Εξοχότατε χερ Σόιμπλε,
Έχω την τιμή να σας απευθύνω την επιστολή αυτή, διότι τις τελευταίες ημέρες υπήρξατε ο μοναδικός ίσως αξιωματούχος των τριών θεσμών, των ασχολουμένων με το ελληνικό πρόβλημα, που με τις δηλώσεις σας το καταστήσατε οξύτερο.
Διερωτώμαι χερ (κύριε) Σόιμπλε, γιατί αυτή η συμπεριφορά προς ένα λαό ο οποίος έχει βέβαια τις ευθύνες του (προηγούνται οι ευθύνες όλων των πολιτικών του) για την τραγική πορεία του και ο οποίος όμως φέρθηκε με ανωτερότητα απέναντι στο δικό σας Έθνος, το 1945, όταν αφού είχατε καταστρέψει όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά όλη την Ευρώπη, βρεθήκατε, όπως ήταν επόμενο, σε εξαιρετικά δυσχερή θέση. Δυσχερέστερη από αυτήν που αντιμετωπίζουν σήμερα οι Έλληνες.
Επιείκεια
Τότε, λοιπόν, έσπευσαν όλες οι δυνάμεις, μεγάλες και μικρές, που είχαν υποστεί πρωτοφανείς καταστροφές και μετρούσαν εκατομμύρια επί εκατομμυρίων νεκρούς, να σας αντιμετωπίσουν με επιείκεια. Να σας δώσουν βοήθεια για να ορθοποδήσετε και να ξαναβρείτε τον εαυτό σας. Είμαστε και μεις μεταξύ αυτών που σας έτειναν χείρα βοηθείας και σας επέδειξαν αισθήματα συμπαθείας, παρότι δεν δικαιούσαστε ούτε το ένα ούτε το άλλο, διότι αιματοκυλίσατε την Ευρώπη δύο φορές σε 30 χρόνια!
Η στάση των νικητών του 1945, διέφερε από τη στάση των νικητών του 1918. Το 1918 πήραν μέτρα εναντίον σας που σας γονάτισαν και έδωσαν την ευκαιρία στις δυνάμεις του ναζισμού να επικρατήσουν και να οδηγήσουν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το 1945, έκαναν το αντίθετο. Δεν σας στραγγάλισαν οικονομικά και βοήθησαν τον λαό σας να επιζήσει και την οικονομία σας να ξαναγίνει μεγάλη, ώστε να μπορέσετε κάποτε – όταν θα ενώνονταν οι δύο Γερμανίες - να δώσετε τις αποζημιώσεις που οφείλατε λόγω του πολέμου και να εξοφλήσετε τα χρέη σας. Αυτό αναφερόταν στη Συμφωνία του Λονδίνου του 1953.
Κουτοπονηριά
Οι δύο Γερμανίες ενώθηκαν 45 χρόνια αργότερα, το 1989 – 1990, οπότε άρχισαν να τρέχουν οι υποχρεώσεις της. Τη Συμφωνία όμως που έγινε στη Μόσχα το 1990 (τη γνωστή ως 4+2, ήτοι των τεσσάρων μεγάλων δυνάμεων ΗΠΑ, Ρωσίας, Μεγάλης Βρετανίας και Γαλλίας και των δύο Γερμανιών) δεν την ονομάσατε Συνθήκη Ειρήνης, όπως οφείλατε, βάσει της Συμφωνίας του Λονδίνου του 1953, αλλά “Συνθήκη Συνεργασίας”.
Το κάνατε από κουτοπονηριά, γιατί φοβηθήκατε ότι αν αρχίζατε να αποζημιώνετε τους λαούς που είχατε καταστρέψει στον Πόλεμο του 1939-1945 θα ζημιωνόσαστε οικονομικά σοβαρά. Και το κάνατε με την ανοχή των 4 μεγάλων. Αλλά αυτοί είχαν ήδη, με διαφόρους τρόπους ικανοποιηθεί οικονομικά, στα χρόνια που ακολούθησαν τη λήξη του πολέμου.
Έτσι εμφανίζεστε σήμερα να έχετε καταστρέψει τους μικρούς λαούς και να αδιαφορείτε γι΄ αυτό, μολονότι ξαναγίνατε μεγάλοι και τρανοί οικονομικά. Και για να μη νομίζετε, χερ Σόιμπλε, ότι λέω “λόγια του αέρα” ως προς το απαράγραπτο των ευθυνών σας, σας μεταφέρω, εντός εισαγωγικών, δήλωση του νυν Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, που έγινε λίγο πριν την εκλογή του και αναφέρεται στο ζήτημα αυτό με αφορμή προηγούμενη δική σας δήλωση.
Επισημαίνει ο κ. Παυλόπουλος:
«Οι ισχυρισμοί του υπουργού των Οικονομικών της Γερμανίας κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αναφορικά με τις απαιτήσεις της Ελλάδας ως προς το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις, είναι προδήλως εσφαλμένοι. Όχι μόνον δεν υφίσταται ζήτημα παραγραφής ή προηγουμένης ρύθμισης, αλλά όλως αντιθέτως οι ως άνω ελληνικές απαιτήσεις είναι πλήρως ενεργές από νομική άποψη, όπως είχα ήδη επισημάνει από το 2013…».
Κρητικά ολοκαυτώματα
Ο απευθύνων αυτή την επιστολή προς εσάς, χερ Σόιμπλε, ήταν 3 ετών το 1941, όταν βόμβες του Γ΄ Ράιχ γκρέμισαν το σπίτι του, όπως και άλλα κτίρια στην πόλη του. Όταν πήγε στο σχολείο το 1944, οι περισσότερες αίθουσες διδασκαλίας είχαν ημιγκρεμισμένη οροφή ενώ άλλες δεν είχαν παράθυρα.
Αυτό ήταν όμως το λιγότερο, γιατί δίπλα του είχε συμμαθητές, ορφανούς από πατέρα ή μητέρα. Τους είχαν εκτελέσει τα στρατεύματα του Γ’ Ράιχ, στα ολοκαυτώματα της Βιάννου, της Δαμάστας, των Ανωγείων και τις αθρόες αυθαίρετες εκτελέσεις χιλιάδων αθώων πολιτών σε δεκάδες χωριά του Νομού Ηρακλείου και της ίδιας της πόλης του Ηρακλείου. Ενώ θυμάται και μερικά Εβραιόπουλα που πρόλαβαν και κρύφτηκαν και δεν μπάρκαραν στο πλοίο “Δανάη” με τους 600 ομοεθνείς τους που πνίγηκαν όλοι στο Κρητικό πέλαγος, με σκόπιμη ενέργεια των Γερμανών ναζί, οι οποίοι βούλιαξαν το πλοίο. Τα παιδιά αυτά όμως είχαν συγγενείς και φίλους μεταξύ των θυμάτων και είναι προφανές με τι συναισθήματα μεγάλωσαν.
Σκοπός μου, όμως, χερ Σόιμπλε δεν είναι να αναξέσω πληγές. Θέλω να σας πάρω από το χέρι και να σας οδηγήσω στο Πάνθεον των Μεγάλων Ανδρών του Γερμανικού Έθνους, στο οποίο θα έπρεπε να ξεναγούνται από τη νεότητά τους οι Γερμανοί, ώστε να γνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους προς τους εαυτούς τους και προς τον λαό εκείνο, στον οποίο οι πρόγονοί σας είχαν αποδώσει ύψιστο φόρο τιμής.
Αν το εκπαιδευτικό και το πολιτιστικό σας σύστημα είχε κάνει την πρόβλεψη αυτή, η συμπεριφορά σας απέναντι στην Ελλάδα, κοιτίδα του πολιτισμού, δεν θα διέφερε από αυτήν που τηρείτε έναντι της Ελβετίας, κοιτίδας του πλούτου.
Ξενάγηση
Ακολουθείστε με λοιπόν στη νοερή ξενάγηση στο Πάνθεον της ίδιας της Ιστορίας σας.
Ας αρχίσουμε από την αίθουσα των μεγάλων φιλοσόφων σας, καμάρι του πολιτισμού σας.
Πρώτος – πρώτος ο Μελάγχθων (Φίλιπ Σβάρτσερντ). Αν και παλαιός και κατά συνέπεια γηραιός (16ος αιώνας) σας υποδέχεται με την προσμονή του σοφού που απαιτεί συνετές συμπεριφορές. Άλλωστε το έργο του είναι όχι μόνο μνημειώδες αλλά και αφοπλιστικό για τους έχοντες πονηρές σκέψεις κατά των Ελλήνων: Ησίοδος, Θουκυδίδης, Αριστοφάνης, Δημοσθένης, Ευριπίδης και άλλοι σοφοί της Ελληνικής αρχαιότητας έχουν τύχει της ακάματης πνευματικής του ενασχόλησης και επεξεργασίας στη γερμανική.
Δίπλα του βρίσκεται ο Ρόυχλιν, της ίδιας εποχής. Το πάθος του για τον Ελληνισμό έκανε τον δάσκαλό του, πρόσφυγα της Κωνσταντινούπολης στη Δύση, Ιωάννη Αργυρόπουλο, να του πει: ΄΄με τη βοήθειά σου η Ελλάδα θα περάσει τις Άλπεις΄΄!
Ακολουθούν ο φον Σλέγκελ, κατά τον οποίο η ολοκληρωμένη μόρφωση επιτυγχάνεται μόνο με τη γνώση της ελληνικής φιλοσοφίας και του ελληνικού πολιτισμού.
Οι κολοσσοί
του πνεύματος
Δίπλα τους είναι οι κολοσσοί του Γερμανικού πνεύματος: Ο Γκαίτε, τα πρώτα έργα του οποίου έχουν τις ρίζες τους στην αρχαία Ελληνική Γραμματεία. “Ιφιγένεια εν Ταύροις“ και “Πανδώρα“ έργο στο οποίο αντιπαρατάσσονται Προμηθέας και Επιμηθέας.
Παραδίπλα, ο Νίτσε, με τη συγγραφή της “Ιστορίας των Ελλήνων ηρώων“. Και ο Χέγκελ που η σκέψη του κυριαρχείται από τα ιδανικά των αρχαίων Ελλήνων.
Να πάμε σε Γερμανούς φιλοσόφους νεοτέρων γενεών, χερ Σόιμπλε.
Στον Γαίγκερ που το τρίτομο έργο του για την Ελληνική Παιδεία, σας συνιστώ να διαβάσετε: Τον Χάουπτμαν με την περίφημη τετραλογία του για τους Ατρείδες, που τον έκανε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας των Αθηνών.
Είναι πάρα πολλοί κύριε υπουργέ των οικονομικών της Γερμανίας. Ας σταθούμε όμως μπροστά σ’ αυτόν που ακούει στο όνομα Μάρτιν Χάιντεγκερ που ασχολήθηκε με τους προσωκρατικούς. Παίρνω αυτή την πρωτοβουλία γιατί η περίπτωσή του με έχει συγκλονίσει. Όταν νεκρός, οδηγούνταν στον τάφο, το 1976, πλησίασε το φέρετρό του ο γιός του, που κατ΄ απαίτηση του πατέρα του όταν ήταν εν ζωή, του απήγγειλε στίχους του για τη μεγάλη ερωμένη και θεά του την Ελλάδα: “Ευλογημένη Ελλάς, αιώνια κατοικία όλων των επουρανίων“ Πολλοί από τους παρευρισκόμενους ψιθύρισαν “ευλογημένη Ελλάς“. Ήταν διαπρεπείς λόγιοι Γερμανοί.
Οι Ελληνιστές
Να περάσουμε στην αίθουσα των προγόνων σας ιστορικών, κύριε Σόιμπλε; Εδώ είναι ο περίφημος Αβεντίνους, ο επιλεγόμενος “Γερμανός Ηρόδοτος“. Ο Χιερώνυμους Βόλφ (16ος αιώνας) που εισήγαγε στην ιστορική επιστήμη τους όρους “Βυζάντιο“ και “βυζαντινός“. Ο διαπρεπής βυζαντινολόγος Κρουμπάχερ. Ο Ντρόυζεν, ο ιστορικός του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των επιγόνων του. Ο περίφημος Βίνκελμαν, ερευνητής της αρχαίας Ελληνικής Τέχνης. Ο Μέντελσον Μπαρτόλντι, ο ιστορικός της ελληνικής επαναστάσεως. Ο Μπέρβε, ο ιστορικός της αρχαίας Ελλάδας. Ο Γκρηγκορόβιους ιστορικός της πόλεως των Αθηνών και πολλοί άλλοι.
Στη διπλανή αίθουσα, χερ Σόιμπλε, είναι παρατεταγμένοι οι Γερμανοί αρχαιολόγοι. Μερικοί από αυτούς εργάστηκαν στην Ελλάδα ως μέλη του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου των Αθηνών. Άλλοι συμμετείχαν σε ανασκαφές στην Αίγινα, την Ολυμπία, την Τίρυνθα, τον Ορχομενό, την Ακρόπολη των Αθηνών, την Αρχαία Αγορά και αλλού. Όλοι συνέβαλαν με τις γνώσεις και τον ζήλο τους στην ανακάλυψη, συντήρηση και αναστήλωση των ελληνικών αρχαιοτήτων. Θα αναφέρουμε μερικούς απ’ αυτούς. Τον Καβεράου, τον Ρος, τον Νταίρπφελντ, τον Βέλτερ, τον Κούντσε και βέβαια τον αυτοδίδακτο Σλήμαν που ανέσκαψε την Τροία, τις Μυκήνες, τον Ορχομενό και την Τίρυνθα.
Από εδώ, χερ Σόιμπλε, είναι η αίθουσα των Γλωσσολόγων – Ελληνιστών, προγόνων σας! Παρόντες, ο Κρέτσνερ, ιστορικός της ελληνικής γλώσσας. Ο Δέφνερ, ο Μπρούγκμαν και ο Γκέοργκ Κούρτιους, συγγραφείς και οι τρείς “Ελληνικής Γραμματικής“! Ο Ντήτεριχ καθηγητής των νέων Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας την πρώτη τριακονταετία του 20ου αιώνα. Ο Ράινχαρτ διάσημος αρχαιοελληνιστής κ.ά.
Από τους άλλους φιλέλληνες επιστήμονες, κύριε Σόιμπλε, αξίζει να διακρίνουμε τον πρώτο διευθυντή του Εθνικού Αστεροσκοπείου των Αθηνών την περίοδο 1858 – 1884, αστρονόμο Γιόχαν Σμιτ.
Οι αρχιτέκτονες
Αλλά μια στιγμή, παρατηρώ χερ Σόιμπλε ότι στέκεστε με θαυμασμό μπροστά στους Τσίλλερ, Σάουμπερτ και Κλέντσε. Μερικά κτίρια των Αθηνών, η Ακαδημία, η Εθνική Βιβλιοθήκη, το Ιλίου Μέγαρον, τα ξενοδοχεία “Μπάγκειον“ και ωΜέγας Αλέξανδρος“ της Ομόνοιας, το Δημαρχείο της Ερμούπολης Σύρου και πολλά άλλα είναι έργα του συμπατριώτη σας Τσίλλερ, που αγάπησε την Ελλάδα, παντρεύτηκε Ελληνίδα και έμεινε στη χώρα μας περί τα 60 χρόνια, μέχρι το θάνατό του.
Αλλά και οι μεγάλες λεωφόροι των Αθηνών και οι ονομαστές πλατείες και τα βουλεβάρτα της, έργα Γερμανών φιλελλήνων πολεοδόμων είναι: Του Σάουμπερτ και του Κλέντσε, συνεργατών του δικού μας Σταμάτη Κλεάνθη.
Οι μαχητές
Και τώρα, χερ Σόιμπλε, ας πάμε στους προγόνους σας που πολέμησαν για την ελληνική ελευθερία και συνέβαλαν στη συγκρότηση μας ως κράτους της νεότερης εποχής.
Στον φον Νόρμαν που απέτρεψε απόβαση των Τούρκων στο Ναβαρίνο τον Φεβρουάριο του 1822, επί κεφαλής τάγματος Φιλελλήνων. Στη συνέχεια πολέμησε και τραυματίστηκε στη μάχη του Πέτα, τον Ιούλιο του 1822 και πέθανε στο Μεσολόγγι, τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.
Στη μάχη του Πέτα, κύριε Σόιμπλε, σκοτώθηκαν αρκετοί Γερμανοί, με πρώτο τον Άιζεν που έπεσε κατά την έναρξη των εχθροπραξιών, την 4 Ιουλίου 1822.
Ο φον Ράινεκ, χερ Σόιμπλε, τραυματίστηκε στο Πέτα, για να τοποθετηθεί δέκα χρόνια αργότερα διοικητής του λόχου των Ευελπίδων και να υπηρετήσει στη θέση του αυτή επί 8 χρόνια.
Παλαίμαχος του Πέτα ήταν και ο Γερμανός γιατρός Χάνριχ Τράιμπερ που έφθασε στο Μεσολόγγι τον Ιανουάριο του 1822, επικεφαλής 40 περίπου Φιλελλήνων συμπατριωτών του. Ο Τράιμπερ ταρίχευσε τον νεκρό τον Μπάυρον. Ίδρυσε νοσοκομείο στο Ναύπλιο και χειρουργούσε σε όλη τη διάρκεια της Επανάστασης κυρίως στο στρατόπεδο του Καραϊσκάκη. Ο Τράιμπερ παντρεύτηκε Ελληνίδα και έμεινε μόνιμα στην Ελλάδα.
Όλοι αυτοί, αλλά και πολλοί άλλοι στρατολογούνταν στη Γερμανία από ειδικό φιλελληνικό γερμανικό κομιτάτο, κινητήρια δύναμη του οποίου ήταν ο μέγας Γερμανός φιλέλληνας Φρήντριχ Τήρς.
Άλλη περίπτωση Γερμανού φιλέλληνα που πολέμησε στο πλευρό των αγωνιστών του 1821 ήταν ο Καρλ Χάιντεκ που έφθασε στην Ελλάδα φέρνοντας μαζί του περί τους είκοσι στρατιωτικούς που μισθοδοτούσε ο Βαυαρός Βασιλιάς Λουδοβίκος, πατέρας του Όθωνα, μεγάλος λάτρης της Ελλάδας.
Ας μην μπούμε όμως στην αίθουσα του Όθωνα και της Αμαλίας, χερ Σόιμπλε, γιατί οι πρώτοι βασιλείς της νέας Ελλάδας, παρ’ όλα τα μειονεκτήματα που είχαν, διέθεταν και μεγάλα πλεονεκτήματα. Και κυρίως το ότι μετά από 30 χρόνια είχαν πλήρως ελληνοποιηθεί και αντιμετώπιζαν τις δολοπλοκίες των ξένων δυνάμεων με θάρρος, αποφασιστικότητα και ψυχισμό ελληνικό. Γι΄ αυτό άλλωστε και ανατράπηκαν, τη υποδείξει της δυνάμεως που φοβόταν ότι η Ελλάδα θα γλιστρούσε από τη δική της σφαίρα επιρροής, στη ρωσική, με πρωτοβουλία του Όθωνα.
Άλλωστε για την οθωνική περίοδο θα χρειαστεί και άλλη ξενάγηση, διότι έχουμε νομικούς και επιστήμονες όπως ο Μάουρερ που ωφέλησαν την Ελλάδα, παρά τις επιφυλάξεις ορισμένων. Ακόμη στην αίθουσα αυτή περιλαμβάνονται και οι Βαυαροί πρόγονοι αυτών που παρέμειναν και διέπρεψαν στην Ελλάδα, δημιουργήσαντες Έλληνες απογόνους, διάσημους για τη συμμετοχή τους στην ανάπτυξη των Ελληνικών Γραμμάτων και Επιστημών και της ελληνικής κοινωνίας γενικότερα, όπως ο Στρέιτ, ο Έβερτ, ο Νέζερ, ο Φιξ κ.α. για τους οποίους η Ελλάδα είναι υπερήφανη.
Σας βλέπω όμως ότι επιμένετε να μπείτε σε μία άλλη αίθουσα. Εγώ δεν θα σας ακολουθήσω. Το κάνω γιατί σ’ αυτήν υπάρχουν Γερμανοί που υπονόμευσαν τον Ελληνισμό. Λίγοι μεν, αλλά μοιραίοι για μας τους Έλληνες.
Οι Τουρκόφιλοι
Θα σας πω μερικούς: Είναι ο ιστορικός Φαλμεράγερ. Μέγας ρατσιστής που κατέτασσε τους λαούς ανάλογα με τα αυθαίρετα συμπεράσματά του – αποτέλεσμα της περί αίματος θεωρίας του, που εφάρμοσε στα μέσα του 20ου αιώνα ο Χίτλερ σε βάρος των Εβραίων και των Ρομά. Παρουσίασε έτσι ο Φαλμεράγερ τους Έλληνες ως εκσλαβισθέντες, υπηρετώντας γι΄αυτό πολιτικές σκοπιμότητες της εποχής και μη λαμβάνοντας υπόψη τα τρία κυριότερα στοιχεία για τον προσδιορισμό της εθνικότητας: τη συνείδηση, τον πολιτισμό και τη γλώσσα. Και κατά συνέπεια απορρίπτοντας την αναμφισβήτητη αξία της άποψης του Ισοκράτη, ο οποίος από τον 4ο αιώνα ήδη π.Χ., διεκήρυσσε ότι Έλληνες είναι όσοι μετέχουν της ελληνικής παιδείας. Επικρίθηκε βέβαια ο Φαλμεράγερ από τα ελεύθερα και προοδευτικά πνεύματα της πατρίδας του. Αλλά οι αντιλήψεις του που συμβάδιζαν με τον φιλοτουρκισμό του και τη σλαβοφιλία του εξακολουθούν να προβάλλονται ακόμη και στις ημέρες μας.
Στην ίδια αίθουσα είναι και ο Γερμανός στρατάρχης των αρχών του 20ου αιώνα Λίμαν φον Σάντερς, ο αναδιοργανωτής του Τουρκικού στρατού μετά τους ολέθριους για την Τουρκία Βαλκανικούς πολέμους, το 1912-1913, ο οποίος έπαιξε τόσο καλά τον ρόλο του ώστε οι Τούρκοι να του απονείμουν τον τίτλο του πασά.
Ο διωγμός
των Ελλήνων
Ο τουρκόφιλος, λοιπόν, Γερμανός στρατάρχης και πασάς, επικεφαλής μιας μεγάλης στρατιωτικής αποστολής της πατρίδας του στην Τουρκία, επέβαλε στους Τούρκους, τον διωγμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από τα Μικρασιατικά παράλια είτε προς το εσωτερικό, είτε προς τα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου κατά την περίοδο 1914-1918, όταν η οθωμανική αυτοκρατορία συμμετείχε, στο πλευρό της Γερμανίας, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Είχε προηγηθεί, από τα τέλη του 19ου αιώνα και συνεχιζόταν μέχρι το 1918, ο διωγμός των Ελλήνων εμπόρων, βιομηχάνων και τραπεζιτών της Μικράς Ασίας, από το γερμανικό κεφάλαιο, που επεδίωκε να προωθήσει στη θέση τους, Γερμανούς εμπόρους, βιομηχάνους και τραπεζίτες, στα πλαίσια της ανάπτυξης της γερμανικής κεφαλαιοκρατίας στην Εγγύς και Μέση Ανατολή, η σύνδεση της οποίας με την καρδιά της Γερμανίας επεδιώκετο με την κατασκευή του αποικιακού σιδηροδρόμου ΒΒ, ήτοι Βερολίνου – Βαγδάτης, που θα οδηγούσε στα πετρέλαια της Μοσούλης.
Στην ίδια αίθουσα βρίσκεται και ο διαβόητος Γερμανός διπλωμάτης Βανγκενχάιμ που υπηρέτησε γύρω στο 1910 στην πρεσβεία των Αθηνών και συνεργάστηκε με την σύζυγο του Διαδόχου τότε και μετέπειτα βασιλιά Κωνσταντίνου, Σοφία, αλλά και με παράγοντες της ελληνικής πολιτικής ζωής και της αθηναϊκής κοινωνίας της εποχής.
Ο φον Βάνγκενχαιμ τοποθετήθηκε μετά πρεσβευτής της Γερμανίας στην Κωνσταντινούπολη. Τυχαίο; Είναι αυτός που πρότεινε στον σουλτάνο και πέτυχε να αποκτήσουν τουρκικό όνομα τα δύο πολεμικά σκάφη “Γκαίμπεν“ και “Μπρεσλάου“ που έστειλε το 1914 η Γερμανία στην Τουρκία για να ενισχύσει τον στόλο της σε βάρος του Ελληνικού στόλου. Και ως να μη έφθανε αυτό, έντυσε τους κυβερνήτες και το πλήρωμα τους (Γερμανοί όλοι τους) με τουρκικές στολές, ενώ ύψωσε στους ιστούς τους την τουρκική σημαία.
Με αυτή όλη την σκηνοθεσία και την επιμονή του Βανγκεχάιμ να επιτεθούν τα δύο σκάφη στην Οδησσό και να βομβαρδίσουν ελλιμενισμένα σ΄ αυτήν ρωσικά πολεμικά, ο Γερμανός πρεσβευτής κατάφερε να παρασύρει την Τουρκία στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της πατρίδας του, της Γερμανίας.
Ο φιλοτουρκισμός των Γερμανών αυτών πηγάζει αφ’ ενός από τη θεωρία της γερμανικής επέκτασης προς ανατολάς που συναντούσε μπροστά της τους Έλληνες ως βασικό εμπόδιο (θεωρία που επί Χίτλερ πήρε την ονομασία στρατηγική του “ζωτικού χώρου“) και αφ’ ετέρου από την εχθρότητα έναντι των Ελλήνων του Γερμανού φιλοσόφου Κορνέλιους ντε Πάουβ και του φιλότουρκου Γερμανού διπλωμάτη των αρχών του 19ου αιώνα, Λούντβιχ Μπαρτόλντι.
Αλλά επειδή, χερ Σόιμπλε, η Ευρώπη δεν είναι απλώς αριθμοί, όπως εσείς θέλετε να την βλέπετε (το ότι προέρχεστε από τον Εφοριακό κλάδο δεν αποτελεί δικαιολογία, καθώς το οπτικό πεδίο και το υπόβαθρο ενός πολιτικού πρέπει να έχουν ευρύτητα) σας συνιστώ να διαβάσετε το βιβλίο του συμπατριώτη σας Μπρούνο Σνέλ “η ανακάλυψη του πνεύματος – οι ελληνικές ρίζες της ευρωπαϊκής σκέψης“.
Επίσης, να ζητήσετε από τη γραμματέα σας να σας προσκομίσει τις δηλώσεις του προκατόχου σας υπουργού επί των Οικονομικών και αργότερα καγκελάριου Λούντβιχ Έρχαρτ, του ανθρώπου που έβαλε τις βάσεις και θέρισε τους πρώτους καρπούς του “γερμανικού θαύματος“, μετά τον πόλεμο. Εννοώ τις δηλώσεις του υπέρ της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ, τις οποίες έκανε το 1961!
“Ευρωπαϊκός
μηδενισμός“
Ως Γερμανός πολιτικός οφείλετε επίσης να ενημερωθείτε για τη φιλοσοφία και το πνεύμα ουμανισμού που διέκρινε τον επίσης συμπατριώτη σας, αείμνηστο Άλμπερτ Σβάιτσερ (Νόμπελ 1952) και να αναμνησθείτε, εάν το έχετε λησμονήσει, τον αγώνα του για την “αδελφότητα των Εθνών“.
Η στάση σας τις τελευταίες ημέρες, χερ Σόιμπλε, φέρνει στη μνήμη την περί ηθικής διαπίστωση του συμπατριώτη σας Φρήντριχ Νίτσε: ότι δηλαδή υπάρχει η ηθική των ισχυρών και η ηθική των αδυνάτων, με τους πρώτους να θέλουν να συμπεριφέρονται στους δεύτερους ως να είναι δούλοι.
Έτσι, όπως οδηγείτε την Ευρώπη, χερ Σόιμπλε, φοβάμαι ότι όχι μόνον επιβεβαιώνετε τη Νιτσεϊκή θεωρία περί “ευρωπαϊκού μηδενισμού“, αλλά δίδετε και την εντύπωση ότι είστε ο πρωταγωνιστής της πορείας προς αυτόν.
Πάντως, οι Έλληνες, εμπνευστές των λέξεων “φιλόξενος“ (φίλος του ξένου) και “Ευρώπη“ με την οποία ταυτίζουν εαυτούς θεωρώντας την προέκταση της πατρίδας τους, είναι πρόθυμοι να συγχωρήσουν τον κάθε (κατά τον εθνικό σας ποιητή Γκαίτε) “Μεφιστοφελή“.
Το ζήτημα βέβαια είναι αν ο “Μεφιστοφελής“ θέλει να απαλλαγεί από το σύνδρομό του και να εξαγνισθεί όπως ο Φάουστ του Γκαίτε.
Υποθέτω, χερ Σόιμπλε, ότι θα αντιληφθείτε την αναγκαιότητα της μεταστροφής σας, πριν είναι αργά για τους Έλληνες.
Με τιμή
Τ. Α.
Υ.Γ. Οι επώνυμοι Γερμανοί διανοούμενοι και επιστήμονες που βάσισαν τα έργα τους στην Ελληνική Γραμματεία είναι ασφαλώς αφαντάστως περισσότεροι των αναφερομένων στο άρθρο αυτό. Λόγοι όμως τυπογραφικού χώρου δεν επιτρέπουν τη μνεία τους.
*Ο Τίτος Ιωάν. Αθανασιάδης είναι δημοσιογράφος
