Του π. Ηλία Βολονάκη

Η εορτή του Ευαγγελισμού μάς δίνει την αφορμή να φέρουμε στο προσκήνιο της ζωής μας την Παναγία μας.

Σε κάθε γιορτή της γιορτάζει και πανηγυρίζει η πατρίδα μας.

Τα βουνά και τα λαγκάδια, τα ακρογιάλια και τα νησιά μας είναι γεμάτα μοναστήρια, εκκλησίες και μονύδρια αφιερωμένα στη Χάρη της.

Τον Ευαγγελισμό της Παναγίας παριστάνει η θαυματουργή εικόνα της Μεγαλόχαρης στην Τήνο.

Το πρώτο ανθρώπινο πρόσωπο που πέτυχε την θέωση, την υψίστη αυτή ανόρθωση της ανθρώπινης ύπαρξης είναι η Παναγία μας, η νέα Εύα που διόρθωσε το λάθος της παλαιάς Εύας. Η Παναγία γίνεται η Μητέρα του Σωτήρος και Λυτρωτή της ανθρωπότητος. Γίνεται η Μητέρα όλου του κόσμου. Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός “φωνάζει” με τα γραπτά του κείμενα μέχρι σήμερα: “Συ γαρ ψιλόν άνθρωπον εγέννησε η Αγία Παρθένος, αλλά Θεόν αληθινόν”. Και ο Άγιος Επιφάνιος ΚύΠρου διδάσκει ότι η κοιλία της Παναγίας έγινε “Άγία Τράπεζα κυοφορούσα τον ουράνιο άρτο, τον Χριστό”.

Για το γένος μας η Παναγία είναι η Υπέρμαχος Στρατηγός. Η 25 Μαρτίου του 1821 είναι η μέρα της νεκρανάστασης του έθνους μας. Η Παναγία ενέπνεε, προστάτευε και σκέπαζε τους προγόνους μας που πολέμησαν για τη δική τους και δική μας ελευθερία.

Για μας η Παναγία είναι η προστασία και καταφυγή των πιστών, των αδυνάτων, των ασθενών, των εμπεριστατών κάθε ψυχής καταπονεμένης. Η Παναγία είναι η ταπεινή και γλυκιά Οδηγήτρια που προσπαθεί, επιθυμεί και πασχίζει να μας ανοίξει δρόμους ζωής και ελπίδας.

Και να φτερώσει τις ψυχές μας προς τον όμορφο κόσμο που αγιάζει, στηρίζει και ευλογεί η αγάπη του Υιού της και Θεού ημών Ιησού Χριστού.

Το πανάγιο όνομα της έρχεται πολλές φορές την ημέρα αυθόρμητα στα χείλη μας σε δύσκολες στιγμές της ζωής μας, αλλά και στις ευχάριστες και χαρούμενες μέρες.

Τη λατρεύουμε την Παναγία όπως το μικρό παιδί λατρεύει και λαχταράει την αγκαλιά της μητέρας του.

Γι’ αυτό και εκατομμύρια χείλη διαρκώς ψιθυρίζουν:

“Την πάσαν ελπίδα μου εις Σε ανατίθημι Μήτερ του Θεού, φύλαξον με υπό την Σκέπην Σου.