Με αφορμή το 1ο LGBTQI+ Pride της Κρήτης που διοργανώνεται σήμερα και αύριο στο πάρκο Γεωργιάδη στο Ηράκλειο, σας παρουσιάζουμε 10 από τις αγαπημένες ταινίες της στήλης, με σχετική θεματολογία.

Ωραίο μου πλυντήριο- My beautiful laundrette (1985)

Ο συνεταιρισμός και το ρομάντζο ανάμεσα στον πακιστανικής καταγωγής Ομάρ και τον βρετανό Τζόνι, δίνει την αφορμή στον Στίβεν Φρίαρς να στηλιτεύσει απολαυστικά τον φυλετικό και σεξουαλικό ρατσισμό της θατσερικής εποχής, σε μία από τις χαρακτηριστικότερες κομεντί του βρετανικού κινηματογράφου, με τον Ντάνιελ Ντέι-Λούις στον ρόλο που τον ανέδειξε και γραμμένη από τον σπουδαίο Χανίφ Κουρεΐσι, το σενάριο του οποίου προτάθηκε για Όσκαρ.

Οι περιπέτειες της Πρισιλα, της βασίλισσας της ερήμου

- The adventures of Priscilla, Queen of the desert (1994)

Η μουσική κωμωδία του Στέφαν Έλιοτ συγκεντρώνει τον Τέρενς Σταμπ, τον Χιούγκο Γουίβινγκ και τον Γκάι Πιρς, ως μια τρανς και δύο drag queens αντιστοίχως, οι οποίες ξεκινούν σε μια περιοδεία τεσσάρων εβδομάδων, διασχίζοντας την αυστραλιανή έρημο μέσα στο λεωφορείο που φέρει την ονομασία του τίτλου. Το φιλμ κέρδισε Όσκαρ κοστουμιών και προσφέρει μία από τις πιο πολύμορφες απεικονίσεις σεξουαλικότητας και ταυτότητας φύλου.

Bent (1997)

Βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό έργο που έγραψε ο αμερικανός Μάρτιν Σέρμαν το 1979, αυτό το δράμα εποχής αφηγείται τα βασανιστήρια που υπέστησαν οι ομοφυλόφιλοι από τους Ναζί, στοιβαγμένοι στα στρατόπεδα εξόντωσης μαζί με τους Εβραίους και τις άλλες μειονότητες. Σκηνοθετημένο από τον Σων Μαθάιας, το φιλμ διαθέτει τον ακόμη άγνωστο τότε Κλάιβ Όουεν σε μία από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του, και εξίσου μεγάλα ονόματα σε δεύτερους ρόλους, όπως ο Ίαν Μακέλεν, ο Μικ Τζάγκερ και ο Τζουντ Λω.

Hedwig and the angry inch (2001)

Η πρώτη και μέχρι στιγμής καλύτερη ταινία στη φιλμογραφία του αμερικανού σκηνοθέτη Τζον Κάμερον Μίτσελ, αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου ημι-αυτοβιογραφικού θεατρικού μιούζικαλ, σε δικό του λιμπρέτο και μουσική του Στίβεν Τρασκ. Η φαντασμαγορία και η αιχμηρή αλήθεια του έργου για τον τρανς αρχηγό της μπάντας του τίτλου που αφηγείται την ταραχώδη ιστορία της ζωής του, αποτυπώνονται σε φιλμ, μέσα από την ασυγκράτητη ενέργεια της μουσικής του, καθώς και το πηγαίο ταλέντο του σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή του.

Το μυστικό του Brokeback mountain - Brokeback mountain (2005)

Βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα που δημοσίευσε η αμερικανίδα Άννι Πρου το 1997, αυτό το αγνό και σκληρό δραμα χάρισε στον ταϊβανό Ανγκ Λι το πρώτο του Όσκαρ σκηνοθεσίας, κερδίζοντας ακόμη δυο βραβεία, μουσικής και σεναρίου. Ο Χιθ Λέτζερ και ο Τζέικ Τζίλενχολ ερμηνεύουν τους κρυφά ερωτευμένους κάουμποϊς με ευγένεια και θάρρος, που αποδίδονται με τα γαλήνια τοπία όπως τα φωτογραφίζει ο Ροντρίγκο Πριέτο και βέβαια με τη συγκινητική μουσική του Γουστάβο Σανταολάγια.

Transamerica (2005)

Η κομεντί του Ντάνκαν Τάκερ μιλάει για το δύσκολο ταξίδι μιας τρανς γυναίκας να συναντήσει και να γίνει αποδεκτή από τον χαμένο γιο της. Η εξαιρετική Φελίσιτι Χάφμαν βρέθηκε υποψήφια για Όσκαρ, σε μια ταινία που πραγματεύεται με σημαντική ευαισθησία κι εύστοχο χιούμορ τη διαδικασία της αλλαγής φύλου.

XXY (2007)

Αυτό το δράμα είναι βασισμένο στο διήγημα του αργεντινού Σέρχιο Μπίσιο, «Cinismo», και αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο της αργεντινής Λουθία Πουένζο, με κεντρική ηρωίδα ένα δεκαπεντάχρονο ίντερσεξ κορίτσι (γεννημένο με τα γεννητικά όργανα και των δύο φύλων), που καλείται ν’ αποφασίσει σε ποιό φύλο θέλει ν’ ανήκει. Ένα περίπλοκο ζήτημα, χειρισμένο με υποδειγματική δεξιότητα κι ωριμότητα.

Ενας άνδρας μόνος

- A single man (2009)

Ως πρώτη σκηνοθετική του απόπειρα, ο διάσημος σχεδιαστής μόδας, Τομ Φορντ, διάλεξε να διασκευάσει το ομώνυμο μυθιστόρημα που έγραψε ο βρετανός Κρίστοφερ Ίσεργουντ το 1964, για έναν καθηγητή πανεπιστημίου που προσπαθεί να συμφιλιωθεί με τον ξαφνικό θάνατο του συντρόφου του. Η ισορροπημένη ερμηνεία του Κόλιν Φερθ, η αισθαντική φωτογραφία του Έντουαρντ Γκράου και η θλιβερή μελώδια του Άμπελ Κορζενιόφσκι, συνθέτουν μία από τις πιο όμορφες και μελαγχολικές ταινίες της κατηγορίας.

Τα παιδιά είναι εντάξει

The kids are all right (2010)

Δεν ξέρω αν υπάρχει πιο καθησυχαστική ταινία για όσους φοβούνται την ιδέα της οικογένειας με ομοφυλοφίλους γονείς, καθώς η κομεντί της Λίζας Τσολοντένκο χειρίζεται με την κατάλληλη ψυχραιμία και φυσιολογικότητα τα ζητήματα που προκύπτουν, όταν τα δύο έφηβα παιδιά των μαμάδων Ανέτ Μπένινγκ και Τζουλιάν Μουρ, αναζητούν τον βιολογικό τους πατέρα, ο οποίος δεν είναι άλλος από τον μοντέρνο εστιάτορα Μαρκ Ράφαλο. Χρυσές Σφαίρες καλύτερης ταινίας και ερμηνείας στη Μπένινγκ, καθώς και τέσσερεις υποψηφιότητες για Όσκαρ.

Αγοροκόριτσο - Tomboy (2011)

Ακόμη ένα δράμα για την ταλάντευση ανάμεσα στα δύο φύλα κατά την κρίσιμη κι ευάλωτη παιδική ηλικία, γραμμένο και σκηνοθετημένο με εξαιρετική λεπτότητα και τρυφερότητα από τη γαλλίδα Σελίν Σιαμά. Πρόκειται για την ιστορία ενός 10χρονου παιδιού, που ενώ έχει σωματικά χαρακτηριστικά κοριτσιού, προτιμά να υιοθετεί ταυτότητα αγοριού, καθώς παράλληλα ερωτεύεται ένα συνομήλικο κορίτσι.