Μια όχι και τόσο τιμητική πρωτιά στο φετινό πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκα κέρδισε ο Εργοτέλης, τη φανέλα του οποίου φόρεσαν κατά τη διάρκεια της σεζόν –έστω και για μερικά λεπτά σε επίσημο παιχνίδι- 37 ποδοσφαιριστές! Ένας τεράστιος και εντελώς ασυνήθιστος αριθμός για ομάδα που αγωνίζεται στο πιο υψηλό επίπεδο.

Δυστυχώς οι περισσότεροι εξ αυτών δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες και αρκετοί αποτέλεσαν παρελθόν πολύ πριν τη λήξη της περιόδου. Δεν είναι όμως μόνο αυτός ο αριθμός που προκαλεί εντύπωση.

Άξια αναφοράς είναι και η προέλευση των παικτών, με τους Έλληνες να υπολείπονται σημαντικά των ξένων (15 έναντι 22). Αυτή η λεγεώνα των ξένων που ήρθε στο Ηράκλειο, ουσιαστικά σε δύο δόσεις, μία το περασμένο καλοκαίρι και άλλη μια τον προηγούμενο Ιανουάριο δεν μπόρεσε να σώσει από το ναυάγιο το «κιτρινόμαυρο» καράβι. Οι περισσότερες επιλογές έγιναν στο πόδι (κυρίως η πρώτη φουρνιά) με αποτέλεσμα να γεμίσει το ρόστερ με αμφιβόλου ποιότητας παίκτες. Ο κανόνας που θέλει τις ομάδες να στηρίζονται σε ξένους παίκτες που κάνουν την διαφορά, δεν τηρήθηκε ούτε στο ελάχιστο φέτος στον Εργοτέλη εξαιτίας πρωτίστως της οικονομικής δυσπραγίας.

Όσο κι αν η κατάσταση πήγε να διορθωθεί με τις χειμερινές «μεταγγίσεις», το αποτέλεσμα στο τέλος δεν άλλαξε.

Γαλλική κυβέρνηση

Το σλόγκαν περασμένων δεκαετιών σε πολιτικό επίπεδο Ελλάς – Γαλλία συμμαχία πήγε να βρει εφαρμογή φέτος στον Εργοτέλη, ωστόσο η αποδοτικότητά του δεν ήταν η επιθυμητή. Στην ομάδα του Ηρακλείου δοκίμασαν την τύχη τους 5 Γάλλοι ποδοσφαιριστές αλλά επί της ουσίας μόνο ο Γιουσούφ –που κατάγεται από τις Κομόρες- προσαρμόστηκε γρήγορα και αποτέλεσε βασικό «εργαλείο» στα χέρια των προπονητών. Από κει και πέρα ο Λουβιόν είχε θετική παρουσία στα τελευταία παιχνίδια, οι Ουλά, Μπόε Καν κινήθηκαν σε πολύ μέτρια επίπεδα, ενώ ο Σαϊνάτι έφυγε από τους πρώτους. Πολλά «ψώνια» έκανε το τοπικό συγκρότημα από τη Βαλκανική αγορά κυρίως για την επιθετική του γραμμή. Από αυτούς όμως μόνο ο Τζίλας έδειξε θετικά στοιχεία στο τελευταίο κομμάτι της σεζόν. Οι Νόσκοβιτς, Στογιάνοβιτς, Κούρεζ, Στράους είχαν σχεδόν μηδαμινή προσφορά σε αντίθεση με τον γκολκίπερ Σαράνοφ που βοήθησε την ομάδα. Ο παλιός Γιοβάνοβιτς έμεινε στα πιτς μετά τα Χριστούγεννα λόγω του τραυματισμού του.

Πολύ φτωχή ήταν και η συνεισφορά των Λατίνων. Λίγα πράγματα από τον Βραζιλιάνο Καλέ, τίποτα δεν έδωσε ο Άλαν, ενώ ο Μπαμ Μπαμ έκανε του κεφαλιού του και προτίμησε να φύγει νωρίς. Σε ό,τι αφορά τους Αργεντινούς, οι Φιντέλεφ και Σολάρι ήρθαν με περγαμηνές αλλά για διαφορετικούς λόγους δεν τις δικαίωσαν.

Από την κατηγορία των λοιπών Ευρωπαίων, ξεχωρίζει ο Γκορκς. Ο Λετονός στόπερ διακρίθηκε σε πολλά επίπεδα και αν είχε έρθει από την αρχή της σεζόν, θα ήταν διαφορετική η αμυντική λειτουργία της ομάδας. Δεν ισχύει το ίδιο για τον προκάτοχό του Μέγι, τον Τσέχο τερματοφύλακα Τσέρνι και τον Ουκρανό μέσω Μπογκντάνοφ.

Μοναδικός εκπρόσωπος της Αφρικανικής Ηπείρου ήταν ο Ολαϊτάν, το πέρασμα του οποίου από την ομάδα βοήθησε περισσότερο τον ίδιο να ξαναβρεί την επαφή του με το ποδόσφαιρο.

Εφόσον ο Εργοτέλης παραμείνει του χρόνου στις επαγγελματικές κατηγορίες, θα πρέπει να αποφύγει τέτοια επώδυνα λάθη και με την πάροδο του χρόνου να εμπιστευθεί ξανά τα δικά του ταλέντα, τα οποία έμειναν στο περιθώριο την τελευταία διετία.