Της Κατερίνας Μυλωνά
Χιλιάδες Ηρακλειώτες, άνθρωποι από κάθε μεριά της Κρήτης αλλά και επισκέπτες του νησιού κατέκλυσαν και φέτος το μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας στη Βόνη του δήμου Μινώα Πεδιάδος.
Πολλοί ήταν εκείνοι που επέλεξαν να φτάσουν στο μοναστήρι με τα πόδια, εκπληρώνοντας έτσι κάποιο τάμα. Άνθρωποι άρρωστοι, ζευγάρια που αδυνατούν να τεκνοποιήσουν εναπόθεσαν στη Χάρη Της τις ελπίδες τους και δικαιώθηκαν. Έτσι, κάθε χρόνο αψηφούν την κούραση και τη ζέστη και διανύουν δεκάδες χιλιόμετρα για να προσκυνήσουν την εικόνα Της.
Όλοι οι κάτοικοι της περιοχής βρίσκονται επί μέρες στο πόδι για να υποδεχτούν τους χιλιάδες επισκέπτες. Η μόνη εικόνα που χαλάει λίγο το κλίμα των ημερών είναι οι δεκάδες πάγκοι με κάθε λογής προϊόντα που στήνονται κατά μήκος του δρόμου ως το μοναστήρι.
Οι ιερείς που όλα αυτά τα χρόνια βρίσκονται στη Βόνη έχουν να διηγηθούν σε κάθε πιστό και από ένα περιστατικό, με το οποίο φανερώνεται η θαυματουργή Της δύναμη. Άνθρωποι που είχαν χάσει κάθε ελπίδα σωτηρίας βρήκαν ξανά το δρόμο τους, δαιμονισμένοι έχουν ξεφύγει από το σατανά που τους είχε κυριεύσει το σώμα και την ψυχή, ανάπηροι κατάφεραν με τη δύναμη της πίστης τους να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους, τυφλοί βρήκαν το φως τους την ίδια στιγμή που η επιστήμη είχε αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο ίασής τους. Ορισμένα από τα πλέον γνωστά θαύματα της Αγίας Μαρίνας ξεκινούν από την εποχή ακόμα της Τουρκοκρατίας, όταν το χωριό κατοικούνταν από τους Τούρκους κατακτητές. Μάλιστα, οι γυναίκες των κατακτητών χρησιμοποιούσαν το αγίασμα που τρέχει και ζύμωναν το ψωμί καθώς αυτό φούσκωνε χωρίς προζύμι, κάτι που και οι ίδιες το απέδιδαν σε θαύμα.
Πολλά χρόνια πριν ακόμα πάρει τη σημερινή του μορφή το μοναστήρι, οι Τούρκοι κατείχαν τα εδάφη της Βόνης. Εκεί που βρίσκεται σήμερα το μικρό εκκλησάκι, υπήρχε μονάχα ένα μικρό ιερό που είχε καλυφθεί από τους θάμνους. Οταν οι Τούρκοι πουλούσαν τα κτήματά τους, κάποια νύχτα η Αγία Μαρίνα εμφανίστηκε στον ύπνο ενός κατοίκου του Θραψανού με το όνομα Ιωάννης Καπαρουνάκης. Τον προέτρεψε να αγοράσει αυτός τα κτήματα για να μην πέσουν στα χέρια κάποιου Τούρκου που ενδιαφερόταν. Ο άνθρωπος αυτός βρήκε το ιερό που είχε καλυφθεί από τους θάμνους και το 1901 κτίστηκε το μοναστήρι. Από τότε άρχισαν τα θαύματά Της. Σε καθημερινή σχεδόν βάση οι κάτοικοι ρωτούσαν ο ένας τον άλλον τί θαύμα έκανε η Αγία Μαρίνα. Αναμφισβήτητο πειστήριο αποτελεί και το μικρό φίδι που βρίσκεται ακόμη στην εκκλησία και το οποίο είχε βγει από το στομάχι μιας Τσιγγάνας. Πριν από 30 χρόνια περίπου, είχαν φέρει μια Τσιγγάνα η οποία είχε δαιμονιστεί και δεν ήθελε να μπει μέσα στην εκκλησία, φώναζε και έβριζε συνεχώς. Όταν της έφεραν τη θαυματουργή εικόνα της Αγίας Μαρίνας, ένα μικρό φίδι βγήκε από το στόμα της. Θαύματα όμως δεν γίνονται μόνο την ημέρα που γιορτάζει αλλά κάθε φορά που η πίστη του ανθρώπου είναι ισχυρή.
Η μονή
Η περιοχή στην οποία βρίσκεται η εκκλησία της Αγ. Μαρίνας ήταν ιδιοκτησία του Χοσρέφ Πασά από τη Βόνη και την πούλησε στον Ιωάννη Καπαρουνάκη από το Θραψανό. Ο αγάς δε συμπεριέλαβε στο συμβόλαιο μια ερειπωμένη εκκλησία, που ήταν μέσα στο κτήμα.
Ο Καπαρουνάκης την ανοικοδόμησε με τη συνδρομή των κατοίκων Βόνης και Θραψανού το 1901. Μαρμάρινη επιγραφή στην είσοδο του μικρού ναού αναφέρει: «Ο ιερός ούτος ναός ωκοδομήθη ευλάβει εισφορά και φροντίδι του ευσεβούς Ιωάννου Α. Καπαρουνάκη εκ Θραψάνου εν έτει 1901». Πάνω από τη μικρή εκκλησία κτίστηκε νέος μεγαλοπρεπής ναός και ξενώνες.
Ο ναός αποτελούσε ιερό προσκύνημα και το διοικούσε επταμελής επιτροπή απο τα οποία τρία μέλη ήταν απο το Θραψανό, τρία απο τη Βόνη και προεδρεύων ήταν ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος Κρήτης. Σήμερα αποτελεί αυτόνομη μονή με ολιγάριθμες μοναχές.

