Της Κατερίνας Μυλωνά

Εκδιώχθηκε από τη Σμύρνη, με τη Μικρασιατική Καταστροφή και βρέθηκε στην Κρήτη, ένα νησί που την αγκάλιασε και η ίδια το αγάπησε πολύ. Αποφάσισε να σπουδάσει σε μια εποχή που η γυναίκα δεν τελείωνε καν το Δημοτικό. Όλη της η ζωή ήταν ένας αγώνας, η ίδια, όμως, πάντα, στεκόταν παλικάρι.

Ο λόγος για την Αντιγόνη, την ηρωίδα του νέου βιβλίου της δημοσιογράφου, Ρίκης Ματαλλιωτάκη, «Η Σμυρνιά», που αποτελεί μια αληθινή ιστορία και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οστριά.

«Η Ελλάδα και τότε, και σήμερα, ανέκαθεν με δυο λόγια ξεπουλιόταν και παιζόταν σαν τραπουλόχαρτο στα χέρια ανάξιων και προδοτών κυβερνώντων… κι όπως πολύ σοφά πρόλαβε να μου πει η ηρωίδα μου στα τελευταία της - σε στιγμές που την ρωτούσα να μου πει όσα περισσότερα θυμόταν για την Μικρασιατική Καταστροφή θέλοντας να τα μάθω από πρώτο χέρι: «Η Ελλάδα κόρη μου είναι η χώρα που γεννά μεγάλους ήρωες και μεγάλους προδότες…», αναφέρει η Ρ. Ματαλλιωτάκη, σε συνέντευξή της στην «Π».

Ποιο ήταν εκείνο το στοιχείο που σας γοήτευσε στην ηρωίδα σας και αποφασίσατε να καταγράψετε την ιστορία της;

«Υπήρξαν πολλά στοιχεία στην προσωπικότητα της πρωταγωνίστριας μου που με γοήτευσαν, καθώς, όπως αναφέρω και στο βιβλίο μου, την γνώρισα προσωπικά στο τέλος της ζωής της, και πιστέψτε με, την ομορφιά τους την διατηρούσε ακέραιη.

Κάποια όμως, όπως γίνεται παντού, ξεχωρίζουν… Έτσι κι εγώ ξεχώρισα την δύναμη της, -φανταστείτε, ένα κορίτσι έρχεται από «απέναντι» στον τόπο μας με μόνη προίκα τα κουρέλια που φορούσε στο βασανισμένο από όσα είχε δει κορμί και μυαλό της, κι όμως, παρʼ όλα αυτά, αντί να μεμψιμοιρήσει, αντί να κακομοιριάσει, αντί να το βάλει κάτω, αποφασίζει να διεκδικήσει με τόλμη κάτι που σήμερα μπορεί να ακούγεται αυτονόητο, τότε όμως ήταν πρωτοφανές. Αποφασίζει να διεκδικήσει να κρατήσει την μοίρα της στα δικά της χέρια και να σπουδάσει σε μια εποχή που οι γυναίκες τον έξω κόσμο τον έβλεπαν μοναχά πίσω από καφασωτά παράθυρα….

Αυτό λοιπόν εμένα με εκστασίασε, αλλά δεν είναι μόνο αυτό… Υπάρχουν πάμπολλα μοναδικά στοιχεία στον χαρακτήρα της Αντιγόνης τα οποία φυσικά δεν μπορώ να αναφέρω ένα προς ένα. Αυτά μπορεί να τα δει ο αναγνώστης διαβάζοντας το βιβλίο και να αποφασίσει να κρατήσει εκείνα που ταιριάζουν στην δική του ιδιοσυγκρασία».

Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε στους αναγνώστες;

«Ολάκερη η ζωή της Αντιγόνης είναι ένα μήνυμα γιʼ αυτό εξάλλου αποφάσισα να την καταγράψω… Ξέρετε, δεν μου αρέσει να γράφω απλά για να γράφω, απλά για να γεμίζω τις σελίδες. Θέλω τελειώνοντας το βιβλίο ο αναγνώστης να έχει πάρει κάτι από τα γραφόμενα μου μια θέση στο μυαλό του, κάτι, ας είναι και μια λέξη, που θα κρυφτεί στο υποσυνείδητο του και την κατάλληλη στιγμή θα ξεπηδήσει μπρος του για να τον βοηθήσει».