Στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης ο υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Αριστείδης Μπαλτάς χαρακτήρισε την αριστεία “ως ρετσινιά”. Ανακοίνωσε δε την κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων, μαθητών και μαθητριών, στα πειραματικά σχολεία.
Με έγγραφό του στη Βουλή των Ελλήνων, επισημαίνει πως ο νόμος 3966/2011 που ενοποίησε και εξομοίωσε τα πειραματικά και πρότυπα σχολεία, με τις εισαγωγικές εξετάσεις ήταν λαθος. Μετέβαλε το χαρακτήρα των Πειραματικών Σχολείων σε πειραματικό “επί της αριστείας”, γι’ αυτό καταργείται. Η εισαγωγή στα Πειραματικά θα γίνεται με κλήρωση και στα πρότυπα με τους δικούς τους κανόνες επιλογής.
Τις αποφάσεις του κ. υπουργού αμφισβητούν πολλοί. Τις θεωρούν αντίθετες με το “Αιεν αριστεύειν” του Ομήρου και το “οι πιο πολλοί άνθρωποι γίνονται ικανοί από την άσκηση παρά από τη φύση” του Δημόκριτου. Τις θεωρούν αντίθετες με την αξιοκρατεία, κύριο και βασικό γνώρισμα της Δημοκρατίας και προκοπής ενός λαού. Οι αποφάσεις του κ. Μπαλτά, λένεν, καταργούν την άμιλλα και φέρνουν την ισοπέδωση στους νέους με την πολιτική της “ήσσονος προσπάθειας. Αναδείχνουν τη μετριότητα, εξαλείφουν τις πνευματικές ανισότητες και απαξιώνουν τους άριστους.
Είναι όμως η παιδεία της πατρίδας μας κατάλληλη, ικανή και αποτελεσματική και κινδυνεύει να αλλοιωθεί και αλλοτριωθεί από τις αποφάσεις του κ. υπουργού; Η οικογένεια, Εκκλησία, κοινωνία και προπαντός η εκπαίδευση όλων των βαθμίδων είναι σε μεγάλη κρίση. Αυτά διαπιστώνουν οι αναλυτές τονίζοντας πως η κρίση δεν είναι μονο οικονομική αλλά και ηθική. Πρώτα αρρωστήσαμε ηθικά, λένε, και μετά οικονομικά.
Δυστυχώς, είμαστε βαριά άρρωστοι πολλές 10ετίες. Η δημαγωγία των λαοπλάνων και ο οδικός μας εγωισμός μας έφεραν στον κατήφορο. Αυτή την πραγματικότητα γιατί την περιφρονούμε και συνεχώς προσπερνούμε; Γιατί ζητούμε σεβασμό ενώ η ασυνέπεια και ανειλικρίνεια μας δε σέβεται ούτε τον εαυτό μας ούτε τους άλλους; Αυτή η αλλοτρίωση γεννά και επιβραβεύει τη διαφθορά, ανικανότητα και αλαζονεία μας. Αυτή η παραμόρφωση μας οδηγούσε στην ανεξέλεγκτη σπατάλη και διασπάθιση των δανεικών χρημάτων με παροχές και προνόμια παντού, χωρίς παραγωγική δραστηριότητα. Χωρίς εργατικότητα, κοινωνικότητα και δημιουργικότητα.
Πώς τολμούμε χωρίς κόπους και μόχθους να ζητούμε πολλά. Να τα ζητούμε όλα. Γιατί ξεχνούμε τη συμβολή του Ησιόδου: “Έργον ουδέν όνειδος. Αεργίη δε τ’ όνειδος”, την προειδοποίηση του Απ. Παύλου. “Ειτις ου θέλει εργάζεσθαι, μηδέ εσθιέτω”; Την εντολή του Χριστού “Άξιος ο εργάτης του μισθού αυτού” και τη σοφία του λαού μας “Η δουλειά είναι προσευχή και χαρά;
Κατηγορούμε τον κ. Μπαλτά πως με τις αποφάσιες του καταργεί την αξιοκρατία. Στην πατρίδα μας όμως το πολιτικό σύστημα έχει γίνει ανασχετικός φραγμός στην “αριστεία” και η προσωπική προκοπή. Εχει μετατρέψει σε ισοπεδωτική και ακώλυτη εξέλιξη τους κρατικούς “λειτουργούς”, χωρίς έλεγχο και κρίση, χωρίς αξιοκρατία. Το “ενιαίο μισθολόγιο” είναι άδικο γιατί βρέχει: “επί δικαίους και αδίκους” και δεν επιβραβεύει τους άριστους.
Είναι βαριά, άρρωστη η παιδεία μας γι’ αυτό αδυνατεί να καλλιεργήσει και να εμπνεύσει προσωπικότητες αγώνων και θυσιών που θα σταματήσουν τον ξεπεσμό της πατρίδας. Προσωπικότητες που θα προβάλουν τις αρετές και θα σβήσουν τις κακίες των Ελλήνων. Ηγέτες που θα προβάλουν οράματα με δύναμη την ελπίδα γιατί: “Μόνο τα οράματα μπορούν να αντισταθμίσουν και να εξουδετερώσουν τα σπέρματα διάλυσης ενός λαού, όπως έλεγε ο Γάλλος πρόεδρος Ντε Γκώλ.
Τα ερείπια των σφαλμάτων μας θα ‘πρεπε να τα ‘χαμε γκρεμίσει. Να τα ‘χαμε αλλάξει. Δυστυχώς τ’ ανεχόμαστε. Πολλοί για να μη φανούμε “μη προοδευτικοί” ή γιατί μας βολεύουν ή γιατί αδιαφορούμε. Έτσι όμως, οι εκμεταλλευτές μας αφήνουν άνεργους γιατί γνωρίζουν πως η εργατικότητα και ο τίμιος ιδρώτας αποτρέπουν υποδουλώσεις στις κοσμικές, κοινωνικές και τεχνοκρατικές δυνάμεις.
Γνωρίζουν πως με την εργατικότητα και την ελευθερία του ο άνθρωπος μοιράζεται τους πόνους και τα δάκρυα των καταφρονεμένων και αγωνίζεται για την ελευθερία τους.
Η πλημμελής παιδεία μας και τα γεννήματά της αλλοίωσαν τα ήθη των Ελλήνων και οδήγησαν στον κατήφορο και τη σημερινή μεγάλη κρίση. Δεν κινδυνεύει επομένως να γίνει χειρότερη από τις αποφάσεις του κ. Μπαλτά. Ας σταματήσουν λοιπόν οι διαμάχες και οι επικίνδυνες αντιπολιτευτικές τακτικές, γιατί όπως έλεγε ο Ε. Παπανούτσος τις πληγές των μεγάλων κρίσεων επουλώνουν η σύμπνοια και η αποφασιστικότητα. Ακόμη έλεγε, “τίποτε δεν απαγορεύεται όταν το ήθος χάσει τα υποστηλώματά του”. Ας γίνει συνείδησή μας, πλέον πως τα αίτια του σημερινού μας ξεπεσμού οφείλονται στα δικά μας συλλογικά σφάλματα κι ας μην τ’ αναζητούμε αλλού. Αυτό είναι επείγουσα εθνική ανάγκη γιατί κινδυνεύει η επιβίωσή μας. Ας αφήσομε τις δικαιολογίες και αυταπάτες. Τα σφάλματά μας αρχίζουν με την καταδημαγώγηση και τ’ αποτελέσματα στις κάλπες των εκλογών.
Ας δουλέψομε. Ας ριχτούμε με αυταπάρνηση στη δουλειά και τον αγώνα για το γκρέμισμα των ερειπίων. Η εργατικότητα η και αγάπη για την πατρίδα είναι πάντα η σωτηρία ενός λαού. Αυτό διδαχτήκαμε από τη σωτηρία της Ιαπωνίας, Ν. Κορέας, Κίνας, Γερμανίας, Αμερικής και σημερινής Τουρκίας. Αυτό διδαχτήκαμε από τη δική μας σωτηρία μετά τη μικρασιατική καταστροφή και το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αγάπη και σκληρή δουλειά για την πατρίδα με κυρίαρχο σύνθημα:
“Ο ένας για τους άλλους κι οι άλλοι για τον ένα”. Μ’ αυτό το σύνθημα πρέπει να δώσομε ανυποχώρητες μάχες για να ‘ρθει η Ανάστασή μας. Σ’ αυτές τις μάχες ας γίνουν μπροστάρηδες οι πνευματικοί μας ηγέτες. Αυτό που ομιλούν “εν ονόματι του Χριστού”. Ας μη βαριοκαρδίζουν για τα αποτελέσματα της 25ης Γενάρη. Ισως αυτά μας διδάξουν πολλά. Ίσως είναι λίγο φως στη μεγάλη μπόρα και καταχνιά που σκεπάζει την πατρίδα μας.
