Toυ Θανάση Καραγιάννη*

Επειδή ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας στην τελευταία ομιλία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με την αποστροφή του για την Αντιγόνη του Σοφοκλή, έδειξε ότι είναι γνώστης και οπαδός της αρχαίας ελληνικής γραμματολογίας και των διδαγμάτων της, θα κάνουμε κι’ εμείς ρελάνς με Δημοσθένη: τον πιο αντιΜακεδόνα και αντιΦιλιππικό (εσύ αναγνώστη βάλε αντιΓερμανό και αντιΜερκελικό άντε και αντιΣοϊμπλεϊκό) ρήτορα της εποχής του (384-322 π.χ.).

Ο Δημοσθένης λοιπόν στον Α’ Ολυνθιακό λόγο του (1,15) προς τους συμπατριώτες του Αθηναίους λέει το γνωστότατο: «Προς γαρ το τελευταίον εκβάν έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται» που θα πει «Κάθε τι απ’ όσα προηγήθηκαν κρίνεται ανάλογα με το τελευταίο αποτέλεσμα».

Εκτός όμως από το παραπάνω γνωστότατο χωρίο-γνωμικό του, ο μεγάλος ρήτορας συνεχίζοντας αναφέρει και το παρακάτω, που μπορεί να μην είναι ευρέως γνωστό, ταιριάζει όμως γάντι στην τωρινή νεοΕλληνική πολιτική πραγματικότητα του κ. Τσίπρα: «Διό και σφόδρα δει των λοιπών υμάς, ώ άνδρες αθηναίοι, φροντίσαι, ίνα ταύτ’ επανορθωσάμενοι την επί τοις πεπραγμένοις αδοξίαν αποτριψώμεθα» που θα πει «Γι’ αυτό και πρέπει να σκεφτείτε πολύ σοβαρά, (άνδρες Συριζαίοι) και για τα υπόλοιπα, προκειμένου, επανορθώνοντάς τα να ξεπλύνουμε τη ντροπή για τα όσα άσχημα έχουν γίνει ως τώρα»!

Διότι, όπως και να το κάνουμε για να φτάσουμε στο καταστροφικό αποτέλεσμα του Γ’ Μνημονίου, άσχημα έγιναν πολλά κατά το τελευταίο εξάμηνο των «διαπραγματεύσεων» (και μετά απ’ αυτές), σκέψη όμως σοβαρή για επανόρθωσή τους εκ μέρους των υπευθύνων μέχρι σήμερα δεν έγινε. Και απ’ ό,τι φαίνεται, από τα λεγόμενα και την στάση του κ. Τσίπρα τόσον εντός, όσον και εκτός Βουλής, δεν πρόκειται να γίνει.

Αυτό καταδεικνύει το γεγονός ότι ο κατά κράτος ηττημένος στα «Ευρωπαϊκά Πεδία» κ. Τσίπρας γύρισε από τις «διαπραγματεύσεις» σαν νικητής και θριαμβευτής! Και απευθύνθηκε στον ελληνικό λαό, σ’ όλους εμάς, σαν σε «ιθαγενείς»: με τις «χάντρες» της αντιμνημονιακής πάλης, τα «καθρεφτάκια» της υπερήφανης διαπραγμάτευσης, τα «τσολιαδάκια» του Καμενο-εθνικού ανυποχώρητου αγώνα και ...δεν συμμαζεύεται!

Και το πιο ανησυχητικό βέβαια δεν είναι αυτό. Έξεστιν Τσίπρα (και Καμένω) λαϊκίζειν! Το πιο ανησυχητικό αφορά τον ελληνικό λαό, ο οποίος δυστυχώς παραμένει εν έτει 2015 σε μεγάλο βαθμό «ιθαγενής». Πράγμα το οποίο ο κ. Τσίπρας γνωρίζει πολύ καλά, γι’ αυτό και τον παίζει στα δάχτυλά του: όταν ο κ. Τσίπρας του δείχνει το φεγγάρι με το δάχτυλο, ο ελληνικός λαός, αντί για το φεγγάρι, κοιτάει το δάχτυλο. Αντί λοιπόν να κρίνει σύμφωνα με τα καταστροφικά για τη χώρα αποτελέσματα της εξάμηνης «διαπραγμάτευσης» (και μη διακυβέρνησης) του κ. Τσίπρα, κρίνει μέσα από τα παραπάνω «ιθαγενή» παραμορφωτικά καθρεφτάκια: μέσα από τις «μάχες» που έδωσε εκεί στην ξενιτιά, τους εχθρούς και τα «θερία» με τα οποία τα έβαλε, τους εκβιασμούς που υπέστη, τις παγίδες που (δεν) απέφυγε, την πληγωμένη υπερηφάνεια του μετά την συνθηκολόγηση, και τόσα άλλα φοβερά και τρομερά (όπως π.χ. δεν τολμώ να φανταστώ τι θα γινόταν αν ο κ. Τσίπρας τάβαζε και με τους Αρειανούς, τους Ελοχίμ και τους Νεφελίμ, τους άλλους εξωπλανήτες κ.λπ.).

Και φυσικά, επιστρέφοντας ο κ. Τσίπρας στα πάτρια, χωρίς αιδώ και με (αρχαιο)ϋβριστική έπαρση δηλώνει ενώπιον της Βουλής ότι τα ‘βαλε με το παγκόσμιο κεφάλαιο-χρηματοπιστωτικό σύστημα (με τίνος εντολή;), ότι τα ‘βαλε με τον συντηρητικό Ευρωπαϊκό Βορρά (με τίνος εντολή;), ότι αποστολή του ήταν να διορθώσει όλα τα κακώς κείμενα της Ευρώπης (με τίνος εντολή;) και διάφορα άλλα τέτοια υπεραγωνιστικά.

Και εμείς τον είδαμε, αντί να προσπαθεί να εφαρμόσει την εντολή που πήρε στις 25-01-2015, να κάνει δηλαδή τη χώρα να ορθοποδίσει οικονομικά και διοικητικά; να προσπαθεί να σώσει την Ευρώπη και, σε δεύτερη φάση, τον κόσμο ολόκληρο από τον διεθνή καπιταλισμό (ποιος του ‘δωσε τέτοια εκλογική εντολή;), να προσπαθεί να καταστρέψει την οικονομική συνοχή της Ευρωζώνης (ποιος του ‘δωσε τέτοια εκλογική εντολή;), να φέρνει την Ελλάδα απέναντι στις υπόλοιπες 18 χώρες της ευρωζώνης και τις 27 της Ε.Ε. (ποιος του ‘δωσε τέτοια εκλογική εντολή;), να μην πληρώνει το ΔΝΤ φέρνοντας τη χώρα σε κατάσταση και τυπικής πτώχευσης (ποιος του ‘δωσε τέτοια εκλογική εντολή), να κλείνει τις Ελληνικές τράπεζες-εθνικό έγκλημα που φέρει την υπογραφή του Τσίπρα και της κυβέρνησής του (ποιος του ‘δωσε τέτοια εκλογική εντολή;), να φτάνει τη χώρα στα όρια του Grexit και της ανεπιστρεπτί οικονομικής κατάρρευσης (ποιος τούδωσε τέτοια εκλογική εντολή;), να προετοιμάζει τα IOU και να προετοιμάζεται για τη δραχμή (ποιος του ‘δωσε τέτοιες εκλογικές εντολές;), οι υπουργοί του (Βαρουφάκης – Λαφαζάνης) να χρησιμοποιούν πρωτοφανείς κυβερνητικές μεθόδους πολιτικά καταδικαστέες, συνταγματικά εκτρεπόμενες, νομικά ανομιμοποίητες και ποινικά κολάσιμες (ποιος τους έδωσε άραγε αυτές τις εντολές;) κλ.π., κλ.π..

Δεν ξέρω αν για όλα τα παραπάνω την εντολή τού την έδωσαν οι Λαφαζάνης, Βαρουφάκης και Κωνσταντοπούλου μαζί με το κομματικό ποσοστό του 4,5 % των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 25-2-2015, ξέρω όμως ότι τέτοιες εντολές δεν του έδωσε σίγουρα το υπόλοιπο 32% του παραπάνω εκλογικού ποσοστού του ούτε και το ποσοστό των υπόλοιπων ψηφοφόρων των κομμάτων του συνταγματικού τόξου.

Δεν ξέρω, τέλος, γιατί, αλλά σ’ εμένα όλη αυτή η υπερήφανη εξάμηνη «διαπραγματευτική» διαδικασία του κ. Τσίπρα, μου φάνηκε περισσότερο σαν μια εξάμηνη παρτίδα πόκερ, από την οποία κάποιος ηγέτης από τους 19, και το λέω μετά λύπης μου αλλά πρέπει κάποτε σ’ αυτόν τον τόπο να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, έφυγε «μαδημένος» ή καλύτερα «με τα σώβρακα»*! Και σίγουρα αυτός «ο κάποιος» δεν είναι οι υπόλοιποι 18 ηγέτες των άλλων χωρών της ευρωζώνης!

* ΣΗΜ: (Και θα έφευγε χωρίς καν σώβρακα εάν κάποιοι από τους κατά Τσίπραν «εκβιαστές και τρομοκράτες» ευρωπαίους ηγέτες δεν έβαζαν το μπέτι τους μπροστά του).

*Ο Θανάσης Καραγιάννης είναι δικηγόρος