Δυο αδέρφια με μεγάλη φαντασία, αλλά μικρή έμπνευση.



ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΤΗΣ JUPITER

JUPITER ASCENDING

Σκην.: Άντι Γουατσόφσκι, Λάνα Γουατσόφσκι

Πρωτ.: Μίλα Κούνις, Τσάνινγκ Τέιτουμ, Έντι Ρέντμεϊν, Σων Μπιν, Γκούγκου Μπάθα-Ρω

Η Τζούπιτερ είναι μια νεαρή κοπέλα που εργάζεται ως καθαρίστρια μαζί με τη μητέρα της και τη θεία της, ώσπου μια μέρα θα πέσει θύμα απαγωγής από εξωγήινους που προσπαθούν να τη σκοτώσουν. Τη σώζει ο Κέιν, ένας πρώην στρατιώτης, που θα της εξηγήσει ότι πίσω από τα περίεργα γεγονότα, κρύβεται ένα σημαντικό μυστικό που αφορά την ίδια και τη θέση της μέσα στο σύμπαν.

Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, η οποία αποτελεί την έβδομη μεγάλου μήκους ταινία των αδερφών Γουατσόφσκι, δημιουργώντας απορία για το πώς το στούντιο της Warner Bros., στο οποίο έχουν γυρίσει όλες τους τις ταινίες από το «The Matrix» (1999) και μετά, συνεχίζει να χρηματοδοτεί τα μεγαλεπήβολα και πανάκριβα εγχειρήματά τους, έπειτα από την καλλιτεχνική και εισπρακτική απογοήτευση του «The Matrix Revolutions» (2003), την οποία ακολούθησε η εμπορική πανωλεθρία των «Speed Racer» (2008) και «Cloud Atlas» (2012).

Όπως οι περισσότερες προσθήκες στη φιλμογραφία των Γουατσόφσκι, έτσι και το φετινό τους εγχείρημα, είναι μία ακόμα ψηφιακή φαντασμαγορία ή ορυμαγδός-αναλόγως το γούστο του καθενός, που συνθέτει ένα αφηγηματικό σύμπαν έτοιμο για επέκταση σε ενδεχόμενες συνέχειες, οι οποίες, ρεαλιστικά μιλώντας, δύσκολα θα συμβούν, αφού η ταινία κόστισε περίπου 180 εκατομμύρια δολάρια και άνοιξε το σαββατοκύριακο που πέρασε στις Η.Π.Α. με μόλις 19 εκατομμύρια. Μετά από τα «Matrix», το σκηνοθετικό δίδυμο χρησιμοποιεί εδώ ξανά, αυτή τη φορά στη θηλυκή εκδοχή του, το θέμα του κοινού ανυποψίαστου χαρισματικού ατόμου, που ανασύρεται από τη μάζα για να οδηγήσει το ανθρώπινο γένος στη σωτηρία. Όμως η πλοκή δεν κρύβει εκπλήξεις και επιπλέον φορτώνεται με μακροσκελείς εξηγήσεις για ένα υπερβολικά εξεζητημένο σχέδιο, κάπου ανάμεσα στο οποίο στριμώχνεται κι ένα αντι-καταναλωτικό μήνυμα. Επιπλέον, η δράση δεν είναι ιδιαιτέρως εμπνευσμένη, αλλά τουλάχιστον υπάρχει άφθονη και θεαματική, η μουσική του πάντα αξιόπιστου Μάικλ Τζιακίνο την ενισχύει με ενθουσιασμό και κρισιμότητα, το κάστινγκ είναι εύστοχο, αλλά το μακιγιάζ του Τέιτουμ μάλλον υπονομεύει τον δυναμισμό του χαρακτήρα του, ενώ ο Ρέντμεϊν γκρεμίζει με τη γραφική και περιστασιακά ακούσια χιουμοριστική απόδοση του κακού της υπόθεσης, ό,τι έφτιαξε με την οσκαρικών προδιαγραφών ερμηνεία του στη «Θεωρία των Πάντων».



ΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΡΟΖΙ

LOVE, ROSIE

Σκην.: Κρίστιαν Ντίτερ

Πρωτ.: Λίλυ Κόλινς, Σαμ Κλάφλιν, Σούκι Γουότερχαουζ, Τάμσιν Έγκερτον.

Η Ρόζι κι ο Άλεξ είναι κολλητοί φίλοι από παιδιά, και παρότι είναι φανερό ότι υπάρχει ερωτική έλξη ανάμεσά τους, πάντοτε βρίσκεται ένα εμπόδιο που αναβάλλει την εκπλήρωση της σχέσης τους.

Ρομαντική κομεντί βασισμένη στο μυθιστόρημα της 33χρονης ιρλανδής Σεσίλια Αχέρν, «Where rainbows end», που εκδόθηκε το 2004 και αποτελεί το δεύτερο βιβλίο της συγγραφέως που μεταφέρεται στο σινεμά, καθώς το συμπαθητικό «Υ.Γ. Σ’ αγαπώ» («P.S. I love you», Ρίτσαρντ ΛαΓκραβενές, 2007), ήταν επίσης βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημά της που εκδόθηκε την ίδια χρονιά. Εδώ τα γεγονότα της πλοκής δεν ξεφεύγουν από μια συμβατικά προδιαγεγραμμένη και προβλέψιμη εξέλιξη, αλλά τουλάχιστον το πρωταγωνιστικό δίδυμο εκπέμπει φρεσκάδα και γοητεία, ενώ το σενάριο φροντίζει να φορτώσει με πολυάριθμα προσχηματικά εμπόδια τον δρόμο προς την τελική ένωση του ζευγαριού, τα οποία φαντάζομαι ότι είναι ικανά να συγκινήσουν το νεαρό κοινό στο οποίο απευθύνεται κυρίως το φιλμ.