Μία ίσον καμία.

DEMONIC

Σκην.: Γουίλ Κάνον.

Πρωτ.: Φρανκ Γκρίλο, Μαρία Μπέλο, Κόντι Χορν, Ντάστιν Μίλιγκαν, Σκοτ Μέκλοβιτς.

Ένας αστυνομικός και μια ψυχολόγος, ανακρίνουν αυτόν που αρχικά φαίνεται ως ο μοναδικός επιζών από τον ομαδικό φόνο των φίλων του, μέσα σ’ ένα σπίτι που υποτίθεται ότι είναι στοιχειωμένο.

Ταινία τρόμου, η κοινοτοπία και η ασάφεια της οποίας επιβαρύνονται από το ότι το παρελθόν της πλοκής αποδίδεται βιαστικά ανάμεσα στους τίτλους αρχής, ενώ η συνολική της διάρκεια δεν ξεπερνά τα 75 λεπτά- συνθήκες που δε βοηθούν να ληφθεί σοβαρά το όλο εγχείρημα. Η πλοκή αναλώνεται στα γνωστά και χιλιοϊδωμένα κλισέ του είδους, ενώ η απελευθέρωση των πνευμάτων και η τελική έκβαση μένουν ακατάληπτα: αν πρέπει να πεθάνουν όλοι, γιατί δεν πεθαίνει κι η Σάρλοτ; Επειδή είναι έγκυος; Κι αν δεν ήταν; Πώς θα ‘ερχόταν στον κόσμο το πνεύμα; Και γιατί έπρεπε να γίνει όλη η διαδικασία με την αστυνομία; Γιατί δε σκότωνε εξαρχής και τον Μαρκ; κ.τλ.