Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην πρώτη ανάρτηση της μελέτης είχαν κατατεθεί εκατοντάδες ενστάσεις, κάποιες από τις οποίες υιοθετήθηκαν και άλλες απορρίφθηκαν στο πρώτο στάδιο επεξεργασίας της μελέτης. Ωστόσο η επιλογή του Δήμου να προχωρήσει και σε δεύτερη ανάρτηση έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στους κατοίκους της περιοχής οι οποίοι τονίζουν ότι εάν ανοίξει ο ασκός των ενστάσεων, μοιραία η μελέτη κινδυνεύε να οδηγηθεί σε μια νέα χρονική παλινδρόμηση, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να μπει “φρένο” σε αυτό τον θλιβερό κατήφορο της παρακμής του ιστορικού ιστού της πόλης. Σε όλα αυτά τονίζουν θα πρέπει να συνυπολογιστεί ότι βρισκόμαστε σε μια εξαιρετικά δύσκολη χρονική περίοδο λόγω της οικονομικής κρίσης, που δημιουργεί όλο και περισσότερο δύσκολες συνθήκες στους πολίτες προκειμένου να καταφέρουν να αναστυλώσουν τα κτίσματα τους για να μπορούν να τα αξιοποιήσουν, και αυτός ο χρόνος είναι άδικο να χαθεί μέσα από μια ατέρμονη αντιπαράθεση για την πρόταση στην οποία κατάφεραν να καταλήξουν μετά από 10 χρόνια τα εμπλεκόμενα υπουργεία.
Κρίσιμο ζήτημα για το οποίο έχουν καταγραφεί μεγάλες διαφοροποιήσεις είναι οι συντελεστές δόμησης που είναι ένα απο τα πιο κρίσημα ζητήματα της πολεοδομικής οργάνωσης της περιοχής. Όπως είναι γνωστό, η μελέτη ανάπλασης της Αγίας Τριάδας, σε ότι αφορά στους όρους δόμησης, αναπτύσσει την πρόταση του σε δύο επίπεδα. Το πρώτο αφορά στους συντελεστές δόμησης, περιμετρικά του οικισμού, όπως αυτός περικλύεται από τις οδούς Λεωφ. Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, Σοφοκλή Βενιζέλου, Καλοκαιρινού, Γιαμαλάκη. Στις περιοχές αυτές η μελέτη προτείνει, να θεωρούνται άρτια τα οικόπεδα που έχουν πρόσωπο 10μ. και εμβαδόν 100 τ.μ. Σε ότι αφορά τους όρους δόμησης στο εσωτερικό του οικισμού της Αγίας Τριάδας, έκρινε -μετά και από σχετική πρόταση του περιβαλλοντικού συλλόγου-, ότι όλα τα κτίσματα τα οποία είναι προυφιστάμενα του 1936 χαρακτηρίζονται άρτια ως έχουν. Αυτή η εξέλιξη είναι πολύ σημαντική, διότι πρακτικά δίνει τη δυνατότητα σε όλους τους κατόχους μικρών ιδιοκτησιών, να μπορούν να τις αξιοποιήσουν, χωρίς να είναι αναγκασμένοι να αναζητήσουν γειτονικά οικόπεδα για να τις συννενώσουν, προκειμένου το ακίνητο τους να αποκτήσει αρτιότητα. Με τον τρόπο αυτό διατηρείται και ενισχύεται και ο παραδοσιακός χαρακτήρας της περιοχής που σήμερα πλήττεται βάναυσα από το υφιστάμενο σχέδιο πόλης. Σχετικά με τα κτίρια που χτίστηκαν προ του ’73 μπορούν να χαρακτηριστούν άρτια και οικοδομίσιμα εάν έχουν πρόσωπο 7 μ. βάθος 10 μ. και εμβαδόν 100 τ.μ. Επίσης προβλέπει στο εσωτερικό του οικισμού την εφαρμογή κλιμακωτού συντελεστή δόμησης, ο οποίος διαμορφώνεται ως εξής: Για τα οικόπεδα μέχρι 100 τ.μ. ο συντελεστής δόμησης φτάνει το 1,6. Αντίστοιχα για τμήμα οικοπέδου άνω των 100τ.μ. έως 200τ.μ. ο συντελεστής δόμησης φτάνει το 1,4. Επίσης για τμήμα οικοπέδου άνω των 200 τ.μ. ο συντελεστής δόμησης φτάνει το 1,2. Σε σχέση με το επιτρεπόμενο μέγιστο ύψος είναι τα 11μ. ( με προσαύξηση 1,50 μ. σε περίπτωση κατασκευής στέγης).
