Προχθές η “Π” αποκάλυψε τη συγκλονιστική υπόθεση της υιοθεσίας ενός παιδιού με ειδικές ανάγκες από τα αζήτητα του νοσοκομείου στο οποίο γεννήθηκε (αφού το εγκατέλειψαν οι γονείς του) από την οικογένεια του Κυρίου Δημήτρη Βάμβουκα.

Δεν βρήκαμε, όσο κι αν ψάξαμε, στα χρονικά, ανάλογη πράξη υψηλού ήθους και ανθρωπιάς από άλλο Ελληνα σ’ αυτό τον τόπο. Δεν συναντήσαμε άλλη όμοια ενέργεια που να μας έκανε τόσο υπερήφανους, όπως μας έκανε (όλους αν κρίνω από τα χιλιάδες σχόλια και μηνύματα θαυμασμού από τους αναγνώστες της “Π” που έχουμε πάρει) η οικογένεια τού Κυρίου Δημήτρη Βάμβουκα και της Κυρίας Στέλλας Μαρή, οι οποίοι πήραν στο σπίτι τους και μεγαλώνουν με δικά τους έξοδα ανάμεσα στ’ άλλα τους παιδιά τη μικρή Μαρία, η οποία είχε εγκαταλειφθεί απ’ όλους στο ΠΑΓΝΗ.

Το έκαναν σιωπηλά, αθόρυβα, χωρίς ντόρο και... σκοπιμότητα, ώσπου το “ανακαλύψαμε” (εντελώς τυχαία) εμείς και το προβάλαμε (με όση δύναμη ψυχής είχαμε) για να το μάθει όλος ο κόσμος. Το έκαναν μακριά από... gala, από σαχλές κοσμικές συνάξεις, μακριά απο τα... παραμορφωτικά φώτα της στημένης δημοσιότητας.

Και σας διαβεβαιώνουμε πως, όταν εμείς ρίξαμε πάνω τους τα φώτα της αποκάλυψης, ένιωσαν άβολα. Στην αρχή δεν θέλησαν ούτε με μας να μοιραστούν το μυστικό που έκρυβαν στο “κάστρο” της δικής τους αξιοπρέπειας. Χρειάστηκε να τους πείσουμε ότι έπρεπε να προβάλουμε αυτή τους την πράξη για να αποτελέσει παράδειγμα για τους άλλους. Για όλους εμάς.

Το έκαναν με... μισή καρδιά, γιατί, όπως μας έλεγαν επίμονα, έκαναν απλώς αυτό που ήθελαν και ήταν άλλωστε κάτι που είχαν συζητήσει με τα βιολογικά παιδιά τους. Εκείνα πρώτα είπαν το μεγάλο “ναι”, εκείνα πρώτα άνοιξαν την αγκαλιά τους στη μικρή (ξεχασμένη απ’ όλους) Μαρία που μέχρι τότε μεγάλωνε με τη φροντίδα των νοσηλευτριών του νοσοκομείου.

Από προχθές όμως (όλα τα υπόλοιπα είναι το παρασκήνιο) το συγκλονιστικό αυτό θέμα κυριολεκτικά κάνει το γύρο του κόσμου.

Το μήνυμα από την οικογένεια Βάμβουκα έχει σταλεί και όλοι πια “μονολογούν” πως όσο υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, ο κόσμος μπορεί να ελπίζει!

Τώρα όμως ήρθε η σειρά της... άλλης πλευράς. Της πολιτείας, των θεσμών, των δομών, τοπικών και κεντρικών, αλλά κυρίως του “πρώτου πολίτη” αυτή της χώρας, που δεν είναι άλλος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Από το συνοικιακό συμβούλιο, τον Δήμο, την Περιφέρεια, την Εκκλησία, τους φορείς ώς τον Προκόπη Παυλόπουλο (άνθρωπο με ευαισθησία και παρρησία) πρέπει (επιβάλλεται) να τιμήσουν με κάθε τρόπο και μέσο την οικογένεια Βάμβουκα. Και μάλιστα να την τιμήσουν ουσιαστικά και πρακτικά.

Είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει η πατρίδα σήμερα.

Κάποτε υπήρχαν οι μπουρλοτιέρηδες και η Μπουμπουλίνα που έσωζαν την Ελλάδα... Σήμερα υπάρχουν δύο απλοί άνθρωποι του μόχθου και της εργασίας που με μια γενναία τους πράξη σώζουν την ψυχή του ανθρώπινου γένους.

Να τους προβάλλουμε ως παράδειγμα σ’ όλους και να τους πούμε το... δικό μας “μπράβο”...