Toυ Γιάννη Ζωράκη
Νέοι συσχετισμοί για τον Πατριαρχικό Θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως, δημιουργούνται μετά την απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να χορηγήσει πριν από μερικές ημέρες τούρκικες υπηκοότητες σε δέκα κληρικά στελέχη.
Υπενθυμίζεται ότι η τούρκικη υπηκοότητα αποτελεί προαπαιτούμενο για τον πατριαρχικό θρόνο, ενώ επί της ουσίας ανοίγει το δρόμο για την καλύτερη στελέχωση του Φαναρίου, όπου τα προβλήματα που υπάρχουν είναι πολλά.
Έτσι λοιπόν, η κυβέρνηση της Τουρκίας, ανοίγει το δρόμο και δημιουργεί νέες συνθήκες, δίνοντας της τούρκικη υπηκοότητα στους: Μητροπολίτη Γαλλίας Εμμανουήλ, Μητροπολίτες Κυδωνιών Αθηναγόρα, Αυστρίας Αρσένιο και Σηλυβρίας Μάξιμος.
Από την Πατριαρχική Αυλή έγιναν Τούρκοι υπήκοοι οι εξής: Ο Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος, ο Υπογραμματέας Ιωακείμ, ο Μέγας Αρχιδιάκονος Ανδρέας, ο Δευτερεύων των Διακόνων Θεόδωρος, ο Μέγας Σύγκελλος Αμβρόσιος και ο Μέγας Βιβλιοθηκάριος Αρχιμανδρίτης Αγαθάγγελος.
Τονίζεται ότι όλοι οι προαναφερθέντες τυγχάνουν Ελληνες υπήκοοι.
Στο μεταξύ υπενθυμίζεται ότι η Κρήτη έχει έντονο ρόλο σε επίπεδο διεκδίκησης του Πατριαρχικού Θρόνου, αφού τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια, απέκτησαν της τούρκικη υπηκοότητα, ο Μητροπολίτης Ιεραπύτνης Ευγένιος, ο Μητροπολίτης Πέτρας Νεκτάριος ο Αρκαλοχωρίου Ανδρέας και ο Κισσάμου Αμφιλόχιος. Την τούρκικη υπηκοότητα επίσης έχουν οι Μητροπολίτες Καρπάθου Αμβρόσιος, Σύμης Χρυσόστομος, Ιταλίας Γεννάδιος, ο αείμνηστος Μητροπολίτης Αυστρίας Μιχαήλ, ο Ιταλίας Γεννάδιος, ο Μπουένος Αϊρες (Νότιος Αμερική) Γεννάδιος, ο Πισιδίας Σωτήριος, Νέας Ζηλανδίας Αμφιλόχιος, ο Δαρδανελίων Νικήτας, Διευθυντής του Αθηναγορείου Κέντρου Ορθόδοξης Θεολογίας στην Καλιφόρνια.
Υπενθυμίζεται ότι μέχρι σήμερα συνολικά την τουρκική υπηκοότητα έχουν λάβει περίπου τριάντα πέντε ιεράρχες και κληρικοί του Οικουμενικού Πατριαρχείου, γεγονός το οποίο σηματοδοτεί αφενός μία καινούργια δυναμική και προοπτική για την ανανέωση των στελεχών του Φαναρίου, και αφετέρου ανατρέπει τους συσχετισμούς και τους συνδυασμούς για τη διαδοχή στον Οικουμενικό Θρόνο ανάμεσα από τους γηγενείς Τούρκους ιεράρχες .
Σύμφωνα με τους κανονισμούς στην Τουρκία, οι υποψήφιοι για την Πατριαρχία επιβάλλεται να είναι Τούρκοι υπήκοοι όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα, ενώ εξαίρεση αποτέλεσε η περίπτωση του Πατριάρχη Αθηναγόρα Σπύρου, ο οποίος ήταν Αρχιεπίσκοπος Αμερικής και τον επέβαλαν στον Πατριαρχικό Θρόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο ρόλος της Τουρκίας επίσης, στην τελική επιλογή του Πατριάρχη είναι κομβικός, αφού η κυβέρνηση της χώρας ελέγχει και εγκρίνει τον κατάλογο των υποψηφίων για την Πατριαρχία και διαγράφει τους ανεπιθύμητους, όπως συνέβη στην περίπτωση του αείμνηστου Μητροπολίτη Χαλκηδόνος Μελίτωνα Χατζή.
Η κίνηση αυτή του Πατριάρχη Βαρθολομαίου να αποκτήσουν τούρκικη υπηκοότητα και άλλοι Ιεράρχες εκτός του Φαναρίου, φαίνεται πως έχει δημιουργήσει σιωπηλές προφανώς αντιδράσεις, μεταξύ την ιερέων που έχουν γεννηθεί στην Τουρκία και αυτών που προέρχονται εκτός Τουρκίας, αλλά στη συνέχεια έλαβαν την υπηκοότητα.
Κι αυτό γιατί, από τη μία πλευρά η επιλογή αποτελεί μια εμπνευσμένη κίνηση ενίσχυσης του Φαναρίου, αλλά από την άλλη, μεγαλώνει την ... πίτα της διεκδίκησης του Πατριαρχικού Θρόνου, γεγονός που οπωσδήποτε προκαλεί αντιδράσεις μεταξύ των διεκδικητών.
Αν και επίσημα δεν τίθεται θέμα διαδοχής, αφού ο Πατριάρχης είναι υγιής, ήδη έχουν αρχίσει κάποιες κατ’ ιδίαν συζητήσεις και σκέψεις για το ότι από τώρα προετοιμάζεται ένα παιχνίδι διαδοχής.
