Δύο πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους γυναικείοι χαρακτήρες, σε δύο αστρονομικά μακρινές μεταξύ τους εποχές.

ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ
FAR FROM THE MADDING CROWD
Σκην.: Τόμας Βίντερμπεργκ
Πρωτ.: Κάρι Μάλιγκαν, Ματίας Σόναρτς, Μάικλ Σιν, Τομ Στέριτζ, Τζούνο Τεμπλ
Στην αγγλική επαρχία των τελών του 19ου αιώνα, η Μπάθσιμπα είναι μια νεαρή κοπέλα που είναι ασυνήθιστα ανεξάρτητη, εξαιτίας του ότι μεγάλωσε χωρίς γονείς. Όταν κληρονομεί το αγρόκτημα του θείου της, θα πρέπει ν’ αντεπεξέλθει σ’ έναν ανδροκρατούμενο χώρο και ν’ αποφασίσει επίσης, ποιόν θέλει από τους τρεις εξίσου γοητευτικούς άντρες που τη διεκδικούν.
Αισθηματικό δράμα εποχής, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του βρετανού Τόμας Χάρντι, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1874. Από τις τρεις προηγούμενες κινηματογραφικές διασκευές του βιβλίου, σημαντικότερη είναι εκείνη του 1967 σε σκηνοθεσία Τζον Σλέσινγκερ, με πρωταγωνιστές τη Τζούλι Κρίστι, τον Τέρενς Σταμπ, τον Πίτερ Φιντς και τον Άλαν Μπέιτς.
Η φωτογραφία της Σαρλότ Μπρούους Κρίστενσεν, η μουσική του Κρεγκ Άρμστρονγκ, τα κοστούμια της Τζάνετ Πάτερσον και οι ερμηνείες της βασικής τετράδας του καστ (με αγαπημένη εκείνη του Μάικλ Σιν), όλα φτιάχνουν ένα πανέμορφο, λεπτό, σφιχτό, ισορροπημένο δράμα, τα προτερήματα του οποίου νομίζω αποζημιώνουν για το αναπόφευκτα παλιομοδίτικο και ως τέτοιο προβλέψιμο και σ’ έναν βαθμό συμβιβαστικό τέλος του.

AMY: ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ
AMY
Σκην.: Ασίφ Καπάντια
Εμφανίζονται οι: Έιμι Γουάινχαουζ, Γιασίν Μπέι, Μαρκ Ρόνσον, Μιτς Γουάινχαουζ, Τόνι Μπένετ
Μέσα από αυθεντικό οπτικοακουστικό υλικό και συνεντεύξεις με ανθρώπους του περιβάλλοντός της, παρακολουθούμε την άνοδο και την πτώση της βρετανίδας τραγουδίστριας Έιμι Γουάινχαουζ, που πέθανε το 2011 σε ηλικία 28 χρονών, από κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών.
Εξαιρετικό πορτρέτο της νεαρής τραγουδίστριας που χάθηκε πρόωρα πριν από τέσσερα χρόνια, φτιαγμένο αποκλειστικά από το πολύ πλούσιο υλικό που κατάφερε να συγκεντρώσει ο σκηνοθέτης, από πολύ διαφορετικές μεταξύ τους πηγές: από ιδιωτικά βίντεο της τραγουδίστριας, μέχρι στιγμιότυπα τραβηγμένα από παπαράτσι. Μέσα από την αφήγηση, αναδύεται ο αυτοκαταστροφικός χαρακτήρας της Γουάινχαουζ και οι συνθήκες που επιτάχυναν την πτώση της, χωρίς ηθικολογία, αλλά με συμπόνοια και συγκίνηση. Επίσης, αποφεύγοντας ένα από τα πιο συνηθισμένα κλισέ των ντοκιμαντέρ, ο Καπάντια χρησιμοποιεί συνεντεύξεις ανθρώπων του κύκλου της, αλλά αποφεύγει να διακόπτει τα οπτικά αποσπάσματα για να δείχνει ποιός μιλάει κάθε φορά, προσδιορίζοντάς τους μόνο γραπτώς στην οθόνη, ισχυροποιώντας έτσι την ψευδαίσθηση της διαρκούς και σταθερής μετά θάνατον παρουσίας της Γουάινχαουζ.