες.

Δράμα μυστηρίου, βασισμένο στο μυθιστόρημα του 47χρονου αμερικανού Μιτς Κάλιν, «A slight trick of the mind», που εκδόθηκε το 2005, με ήρωα τον ιδιόρρυθμο ιδιοφυή ντετέκτιβ που δημιούργησε ο βρετανός Άρθουρ Κόναν Ντόιλ το 1887. Πρόκειται για τη δεύτερη συνεργασία ανάμεσα στον Κόντον και τον Μακέλεν, μετά από το «Θεοί και δαίμονες» («Gods and monsters», 1998), για το οποίο ο σκηνοθέτης είχε κερδίσει Όσκαρ διασκευασμένου σεναρίου και ο πρωταγωνιστής ήταν υποψήφιος για Όσκαρ α’ ανδρικού ρόλου.

Το “κλειδί” για να απολαύσει και να εκτιμήσει κανείς την ταινία, είναι να μην παραπλανηθεί από τον τίτλο και το θέμα της, περιμένωντας μια συνηθισμένη περιπέτεια μυστηρίου του Σέρλοκ Χολμς. Κι αυτό επειδή το διακύβευμα αυτής της ιστορίας του ήρωα, δεν είναι η διαλεύκανση της υπόθεσης, αλλά το κλείσιμο μιας εσωτερικής εκκρεμότητας, ο συμβολικός ενταφιασμός του παρελθόντος και η συμφιλίωση μαζί του.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι ο Χολμς δεν προσπαθεί να λύσει την υπόθεση, αλλά να τη θυμηθεί, με την αμνησία ένα σύμπτωμα της προχωρημένης του ηλικίας. Γι’ αυτό μπαίνει στον κόπο να ταξιδέψει ως την Ιαπωνία- γεγονός που καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της πλοκής- και το μυστήριο δεν αποδίδεται σε παροντικό χρόνο, αλλά ανασύρεται μέσα από φλάσμπακ. Η ταινία λοιπόν μιλάει για το γήρας, το τέλος της ζωής (το βλέμμα του Χολμς προς το νεκροταφείο, κατά την επιστροφή του στο σπίτι) και το νόημά της που είναι η αγάπη. Όντας ένας άνθρωπος, που έχτισε τον επηρμένο χαρακτήρα του και την παγκόσμια φήμη του πάνω στην αλάνθαστη λογική του, ο Χολμς έχει καταλήξει μοναχός, είτε επειδή απομάκρυνε τους κοντινούς του, είτε επειδή έζησε περισσότερο απ’ αυτούς. Αυτό που φαίνεται να μετανιώνει μέσα από την υπόθεση που ανακαλεί, είναι ότι όσο ιδιοφυής και να υπήρξε, δεν έμαθε ποτέ να αισθάνεται και να αγαπάει- στάση που αλλάζει έστω την τελευταία στιγμή, μέσα από τη σχέση του με την κ. Μονρό και τον Ρότζερ, στο γνωστό μοτίβο του παιδιού που ζεσταίνει την κρύα καρδιά ενός μεγαλύτερου.

Στα 76 του χρόνια, ο επίσης ηλικιωμένος αλλά ακμαιότατος Μακέλεν υποδύεται αριστοτεχνικά έναν άνθρωπο περίπου 20 χρόνια μεγαλύτερό του, κουβαλώντας όλη τη σοφία, την κούραση, την ενοχή, τον κυνισμό, μαζί με την τρυφερότητα και την προσμονή για γαλήνη. Υποστηριγμένος υποδειγματικά από τη σπουδαία Λίνυ και τον ευφυέστατο μικρό Πάρκερ, ο Μακέλεν προσφέρει τη συγκινητική απόδοση ενός χιλιοπαιγμένου ήρωα στη μεταμοντέρνα εκδοχή του: η πραγματική ύπαρξη του Χολμς, τα κλισέ που συνοδεύουν τον μύθο του και η θέαση του εαυτού του στο σινεμά, ερμηνευμένου από τον 49χρονο Νίκολας Ρόου, ο οποίος πριν από τριάντα χρόνια είχε υποδυθεί τον Χολμς στο «Η πυραμίδα του φόβου» («Young Sherlock Holmes», Μπάρι Λέβινσον, 1985).



Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ

ΤΟ ‘ΣΚΑΣΕ

A ROYAL NIGHT OUT

Σκην.: Τζούλιαν Τζάρολντ

Πρωτ.: Σάρα Γκάντον, Μπελ Πάουλι, Τζακ Ρέινορ, Ρούπερτ Έβερετ, Έμιλυ Γουότσον

Στις 8 Μαΐου 1945 τελειώνει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και οι νεαρές πριγκίπισσες του Ηνωμένου Βασιλείου, Ελισάβετ και Μαργαρίτα, ζητούν από τους γονείς τους να βγουν από το Μπάκινχαμ για ένα βράδυ και να γιορτάσουν τη νίκη μαζί με τους υπόλοιπους βρετανούς στο κυριολεκτικά μεθυσμένο από χαρά -και γι’ αυτό επικίνδυνο- Λονδίνο.

Χαριτωμένη κομεντί για την αξία της συνηθισμένης ζωής, την οποία πρέπει κανείς να εκτιμά και να ζει στο έπακρο, χωρίς να την υποβιβάζει με κριτήριο εξεζητημένες φαντασιώσεις. Πλούσια καλλιτεχνική διεύθυνση που δημιουργεί πειστικότατη ανασύσταση εποχής μαζί με το μακιγιάζ και την κομψή ενδυματολογία, προσφέροντας επίσης απολαυστικές ερμηνείες απ’ όλο το καστ- ιδιαιτέρως εκείνες της αστείας Πάουλι ως πριγκίπισσας Μαργαρίτας και του φλεγματικού Έβερετ ως βασιλιά Γεωργίου. Ρητορικά, το σενάριο έχει την ευκαιρία να εκφράσει μια αιχμηρή δήλωση κατά της μοναρχίας μέσω του Τζακ, την οποία όμως αφήνει στη μέση και τελικά την αποφεύγει εντελώς όταν προκύπτει η κρισιμότερη αφορμή.



PIXELS

Σκην.: Κρις Κολόμπους

Πρωτ.: Άνταμ Σάντλερ, Κέβιν Τζέιμς, Μισέλ Μόναχαν, Τζος Γκαντ, Πίτερ Ντίνκλατζ

Εξωγήινοι επιτίθενται στη Γη, δημιουργώντας εχθρικούς αληθινούς χαρακτήρες από βιντεο-παιχνίδια της δεκαετίας του ’80. Έτσι, η αμερικανική κυβέρνηση απευθύνεται στους πρωταθλητές των βίντεο-γκέιμ, για να σώσουν τον κόσμο.

Κωμική περιπέτεια φαντασίας, βασισμένη στην ομώνυμη ταινία animation μικρού μήκους που γύρισε το 2010 ο γάλλος Πατρίκ Ζαν, με την οποία κέρδισε το 1ο βραβείο στην κατηγορία μικρού μήκους του φεστιβάλ του Ανεσί το 2011.

Το φιλμ ουσιαστικά πρόκειται για ένα «Ghostbusters» με ηλεκτρονικά παιχνίδια, τα μεγαλύτερα ‘όπλα’ του οποίου είναι η νοσταλγία και τα θεαματικά εφέ, χωρίς όμως να διαθέτει την εξυπνάδα και την εσωτερική συνέπεια που θα το καθιστούσαν κάτι παραπάνω από μία απλοϊκή και ασυνάρτητη αναπόληση της δεκαετίας του ’80.