Από Σάββατο σε Σάββατο και από άκρη σε άκρη η Κρήτη, αυτός ο πανάρχαιος, θεόπλαστος, αλλά και αγιοτρόφος, εύφορος και ευλογημένος ελληνικός τόπος. Μια περιήγηση με φιλέλληνες Ελβετούς που θαυμάζουν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, που αγαπούν την Ελλάδα, που έρχονται και ξανάρχονται, για να απολαύσουν και τα καλά του νεώτερου πολιτισμού μας. Στην ομάδα των 52 επισκεπτών μόνο οι 4 είμαστε Έλληνες.

Σκέπτεται κανείς ότι αυτός ο ιερός τόπος προσφέρει απλόχερα ό,τι κληρονόμησε από τον αρχαίο κόσμο και από τη γη και τη φύση. Τι να πρωτοπείς και τι να πρωτοδείς σε μια εβδομάδα. Σύβριτος, Αμάρι, Αρκάδι, Γερακάρι, Σπήλι, Βάμος, Θέρισσος, Πρέβελι, Γόρτυνα, Φαιστός, Μάλια, Κνωσσός, Κριτσά, Κοιλάδα Λασιθίου, Δίκταιον Άκτρον, Μελιδόνι, Φόδελε, και φυσικά Χανιά, Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Άγιος Νικόλαος.

Το μάτι όμως κάνει την γρήγορη γύρα, άθελα, στα κακώς κείμενα. Στο παραμελημένο, ακατάστατο, μη σύγχρονο αεροδρόμιο του Ηρακλείου με το καλημέρα σας. Μα κανείς δεν βλέπει που στην ουσία υποδέχεται η Κρήτη τους μυριάδες τουρίστες; Είναι να μην τα χάσεις; 34 ολόκληρα χρόνια στην ΕΕ και η χώρα δεν έχει αξιοπρεπές αεροδρόμιο στο πρώτο ίσως τουριστικο προορισμό της; Και τι έλλειψη καθαριότητας σχεδόν παντού, για να μην επεκταθούμε στο Ηράκλειο που είναι ένα χάλι μαύρο, με τα κακούγουστα γκράφιτι, με τα ατέλειωτα συνθήματα στους τοίχους εξαιρετικών και μη κτιρίων, τα παρκαρισμένα όπου του καπνίσει του καθενός αυτοκίνητα. Ευτυχώς που ισορροπούμε στα Χανιά και το Ρέθυμνο, που έχουν κρατήσει την απαράμιλλη γραφικότητα τους. Και ακόμη ισορροπούμε με την σπουδαία προσφορά του νέου αρχαιολογικού μουσείου του Ηρακλείου.

Η καρδιά μας όμως χαίρεται την προσωπική φροντίδα, την ανθρωπιά και την εξαιρετική κρητική φιλοξενία. Το κέρασμα της φρέσκιας πορτοκαλάδας στα Μάλια και στο Φόδελε από γυναίκες που κάνουν το πάν για να σε ευχαριστήσουν, τους νέους επιχειρηματίες που φροντίζουν πεντακάθαρες τις παραλίες λίγο έξω απ΄το Ηράκλειο και στο Πρέβελη και ετοιμάζουν ένα φρεσκότατο ψαρομεζέ στο λεπτό, την όαση ενός ξενώνα με το φρεσκότατο αρνάκι στο φούρνο στο Αμάρι, ή ακόμη τα νέα παιδιά που μας περιποιήθηκαν καλοσυνάτα στο ξενοδοχείο μας στο Γερακάρι και στο Ηράκλειο, ή τον νεαρό ταξιζτή, που μάς εξυπηρέτησε για μεγάλη διαδρομή, και μάς ξεπροβόδισε προσφέροντας μας βουτήματα μελιού και έδωσε ρέστα στο συμφωνημένο σχεδόν ποσό της κούρσας!

Πριν φύγουμε όμως μικρά παιδιά μάς αναπτερώνουν το ηθικό για το μέλλον της χώρας με τους παραδοσιακούς κρητικούς χορούς που χορεύουν στην κεντρική πλατεία του Ηρακλείου βράδυ σε μια εκδήλωση. Προσωπάκια που λάμπουν από χάρη και αγάπη μαζί με τους γονείς τους που τα καμαρώνουν και όλους εμάς που τα καταχειροκροτούμε. Ας αναλογισθούμε όλοι πως θα θέλαμε να μεγαλώνουν τα παιδιά αυτά. Ας κρατήσουμε τα καλά για να μπορέσουμε να ανατρέψουμε τα κακώς κείμενα. Ας κάνουμε τους φιλέλληνες τουρίστες, όπως την δική μας παρέα, που πρόσεξαν τα κακά αλλά εκτίμησαν βαθύτατα τα καλά, να γίνουν οι καλλίτεροι πρεσβευτές του τόπου μας.

Ρέα Πουρνάρα

Γενεύη, Μάϊος 2015