Παρατηρώ με ευχαρίστηση νέους ανθρώπους όπως ο αρθρογράφος σας κύριος Θανάσης Καραγιάννης, οι οποίοι με υψηλή επιστημονική νομική κατάρτιση προσπαθούν άοκνα να αποκωδικοποιήσουν πολύ δύσκολες παραμέτρους της σημερινής πολιτικο-οικονομικής μας δεινής θέσης.
Προβληματίζομαι εν τούτοις από την απολυταρχικότητα και τον σαρκασμό που αγγίζει σε κάποια σημεία τα όρια του ειρωνικού του ύφους από τις θέσεις και τα μηνύματα που εκπέμπονται μέσα από το συγκεκριμένο άρθρο του με τίτλο “Περί- υπαινικτικού χρέους του απεχθούς... και της σχετικής επιτροπής” που δημοσιεύσατε την Μεγάλη Πέμπτη 9 Απριλίου 2015.
Ακόμα φρονεί ότι ο μακροσκελής (πλην πολύ επεξηγηματικός και σαφής τίτλος της επιτροπής) προκαλεί “ασάφεια αρμοδιοτήτων” και σύγχυση μεταξύ γενικών αρχών λειτουργίας της σημερινής κυβέρνησης Τσίπρα και Βουλής με επικεφαλής την πρόεδρό της κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Χωρίς να είναι ειδικός όπως ομολογεί να προσεγγίσει με εξειδικευμένη γνώση και επιστημονική επάρκεια τις παραμέτρους ενός ζητήματος -”φωτιάς” τέτοιου εθνικού για όλους μας κυρίως όμως επί των σκοπών και των αγαθών Εθνικών προθέσεων της υπό σύσταση “Επιτροπής Αλήθειας για το δημόσιο χρέος”. Αποτολμά εν τούτοις να δώσει στους αναγνώστες σας και “κάποιες πληροφορίες” για το θέμα του δημόσιου χρέους, έτσι... για να έχουν όπως γράφει “μια πιο ολοκληρωμένη άποψη” προειδοποιώντας ευτυχώς ότι θα προσπαθήσει για τα παραπάνω στο μέτρο του δυνατού, “ίσως”, “μάλλον”, “δεν γνωρίζω ακριβώς” κ.λπ., κ.λπ.
Χρέος επαχθές, επονείδιστο και άρα απεχθές... με ανώφελες συζητήσεις από λους μας που αγγίζουν τα όρια μιας ασήμαντης φιλολογικής αντίληψης όμως... θα ήτανε κάποτε πολύ χρήσιμο να μάθουμε επιτέλους την εξακρίβωση των αιτιών του δημόσιου χρέους, των όρων σύναψης και χρήσης των δανείων και πώς έχουν κατανεμηθεί. Ακόμα, έγειρε απορίες με το να κατατάσσει ως περιθωριακούς του τρίτου κόσμου τους έγκριτους επιστήμονες (άνδρες και γυναίκες) στον τομέα εξειδίκευσής τους που προσκάλεσε να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους αφιλοκερδώς η μόλις εκλεγείσα πρόεδρος της ελληνικής Βουλής.
Γιατί τόση εμπάθεια; Τόση προκατάληψη προς έναν νέο άνθρωπο και επιστήμονα όπως η κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου;
Είναι κατανοητό γιατί προσπαθεί να αποστερήσει, δυσφημίζοντας την ελληνική επιτροπή-ΕΛΕ να λειτουργήσει ως πρότυπο και για άλλες χώρες της Ευρωζώνης που πιθανόν σκοπεύουν να κινηθούν προς την ίδια κατεύθυνση. Διερωτώμαι αν ο κύριος Αθ. Καραγιάννης θα θεωρούσε υποχρέωση του να συμβάλλει με τις όποιες δυνάμεις του προς όφελος των αρχών και τους σκοπούς της επιστροπής αν (!) το αποτέλεσμα των εργασιών του ελέγχου της Επιτροπής Αλήθειας (όταν υπεύθυνα δημοσιοποιηθεί) μετά από διαφανείς δημοκρατικές διαδικασίες, φανερώσει μεθοδεύσεις διαφθοράς από συγκεκριμένους κυβερνητικούς χειρισμούς. Δηλαδή από συγκεκριμένα πρόσωπα που “έκαψαν” σε συγκεκριμένο παρελθόντα χρόνο όλες τις εναλλακτικές (πλην όχι ακόμα επαχθείς και επονείδιστες) οικονομικές λύσεις που έφεραν την συγκάληψη της διαφθοράς και το κουκούλωμα που μας επιβάλλει να πληρώνουμε άδικα μέχρι δευτέρας παρουσίας τόκους και δάνεια.
Κι αυτό, ίσως γιατί θεωρούν πράγματι ακόμα τον εαυτό τους ευρισκόμενο στο απυρόβλητο και κάτω από την αόρατη ασπίδα προστασίας της υπουργικής των ασυλίας. Αλήθεια, πόσο μπορεί ηθικά και συνταγματικά να τους συνδράμει η νομική άποψη του κυρίου Αθ. Καραγιάννη ότι οι βουλευτικές εκλογές όταν πραγματοποιούνται στη χώρα μας, πρέπει να λειτουργούν εσαεί ωσάν κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τους εκατόγχειρες του πολιτικού μας συστήματος;
Πιστεύει ότι θα αργήσουν να καταρρεύσουν οριστικά κάτω από το βάρος της συνεχιζόμενης διαπλοκής, της υποκρισίας, των παλαιών και νέων σκανδάλων που οσονούπω έρχονται στο φως των αμαρτιών, των λαθών και των εγκλημάτων τους;
Τελειώνοντας, νομίζω ότι δεν θα πρέπει να παίρνει κανείς στα σοβαρά την αστοχία των σχολίων του ως προς το απαξιωτικό ύφος του λόγου του προς το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας μας. Παρουσία μάλιστα του πρωθυπουργού της Ελλάδας και της προέδρου της Βουλής των Ελλήνων επειδή απήυθυνε οφειλόμενο χαιρετισμό πρός τους προσκεκλημένους Ελληνες και ξένους ειδικός επιστήμονας μέσα στην αίθουσα της Γερουσίας.
Αδικαολόγητα δε, αποκάλεσε αυτήν την εναρκτήρια συνεδρίαση της παραπάνω επιτροπής πανηγύρι.
Εικάζω ότι με την διατύπωση αυτή έκανε μάλλον λάθος ή του ξέφυγε περιδιαβαίνουσα και αυτή την γνωστή των ύβρεων λεωφόρο.
Σας ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία σας.
*Ο Μιχάλης Εμμ. Βιτσαξάκης είναι προσφάτως συνταξιούχος
