Του Γιάννη Ζωράκη

Ένα βιβλίο με τη “σφραγίδα” του Πάνου Σόμπολου Παρουσιάστηκε χθες το βιβλίο του κορυφαίου αστυνομικού ρεπόρτερ

Το βιβλίο του “Τα εγκλήματα που συγκλόνισαν την Ελλάδα όπως τα έζησα” παρουσίασε χθες στο Ηράκλειο ο διακεκριμένος δημοσιογράφος Πάνος Σόμπολος.

Η παρουσίαση του βιβλίου έγινε στην αίθουσα Ανδρόγεω, ενώ πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κρήτης σε συνεργασία με το Δήμο Ηρακλείου, το Σύλλογο βιβλιοπωλών Ηρακλείου και την υποστήριξη των εκδόσεων Πατάκη.

Για το βιβλίο μίλησαν ο περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης, ο δημοσιογράφος-αντιπρόεδρος ΤΕΑΣ της ΕΣΗΕΠΗΝ Κώστας Βασιλάκης και ο πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Ηρακλείου Άρης Ροζάκης. Χαιρετισμό-παρέμβαση πραγματοποίησε και ο αντιεισαγγελέας Εφετών Νίκος Μαρκάκης.

Λίγο πριν την παρουσίαση, ο Πάνος Σόμπολος παραχώρησε συνέντευξη στην “Π”, στην οποία αναφέρθηκε στο βιβλίο του, στα εγκλήματα που περιλαμβάνονται σε αυτό αλλά και στην εξέλιξη τόσο της παραβατικότητας όσο και της δημοσιογραφίας τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα.

Αναλυτικά η συνέντευξη έχει ως εξής:

Κύριε Σόμπολε, τι περιλαμβάνει το βιβλίο σας;

Πρόκειται για ένα βιβλίο που περιλαμβάνει 34 ανθρωποκτονίες από τις σημαντικότερες που απασχόλησαν την κοινή γνώμη της χώρας μας τα τελευταία 35 χρόνια. Είναι οι σημαντικότερες δολοφονίες στη χώρα.

Είχα περισσότερες ανθρωποκτονίες να προσθέσω στο βιβλίο, αλλά ενδεχομένως θα γίνονταν υπέρογκο και δεν θα μπορούσε να διαβαστεί εύκολα.

Θα δούμε τις υπόλοιπες υποθέσεις σε μια συνέχεια ενδεχομένως;

Μάλλον όχι. Φτιάχνω ένα τρίτο βιβλίο που δεν θα περιλαμβάνει ανθρωποκτονίες και εγκλήματα. Θα περιλαμβάνει πυρκαγιές, σεισμούς, μεγάλα τροχαία, ναυάγια ή άλλες καταστροφές γενικότερα.

Πόσο εύκολη είναι η σύνδεση της δημοσιογραφικής έρευνας με τη συγγραφή ενός βιβλίου;

Όλα τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο βιβλίο τα αντλώ από το τεράστιο αρχείο που κρατώ στο σπίτι. Είτε από εφημερίδες είτε από την τηλεόραση. Αντλώντας τις πληροφορίες από αυτό το αρχείο γράφω τις υποθέσεις του αρχείου. Από κει και πέρα είχα τη βοήθεια των συναδέλφων στο δικαστικό ρεπορτάζ, ώστε να δώσω και την τελική έκβαση της ιστορίας.

Υπάρχει κάποια από τις 34 υποθέσεις που να σας συγκλόνισε περισσότερο;

Η μία υπόθεση είναι πιο φρικιαστική από την άλλη. Με έχει συγκλονίσει περισσότερη η ιστορία του Μονσελά. Ένας παρκαδόρος, ο Ματθαίος ο Μονσελάς σκότωσε κατά παραγγελία μία οδοντίατρο. Όταν ο αστυνομικός διευθυντής με ενημέρωσε πως είχαμε έγκλημα κατά παραγγελία, το μυαλό μου πήγε στους νονούς της νύχτας. Ούτε μπορούσα να φανταστώ πως η οδοντίατρος δεν είχε τη δύναμη να αυτοκτονήσει και ζήτησε να την σκοτώσουν. Του Φρατζή επίσης ήταν ένα ανατριχιαστικό έγκλημα που σκότωσε την γυναίκα του στραγγαλίζοντας τη και στη συνέχεια πέταξε τα κομμάτια της στον κάδο.

Μέσα από την εμπειρία σας, πώς θα χαρακτηρίζατε την εξέλιξη της εγκληματικότητας στην Ελλάδα;

Τα εγκλήματα παλαιότερα ή αυτού του είδους η βία ήταν σε χαμηλά επίπεδα. Είχαμε μια φοβερή έξαρση και διαφοροποίηση της ποιότητας του εγκλήματος όταν άνοιξαν τα σύνορα και μπήκαν οι οικονομικοί μετανάστες γενικά. Αυτό συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του ’90 που άλλαξαν σημαντικά την ποιοτική φορά του εγκλήματος. Μέχρι εκείνη την εποχή δεν είχαμε ούτε σημαντικά εγκλήματα χωρίς αφορμή, ούτε και εγκλήματα για μικρούς λόγους. Μετά μπορούσες να δεις ανθρωποκτονίες ακόμα και για μικρά ποσά. Στη συνέχεια είχαμε τη δημιουργία συμμοριών και μικτών συμμοριών μεταξύ Ελλήνων και αλλοδαπών, που άλλαξαν πάρα πολλά πράγματα.

Πόσο έχει αλλάξει η δημοσιογραφία τα τελευταία χρόνια, μέσα από τις τεράστιες αλλαγές που έχουν υπάρξει;

Οι εφημερίδες υπέστησαν σοβαρό πλήγμα τα τελευταία χρόνια. Με την εμφάνιση της ιδιωτικής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης το 1989 χτυπήθηκε σημαντικά η εφημερίδα. Οι κυκλοφορίες άρχισαν να πέφτουν και να καταρρέουν ολόκληροι κολοσσοί. Ο κόσμος πίστευε ότι αυτά που διάβαζε στην εφημερίδα την επόμενη ημέρα τα άκουγε την προηγούμενη και τα έβλεπε με εκτενή ρεπόρταζ. Φθάνουμε τώρα στην εποχή του διαδικτύου. Το διαδίκτυο έδωσε καίριο πλήγμα στην εφημερίδα και βλέπει τα πάντα όπως θα τα έβλεπε στην εφημερίδα. Αν με ρωτάτε αν αυτό καλύπτει, πιστεύω ότι δεν καλύπτει. Πιστεύω ότι η εφημερίδα παραμένει το κάτι άλλο. Ωστόσο όμως, επειδή το μέλλον είναι στο ενημερωτικό διαδίκτυο πρέπει να μπουν κάποιοι κανόνες και να υπάρξει μια αρχή κι όχι αυτή η άναρχη δομή που υπάρχει σήμερα.

Αφιερώνετε το βιβλίο στους νέους συναδέλφους. Τι έχετε να τους πείτε; Ποια προτροπή να τους δώσετε;

Το βιβλίο το αφιερώνω στους νέους συναδέλφους. Σωστά. Και πρέπει να πω ότι η κρίση που ζούμε τώρα θα περάσει και δεν μπορεί να μείνει ες αεί. Βέβαια πρέπει να προσθέσω ότι η αφιέρωση γίνεται με μία προτροπή. Να πηγαίνουν εκεί που υπάρχει η είδηση. Να μη μένουν απλά στο τηλέφωνο. Να αναζητούν τις πληροφορίες στο σημείο του ρεπορτάζ. Και να τονίσω ότι αυτό που χρειάζεται είναι η εργατικότητα και το ήθος στη δουλειά μας. Εμείς δεν κάνουμε ένα επάγγελμα για να ζήσουμε. Επιτελούμε λειτούργημα.