Της Κατερίνας Μυλωνά
“Οι νέοι Έλληνες κιθαριστές μπορούν να ανταγωνιστούν τους ξένους με αξιώσεις, και αυτό οφείλεται στην πρότερη εργασία των Ελλήνων καθηγητών κιθάρας”
Ιδιαίτερους δεσμούς έχει με την Κρήτη ο διεθνούς φήμης κιθαριστής, Γιάννης Ανδρόνογλου, ο οποίος πραγματοποιεί ρεσιτάλ κιθάρας απόψε στις 8 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ιστορικού Μουσείου Ηρακλείου.
Παράλληλα, ως και αύριο, Κυριακή, είναι σε εξέλιξη το σεμινάριο κιθάρας που παραδίδει στη Μουσική Σχολή Χάρης Σαρρής (πληροφορίες: 2814 001560).
Το ρεσιτάλ και το σεμινάριο οργανώνουν η Μουσική Σχολή Χάρης Σαρρής και ο Πολιτιστικός Σύλλογος “Μουσική Αναγέννηση”.
Ο κ. Γιάννης Ανδρόνογλου μιλά στην «Π» για την παρουσία του στην Κρήτη και τις συμβουλές που δίνει στους μαθητές του.
Μιλήστε μας για το ρεσιτάλ κιθάρας και το σεμινάριο που θα γίνει στο Ηράκλειο.
«Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που θα επισκεφθώ την Κρήτη, και πιο συγκεκριμένα το Ηράκλειο, για την διενέργεια ρεσιτάλ και σεμιναρίου. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον διακεκριμένο πιανίστα, Χάρη Σαρρή για αυτή την πρόσκληση, όπως και τον φίλο και εξαίρετο κιθαριστή, Νίκο Κατσαράκη, ο οποίος μας έφερε σε επαφή. Οι προαναφερθέντες διατελούν διευθυντής και καθηγητής κιθάρας, αντίστοιχα, στην αξιόλογη Μουσική Σχολή «Χάρης Σαρρής» υπό την αιγίδα της οποίας θα διεξαχθεί το συγκεκριμένο γεγονός. Επίσης, το συγκεκριμένο ρεσιτάλ και σεμινάριο συμπίπτει με την επανέκδοση του album μου «Travelling» από την κορυφαία κρητική δισκογραφική εταιρεία «Αεράκης Κρητικό Μουσικό Εργαστήρι και Σείστρον» και στην οποία επανέκδοση συμπεριέλαβα ένα νέο έργο με την ονομασία «Crete», αφιερωμένο στην πιο πάνω συνεργασία. Έτσι, οι σχέσεις μου με την Κρήτη και τους ανθρώπους της είναι πολύ θετικές, όπως και γενικότερα οι σχέσεις Κρήτης-Μακεδονίας. Στο ρεσιτάλ μου θα ερμηνεύσω έργα των Carlo Domeniconi, Joaquin Rodrigo όπως και δικές μου συνθέσεις-διασκευές που εμπεριέχονται στο «Travelling». Γενικότερα, η επιλογή των έργων αφορά έργα, επηρεασμένα από τις μουσικές παραδόσεις της Μεσογείου, και κινείται, υφολογικά, στον μεταμοντέρνο χώρο. Ειδικότερα, και όσον αφορά τις συνθέσεις μου, οι επιρροές προέρχονται από τις μουσικές παραδόσεις Θράκης και Κρήτης. Επίσης, θα έχω την χαρά να δουλέψω σε θέματα τεχνικής και ερμηνείας με Κρήτες σπουδαστές κιθάρας».
Τι αποκομίσατε από το Guitar Foundation of America; Μπορείτε να συγκρίνετε την Ελλάδα με την Αμερική όσο αφορά το χώρο της μουσικής;
«Το Guitar Foundation of America θεωρείται το πιο διάσημο συνέδριο κιθάρας παγκοσμίως και φιλοξενεί κάθε χρόνο διαφορετικούς κιθαριστές παγκόσμιας εμβέλειας. Η πρόσκληση για συμμετοχή σε αυτό το συνέδριο ως σολίστ και διδάσκων, αποτελεί ύψιστη τιμή για κάθε κιθαριστή καριέρας και αυτό ισχύει και για μένα. Επίσης, η συστατική επιστολή που παρέλαβα από την Πρόεδρο του GFA, καθώς και η κριτική που γράφτηκε για το ρεσιτάλ μου εκεί, στο περιοδικό κιθάρας «Soundboard» αποτελούν ογκόλιθους στο βιογραφικό μου.
Αυτό που εξέλαβα από τη συγκεκριμένη διοργάνωση ήταν ο αξιοσημείωτος επαγγελματισμός των διοργανωτών σε συνδυασμό με το φιλόξενο κλίμα που επικρατούσε. Επίσης, μια σημαντική διαφορά του GFA με πολλά άλλα φεστιβάλ είναι η ολοκληρωμένη προσέγγιση στη σπουδή της κιθάρας που παρέχει, μέσω διαλέξεων από μουσικόλογους και όχι μόνο μέσω μαθημάτων κιθάρας, σε πρακτικό επίπεδο. Όσον αφορά τη σύγκριση μουσικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα και στις Ηνωμένες Πολιτείες, αποτελεί τεράστιο θέμα προς ανάλυση. Σύμφωνα, με την εμπειρία που αποκόμισα ως μέλος επιτροπής του διαγωνισμού κιθάρας του GFA σε σχέση με τη συμμετοχή μου, με αυτή την ιδιότητα, σε ελληνικούς διαγωνισμούς, μπορώ να διατυπώσω ότι οι νέοι Έλληνες κιθαριστές μπορούν να ανταγωνιστούν τους ξένους με αξιώσεις, και αυτό οφείλεται στην πρότερη εργασία των Ελλήνων καθηγητών κιθάρας. Γενικότερα, όμως, το μόνο που μπορώ να σημειώσω στην παρούσα συνέντευξη, επιδερμικά, είναι ότι οι κρατικοί φορείς στην Ελλάδα θα πρέπει να προσέξουν την παροχή και ποιότητα εκπαίδευσης στα μικρά επίπεδα (Μουσικά Σχολεία, Πρωτοβάθμια εκπαίδευση, Ωδεία) όπου εκεί χτίζεται το μουσικό μέλλον της Ελλάδος».
Βλέπετε πως πολλά παιδιά θέλουν να ασχοληθούν σήμερα με τη μουσική;
«Παρά την οικονομική κρίση, παρατηρώ ότι η ελληνική οικογένεια προσπαθεί να μην στερήσει από το παιδί την πολιτιστική του επιμόρφωση (με μεγάλη δυσκολία βέβαια υπό αυτές τις συνθήκες). Όμως, δεν παύει να ισχύει ότι, πλέον, η μουσική εκπαίδευση αποτελεί «είδος πολυτελείας», το οποίο δεν θα έπρεπε να συμβαίνει. Η μουσική εκπαίδευση αποτελεί είδος «πρώτης ανάγκης» διότι συμβάλλει στη δημιουργία σωστών πολιτών με κρίση, πειθαρχία και βούληση ανεξαρτήτως της επαγγελματικής πορείας του καθενός».
Τι συμβουλές δίνετε στους μαθητές σας;
«Να προοδεύουν συνεχώς, προσωπικά και γνωσιακά».
“Οι δάσκαλοί μου ήταν υγιή παραδείγματα”
Ποια ήταν τα πρώτα σας ακούσματα; Πώς αποφασίσατε να αφιερωθείτε στην κιθάρα;
«Τα πρώτα μου ακούσματα προήλθαν από το οικογενειακό μου περιβάλλον και είχαν σχέση με την rock μουσική της δεκαετίας του ’70 όπου σημειώθηκε μεγάλη άνοδος της δημοτικότητας της ηλεκτρικής κιθάρας (και συνέβαλε στην αύξηση της δημοτικότητας της κλασσικής κιθάρας επίσης). Τότε ξεκίνησε και η (ακροαματική) επαφή μου με την Flamenco και τον Paco de Lucia. Εφαλτήριο αποτέλεσε ο δίσκος «Elegant gypsy» του Al di Meola όπου συμμετέχει και ο Paco. Αυτά τα μουσικά ερεθίσματα αποτέλεσαν ισχυρό κίνητρο αφιέρωσής μου στην κιθάρα όπως και οι κιθαριστές δάσκαλοί μου (Βασίλης Βαλαβάνης, Κώστας Κοτσιώλης, Matthias Seidel, Marco Tamayo), οι οποίοι μου προσέφεραν πολλά με τις γνώσεις του αλλά και με τις πορείες τους, ο καθένας ξεχωριστά, που αποτέλεσαν για μένα υγιή παραδείγματα. Επίσης, στη διδακτορική μου διατριβή, που είναι εν εξελίξει, έχω την τιμή να με επιβλέπει ο διακεκριμένος κιθαριστής και μουσικολόγος, Μάρκος Τσέτσος».
