Ως μη γενόμενο θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηριστεί για τον Εργοτέλη το παιχνίδι του με τον Παναθηναϊκό στο άδειο Παγκρήτιο, όχι επειδή χάθηκε (2-0) αλλά για τον τρόπο που ήρθε η έβδομη φετινή εντός έδρας ήττα της ομάδας του Ηρακλείου.

Οι παίκτες του Γιάννη Ταουσιάνη δεν μπόρεσαν να προβάλουν σθεναρή αντίσταση απέναντι σε έναν πιο ποιοτικό –αλλά όχι σε σπουδαία αγωνιστική μέρα- αντίπαλο, “σπαταλώντας” έτσι μια από τις ευκαιρίες που είχαν να προσθέσουν στη συγκομιδή τους έστω έναν βαθμό που ίσως στο φινάλε έκανε τη διαφορά στη “μάχη” της παραμονής.

Στο ξεκίνημα μιας πολύ δύσκολης εβδομάδας με απαιτητικά παιχνίδια (Τετάρτη στην Τούμπα και Κυριακή στην Τρίπολη), οι “κιτρινόμαυροι¨ φάνηκαν αγωνιστικά και ψυχολογικά ανέτοιμοι να διεκδικήσουν την υπέρβαση που οι συνθήκες απαιτούν. Το σπουδαίο “διπλό” στη Βέροια φαίνεται ότι δεν “εκτόξευσε” την αυτοπεποίθηση της αρχικής ενδεκάδας, η οποία ήταν ακριβώς η ίδια και στο ματς με τον Παναθηναϊκό. Αυτό που άλλαξε όμως ήταν το σύστημα, με τον Γιάννη Ταουσιάνη να επιλέγει για πρώτη φορά τρεις κεντρικούς αμυντικούς (Γκορκς, Λουβιόν, Γκέντσογλου).

Ο τελευταίος είχε αναλάβει ουσιαστικά την επιτήρηση του Μπεργκ σε ένα ιδιότυπο 5-4-1, με τους Κοζορώνη, Καζναφέρη αμυντικά χαφ και τους Ουλά, Μπρούνο να είναι επιφορτισμένοι με περισσότερα ανασταλτικά καθήκοντα στα οποία δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν. Ο βαρύς Σολάρι ήταν έτσι αποκομμένος στην επίθεση με τον Εργοτέλη να “παραδίδει” από τα πρώτα λεπτά την κυριαρχία στον αντίπαλό του.

Ο Παναθηναϊκός που ήρθε στο Ηράκλειο χωρίς τους Ζέκα, Πράνιτς, Σίλντενφελντ αρκέστηκε σε μια φλύαρη κατοχή της μπάλας με τις συνεργασίες των μεσοεπιθετικών του να είναι ημιτελείς στο πρώτο ημίωρο. Ο Κλωναρίδης αποδείχθηκε γιʼ ακόμα μια φορά κατώτερος του Καρέλη που έμεινε στον πάγκο αλλά ας όψεται η παθητικότητα των γηπεδούχων. Οταν μια ομάδα δεν μπορεί να κρατήσει καθόλου τη μπάλα και πολύ περισσότερο να απειλήσει, είναι μοιραίο κάποια στιγμή να κινδυνεύσει.

Ετσι κι έγινε, με τους παίκτες του Αναστασίου να βρίσκουν δυο φορές τον δρόμο προς τα δίχτυα μέσα σε διάστημα 9 λεπτών. Πρώτα με τον Μπεργκ (31ʼ) με τον Σουηδό να πανηγυρίζει το 4ο φετινό του γκολ σε βάρος του Εργοτέλη και στη συνέχεια με τον Ατζαγκούν (40ʼ), σε μια φάση που έχει μεγάλη ευθύνη ο Καβουσάκης ο οποίος μπήκε στο ματς χωρίς προθέρμανση μετά την αναγκαστική έξοδο του Σαράνοφ.

Πολλοί πίστεψαν σε εκείνο το σημείο ότι η σεμνή τελετή είχε τελειώσει και ο Εργοτέλης δεν έκανε κάτι για να τους διαψεύσει.

Στην επανάληψη έχασε αρκετό χρόνο μέχρι να διαφοροποιήσει κάπως την προσέγγισή του στο παιχνίδι, με συνέπεια ο Παναθηναϊκός να ελέγχει με άνεση την κατάσταση. Με την είσοδο του Τζίλας και αργότερα του Ολαϊτάν, η εικόνα των γηπεδούχων “ζωντάνεψε” για ένα διάστημα όμως και πάλι ήταν χαρακτηριστική η αδυναμία τους να απειλήσουν με οποιοδήποτε τρόπο την εστία του Στιλ. Ετσι ουσιαστικά το ματς ολοκληρώθηκε χωρίς σημαντική ευκαιρία για το τοπικό συγκρότημα, την ώρα που οι “πράσινοι” που αγωνίστηκαν με μωβ εμφανίσεις, έκαναν συντήρηση δυνάμεων εν όψει Ατρομήτου.

Από τον Εργοτέλη άπαντες κινήθηκαν κάτω του μετρίου, με εξαίρεση τις αλλαγές Τζίλας και Ολαϊτάν που έδειξαν ότι πρέπει να παίζουν βασικοί. Καλύτεροι από τον Παναθηναϊκό οι Λαγός, Μπεργκ και Ατζαγκούν.

ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ: Σαράνοφ (37ʼ λ.τ. Καβουσάκης), Ρέντζας, Γκορκς, Λουβιόν, Πίτσος, Γκέντσογλου, Κοζορώνης, Μπρούνο (67ʼ Ολαϊτάν), Καζναφέρης, Oυλά, Σολάρι (57ʼ Τζίλας).

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Στιλ, Τριανταφυλλόπουλος, Κουτρουμπής, Ταυλαρίδης, Νάνο, Λαγός (79ʼ Μέντες), Ατζαγκούν, Δώνης (86ʼ Νίνης), Πέτριτς, Κλωναρίδης (55ʼ Μαυρίας), Μπεργκ.