Ας ιδούμε στο παρόν σημείωμά μας πώς αντιμετώπιζαν τον Ιησού Χριστό κατά τη διάρκεια της επίγειας ζωής του με αφορμή τη διδασκαλία του και τα θαύματά του οι άνθρωποι. Πηγή μας θα είναι το ευαγγέλιο του Ιωάννη απ' όπου θα παρουσιάσουμε τα σχετικά αποσπάσματα. Διευκρινίζουμε εξαρχής ότι δε θα μας απασχολήσει το πώς έβλεπαν τον Ιησού οι δώδεκα μαθητές του, αλλά πώς ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο λαός και οι Φαρισαίοι. Ο Ιωάννης ο Βαφτιστής, λοιπόν, είπε, όταν είδε τον Ιησού να έρχεται στον Ιορδάνη για να βαφτιστεί: "Ιδού, ο Αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτία του κόσμου" (α 29). Ο εκ των Φαρισαίων Νικόδημος, που ήταν από τους κρυφούς μαθητές του Ιησού, ήλθε κάποιο βράδυ στον Ιησού και ξεκινά να του μιλά με τέτοια λόγια: "Ραββί, εξεύρομεν ότι από θεού ήλθες διδάσκαλος" (γ 2). Οι Σαμαρείτες μετά τη συνάντηση του Ιησού με τη Σαμαρείτιδα πίστεψαν σε αυτόν. Και στη συμπατριώτισσά τους γυναίκα έλεγαν: " Δεν πιστεύομεν πλέον διά τον λόγον σου, επειδή ημείς ηκούσαμεν, και γνωρίζομεν ότι ούτος είναι αληθώς ο Σωτήρ του κόσμου, ο Χριστός" (δ 42). Αφού μοίρασε στα συρρεύσαντα να τον ακούσουν πλήθη πέντε κρίθινα ψωμιά και δύο ψάρια, όσοι είδαν το θαύμα είπαν : "Ούτος είναι αληθώς ο προφήτης ο μέλλων να έλθη εις τον κόσμον" (στ 14). Ακούγοντας τις διδασκαλίες του Ιησού και βλέποντας τα θαύματά του, οι άνθρωποι δεν ήξεραν τι να υποθέσουν για το ποιος πραγματικά ήταν. Έτσι, πολλοί έλεγαν ότι "Ούτος είναι αληθώς ο προφήτης" (ζ 40), ενώ άλλοι πως "Ούτος είναι ο Χριστός" (ζ 41) και κάποιοι αναρωτιόνταν "Μη γαρ εκ της Γαλιλαίας έρχεται ο Χριστός; Δεν είπεν η γραφή ότι εκ σπέρματος του Δαβίδ και από της κώμης Βηθλεέμ, όπου ήτο ο Δαβίδ, έρχεται ο Χριστός;" (ζ 41-42). Όταν, τέλος, ο Ιησούς θαυματουργούσε Σάββατο, κάποιοι Φαρισαίοι δυσανασχετούν και λένε "Ούτος ο άνθρωπος δεν είναι παρά του θεού, διότι δεν φυλάττει το σάββατο" και άλλοι απορούν "πώς δύναται άνθρωπος αμαρτωλός να καμνη τοιαύτα θαύματα;" (θ 16), ενώ ο εκ γενετής τυφλός όταν ξανάβρε το φως του είπε για τον Ιησού "ότι προφήτης είναι" (θ 17).
