Της Aννας Μανουκάκη-Μεταξάκη
Έφυγε χθες πρωί-πρωί, την πρώτη μέρα της άνοιξης, τυχερός που δεν άντεξε ως το τέλος… Έφυγε παρά τη σύντομη ζωή του, δημιουργός σοβαρών και ποικίλων επιτεύξεων, άσχετων με τα χρηματιστήρια και τις διεθνείς αγορές, παρ’ ότι ο ίδιος οικονομολόγος.
Έφυγε την Κυριακή το πρωί ο Πέτρος Καλομοίρης, το ταπεινό μοσχολούλουδο των Ανωγείων, που δεν ήθελε του κισσού το πλάνο ψήλωμα σε ξένα αναστηλώματα· που σπούδασε πολύ δύσκολα, ζώντας ενεργά ό, τι καθόρισε την πορεία της χώρας χωρίς καμιάν «αξιοποίηση»· που με τον έντιμο μόχθο του δημιουργήθηκε επαγγελματικά ως λογιστής και ως καθηγητής των ΤΕΙ· που πέτυχε τη συναισθηματική πληρότητα των ανθρώπινων σχέσεων δημιουργώντας μια πανέμορφη σχέση με τη γυναίκα του, την Άννα και δυο εξαιρετικά παιδιά, τον Νίκο και την Έρη. Αξιώθηκε επίσης να νανουρίσει τη γλυκιά του εγγονή, την Ελεάννα, που πήρε το χρώμα των ματιών του, για να τον βλέπομε όσο ζούμε και σ’ αυτά…
Έφυγε ο Πέτρος Καλομοίρης αφήνοντας φίλους αληθινούς, γιατί ήταν ανιδιοτελής, σεμνός, αθώος και δίκαιος. Γιατί πίστευε βαθιά στις υψηλές αξίες του ανθρωπισμού και δε μιλούσε γι’ αυτές απλά και εύκολα, αλλά τις έκανε όσο μπορούσε καθημερινή πράξη, ανεξάρτητα από το βάρος του κόστους.
Έφυγε αφήνοντας έργο μόχθου και θυσίας για την αναβίωση της παράδοσης: μαντινάδες, ποιήματα, δημοσιεύματα, ραδιοφωνικές εκπομπές.
Αφήνοντας ζωντανές αναμνήσεις από παρέες και καντάδες που γλύκαινε με το μαντολίνο του, πανέξυπνα καλαμπούρια, ανέκδοτα, μιμήσεις που γεννούσαν αξέχαστα σπαρταριστά γέλια κι έφερναν στις κουρασμένες ψυχές την κάθαρση…
Έφυγε νωρίς μα πρόλαβε και υποψίασε ανυποψίαστες συνειδήσεις με τα λόγια και τη συμπεριφορά του, έσπειρε όμορφες αξίες και ενδιαφέροντα πνευματικά και ηθικά. Και φύτεψε δένδρα και κήπους στις Μέλαμπες, όπου με τους καρπούς τους θα γευόμαστε την αγάπη του την ανιδιοτελή και δοτική, όσο θα έχει το καντηλάκι μας λάδι.
Άννα, Έρη, Νίκο, αγαπημένοι φίλοι, ο πόνος της απουσίας είναι αβάσταχτος, όχι όμως της απώλειας. Πεθαίνουν τέτοιοι άνθρωποι; Κι είναι μεγάλη ανακούφιση πως: ο Πέτρος τράβηξε τα μονοπάτια αυτού του γερασμένου κόσμου έφηβος.
Δεν υπέκυψε ποτέ στην πεζότητα της επιβίωσης και της εποχής.
Είχε το βαθύ καημό του έρωτα της ζωής και έζησε αληθινά σαν τη μέλισσα μέσα στα άνθη του θυμαριού.
Ας μην ξεχνούμε και την υπόσχεσή του: «άμα ΄ποθάνω η σκέψη μου κοντά σου θα ΄πομείνει, για να σου κάνει συντροφιά στση φεύγας την οδύνη».
-Ο Πέτρος Καλομοίρης έφυγε στα 62 του χρόνια νικημένος από τον καρκίνο με το οποίο πάλευε εδώ και ένα χρόνο. Η κηδεία του θα γίνει στις 10 το πρωί από τον μητροπολιτικό ναό του Αγίου Μηνά και στη συνέχεια η ταφή του θα γίνει στις Μέλαμπες.
