Γεννηματά, Λοβέρδος και Κωνσταντινόπουλος διεκδικούν την προεδρία του ΠΑΣΟΚ

Την Κυριακή οι εκλογές από τη βάση του κόμματος

Η αποχώρηση Βενιζέλου από την ηγεσία και η πικρή γεύση που άφησε το 10ο συνέδριο του Κινήματος

Το συναισθηματικό κενό που ακολούθησε τον Ευάγγελο Βενιζέλο καθώς αποχωρούσε από την αίθουσα του Πανελληνίου, όπου διεξήχθη το 10ο συνέδριο του ΠαΣοΚ, ήταν πιο ηχηρό από το θερμό χειροκροτήματα των συντρόφων του. «Τι κάνουμε τώρα;», το ερώτημα ξέφυγε αυθόρμητα από πολλά χείλη και δεν αφορούσε μόνο τον κ. Βενιζέλο, ο οποίος παρέδωσε την εντολή του έναν χρόνο πριν λήξει η θητεία του εξαιτίας της εκλογικής συντριβής του κόμματος, αλλά και τα άγνωστα στους πολλούς διαδικαστικά ζητήματα.

Ο κ. Βενιζέλος εισέπραξε όντως απών περισσότερα χειροκροτήματα από όσα όταν ήταν παρών καθώς και τον έπαινο των συνέδρων για τη συνολική στάση του αλλά και επειδή «με την παρουσία του στη Βουλή μάς έκανε να αισθανθούμε δικαιωμένοι», όπως έλεγαν πολλοί σύνεδροι.

Όμως στο ερώτημα «και τώρα τι;» το ΠαΣοΚ απάντησε με τον μόνο τρόπο που ήξερε, με ένα νοσταλγικό περίπλου στα χρόνια της δόξας. Αυτό που ήθελε το συνέδριο, όμως, ήταν πολύ φιλόδοξος στόχος για να τον πετύχει: «Πώς ξεφεύγεις από το σαρωτικό 4,7% και γίνεσαι ξανά κόμμα εξουσίας;». Ιδίως όταν το φάντασμα του Ανδρέα Παπανδρέου καταδυναστεύει την ιστορικότητα του χώρου και οι απόγονοί του επείγονται να αναστηλώσουν την κληρονομιά του.

Η αντίδραση της πλειονότητας των συνέδρων ήταν η επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ και η ανάγνωση της λίστας των επιτευγμάτων του ΠαΣοΚ: ΕΣΥ, ΚΕΠ, Καποδίστριας, ΑΣΕΠ και άλλες ανεξάρτητες αρχές, διαύγεια.

«Είμαστε το κόμμα των μεταρρυθμίσεων. Οι μεταρρυθμίσεις είναι στο DNA μας», διακήρυξαν ο ένας μετά τον άλλον οι ομιλητές. «Το ΠαΣοΚ σήκωσε μόνο του το βάρος της κρίσης. Θυσιάστηκε για τη χώρα», διαβεβαίωναν ο ένας τον άλλο.

Αίσθηση έκανε και η ομιλία του Κώστα Σκανδαλίδη, ο οποίος έθεσε χωρίς περιστροφές το ερώτημα «τι θα γίνει με το ΠαΣοΚ;» και το απάντησε με ένα κείμενο 14 επεξεργασμένων θέσεων που μοίρασε στους συνέδρους και την προτροπή να γίνει το ΠαΣοΚ ο εμβρυουλκός της νέας παράταξης. «Απουσιάζουν ή σωπαίνουν όσοι θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ανασυγκρότηση της παράταξης. Λυπάμαι που βλέπω δύο πρώην πρωθυπουργούς, τον έναν να διατηρεί την απόσταση του ουδέτερου και τον άλλον να διασπά την παράταξη του», είπε καταχειροκροτούμενος.

Οι τρεις υποψήφιοι

Οι τρεις υποψήφιοι πρόεδροι του ΠαΣοΚ, που μίλησαν κατ’ αλφαβητική σειρά, Φώφη Γεννηματά, Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, Ανδρέας Λοβέρδος μετέδιδαν την αίσθηση ότι λίγο απέχει το κόμμα τους από το να γίνει αξιωματική αντιπολίτευση.

Όλοι κατέθεσαν κυβερνητική πλατφόρμα. Της κυρίας Γεννηματά ήταν αρκούντως στρογγυλεμένη για να χωράει τους πάντες και τα πάντα –ήταν και η μόνη που απέφυγε ακόμα και τη νύξη στη διάσπαση του ΠαΣοΚ από τον Γιώργο Παπανδρέου.

Ο κ. Κωντσαντινόπουλος επιχείρησε να εκφράσει την αγωνία της νεότερης γενιάς στελεχών. Ο κ. Λοβέρδος έθεσε σαφείς διαχωριστικές γραμμές και προς τη ΝΔ και προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

Και οι τρεις υπερασπίστηκαν την ύπαρξη του ΠαΣοΚ και κατόπιν τη μετεξέλιξη του σε ένα ευρύτερο σχήμα – προκαλώντας την έκρηξη του Απόστολου Κακλαμάνη στη σχετική ψηφοφορία, ο οποίος σηκώθηκε όρθιος

φωνάζοντας «διαλύετε το ΠαΣοΚ!» και αποχώρησε οργισμένος. Ο κ. Λοβέρδος πρότεινε και έγινε αποδεκτή η οριστική μετονομασία του κόμματος σε «ΠαΣοΚ – Δημοκρατική Παράταξη», που οι περισσότεροι συνέδεσαν με την προτροπή νεότερων στελεχών «να σταλεί ο λογαριασμός της χρεοκοπίας του κόμματος εκεί όπου ανήκει».

Τελευταίος μίλησε ο γραμματέας της ΚΕ Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος διατήρησε το σασπένς για μια προεδρική υποψηφιότητα - έκπληξη σχεδόν ως το τέλος της ομιλίας του. Ο κ. Ανδρουλάκης, άνοιξε μέτωπα με όλους και για όλα, έχοντας ηχηρή υποστήριξη από τη νεολαία, και πρότεινε να φτιαχτεί μια ομάδα νέων στελεχών για να αναλάβει το έργο της ανασυγκρότησης και διεύρυνσης της παράταξης. Με όσα είπε έδωσε την εντύπωση ότι δεν μιλούσε στο ακροατήριο που είχε μπροστά του αλλά σε κάποιο άλλο, μελλοντικό ακροατήριο.

Οι ψηφοφορίες

Όταν ξεκίνησαν οι ψηφοφορίες, μετά τις 10.30 το βράδυ του Σαββάτου, σε μια αποπνικτική ατμόσφαιρα από τη ζέστη και τα τσιγάρα, το (κατάκοπο) συνέδριο λίγο έλειψε να τιναχθεί στον αέρα. Οι αντιπαραθέσεις ξεκίνησαν όταν τέθηκε το ερώτημα αν ο πρόεδρος πρέπει να εκλεγεί από τη βάση, σύμφωνα με το καταστατικό, ή αν πρέπει να αλλάξει το καταστατικό και να εκλεγεί είτε από το συνέδριο είτε από το εκτελεστικό γραφείο. Επελέγη το πρώτο. Η ένταση όμως ξέσπασε στην πρόταση του κ. Λοβέρδου να εκλεγεί ο γραμματέας από το συνέδριο ώστε να υπάρχει ένα ισχυρό αντίβαρο απέναντι στον εκάστοτε πρόεδρο.

Στην αρχική ψηφοφορία δια ανατάσεως χειρός, η πρόταση έδειχνε πλειοψηφική αλλά όχι καθαρά

Ο φόβος διάλυσης του συνεδρίου οδήγησε τον κ. Λοβέρδο στην απόφαση να αποσύρει την πρόταση του – αδειάζοντας τον κ. Ανδρουλάκη, όπως πιστεύουν ορισμένοι αν και ο ίδιος έλεγε τις τελευταίες ημέρες ότι είχε αποφασίσει να μην διεκδικήσει καμία θέση και να μείνει στην Ευρωβουλή.

Όταν αποφασίστηκε η απόσυρση της πρότασης Γεννηματά, Ανδρουλάκης - Λοβέρδος πλησίασαν αγκαλιασμένοι το προεδρείο σε ένδειξη ενότητας, και ζήτησαν να ανακοινωθεί από τα μικρόφωνα ότι η πρόταση δεν τίθεται σε ψηφοφορία, ώστε να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Η επόμενη ψηφοφορία για το ασυμβίβαστο γραμματέα της ΚΕ του κόμματος, με τις θέσεις του βουλευτή, ευρωβουλευτή, δημάρχου, περιφερειάρχη θεωρήθηκε από ορισμένους ήττα του κ. Ανδρουλάκη αλλά αυτό το παιχνίδι είχε κριθεί πολύ νωρίτερα.

Το 10ο συνέδριο του ΠαΣοΚ άφησε μια πικρή γεύση στους συνέδρους αν κρίνει κανένας από όσα έλεγαν στα πηγαδάκια, ιδίως οι σαραντάρηδες και οι νεολαίοι: πώς θα ξεπεράσει το κόμμα την υπαρξιακή τoυ κρίση όταν

δεν μπορεί να ξεπεράσει τον κακό εαυτό του;