Μείζον ζήτημα προεκλογικής αντιπαράθεσης μεταξύ της Ν.Δ και του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τις ημέρες μας η φορολόγηση των ακινήτων, με την ευρωβουλευτή- εκπρόσωπο της Ν.Δ. να επιτίθεται λάβρη στον ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζοντας ότι, μεταξύ των άλλων δεινών που θα επιφέρει στους Έλληνες είναι και το ότι θα βάλει βαθειά το χέρι του στην τσέπη των ιδιοκτητών ακινήτων. Γνωρίζοντας η νεαρά ευρωβουλευτής-εκπρόσωπος ότι η φορολογία αυτή απασχολεί ιδιαίτερα τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα της χώρας μας που έχουν αυξηθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια και υφίστανται την πιο άγρια φορολόγηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προσπαθεί αγωνιωδώς να διαγράψει την αλγεινή εικόνα της απερχόμενης κυβέρνησης επισείοντας τον κίνδυνο της τελικής ισοπέδωσης εάν αποτελέσει προτεραιότητα του εκλογικού σώματος ο ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο «ξεχνά» ότι στους ήδη εξοντωτικούς φόρους που έχουν επιβληθεί τα τελευταία χρόνια από το κόμμα της που κυβερνά τη χώρα μας, πρόσθεσαν πρόσφατα τον οριζόντιο φόρο δήμευσης της ακίνητης περιουσίας, τον ΕΝΦΙΑ, που έχει δημιουργήσει πρωτοφανή απελπισία, απόγνωση και ανασφάλεια στους πολίτες της χώρας μας, οι οποίοι έχουν μετατραπεί σε οικονομικά ράκη και κατά συνέπεια, όπως διαπιστώνεται επίσημα, αδυνατούν να ανταποκριθούν στα υπέρμετρα φορολογικά βάρη.
Αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός ότι τα ακίνητα στην χώρα μας έχουν δεχθεί τα τελευταία πέντε έτη υπέρμετρη φορολόγηση με αποτέλεσμα να έχουν δημιουργηθεί επικίνδυνα φαινόμενα ύφεσης στην αγορά τους. Τρανή επιβεβαίωση των παραπάνω αποτελούν οι εκθέσεις των ετών 2012 και 2013 του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ο οποίος, λαμβάνοντας υπόψη του στοιχεία που συγκεντρώνονται από τα πιστωτικά ιδρύματα και από τα κτηματομεσιτικά γραφεία, σημειώνει ότι η φορολογική επιβάρυνση της ακίνητης περιουσίας στη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης έχει επιτείνει την ύφεση στην αγορά ακινήτων και έχει αποθαρρύνει σημαντικά τη ζήτηση. Σημαντικός επιβαρυντικός παράγοντας της κατάστασης αυτής είναι η κραυγαλέα συνειδητή παράλειψη της κυβέρνησης να συμμορφωθεί στο άρθρου 41 παρ. 1 του ν. 1249/1982, με βάση τον οποίο υποχρεούται ανά διετία στην επανεκτίμηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων και ενώ γνωρίζει άριστα ότι , εκτός από τη νομοθετική της υποχρέωση, οι εμπορικές αξίες των ακινήτων βρίσκονται σε προφανή δυσαρμονία με τις εφαρμοζόμενες αντικειμενικές. Τούτο έχει ως αποτέλεσμα να εξακολουθεί να εισπράττει τις φορολογικές επιβαρύνσεις επί της ακίνητης περιουσίας λαμβάνοντας υπόψη της τις αντικειμενικές αξίες όπως αυτές διαμορφώθηκαν το 2007, δημιουργώντας οικονομική ασφυξία στις συναλλαγές, η οποία επιτάθηκε με την επιβολή του νέου οριζόντιου φόρου του ΕΝΦΙΑ.
Πρόσφατα, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας εξέδωσε την υπ. αριθμ. 4003/2014 απόφαση του, η οποία δημοσιεύτηκε στις 14-11-2014, κατόπιν ασκηθείσας αιτήσεως ακυρώσεως ιδιοκτητών ακινήτων σε διάφορες περιοχές της χώρας μας, οι οποίοι είναι υπόχρεοι σε φορολογία λόγω κατοχής ή μεταβίβασης ή κτήσης αυτών από χαριστική η επαχθή αιτία, στρεφόμενη κατά της παράλειψης της διοικητικής αρχής να προβεί σε νόμιμη οφειλόμενη ενέργεια, στην οποία είναι δέσμια και ειδικότερα κατά της παράλειψης της διοίκησης να αναπροσαρμόσει τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων όπως ορίζει ο παραπάνω νόμος. Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο, με την απόφαση του αυτή διαπιστώνει ότι η Διοίκηση (δηλ. η κυβέρνηση) έχει παραλείψει παρανόμως να προβεί στην επιβαλλόμενη από το άρθρο 41 παρ. 1 του ν. 1249/1982 έκδοση απόφασης αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων της χώρας, και τάσσει σ’ αυτήν, προκειμένου να αποφευχθούν αιφνίδιες διαταραχές στα φορολογικά έσοδα του κράτους υπό τις παρούσες δημοσιονομικές συνθήκες, εξάμηνη προθεσμία προκειμένου να προβεί στην άνω οφειλόμενη ενέργεια.
Η παραπάνω απόφαση του Ακυρωτικού Δικαστηρίου αποτελεί κατά τον πλέον επίσημο τρόπο επιβεβαίωση της βασιμότητας των όσων καταγγέλλονται ή χρεώνονται στην παρούσα κυβέρνηση για το θέμα αυτό, καθιστώντας την περισσότερο αναξιόπιστη και αντιλαϊκή. Επισημαίνεται εν πολλοίς ότι η παραμονή της χείρας της στο θυλάκιο του ιδιοκτήτη ακινήτου είναι παράνομη και καταχρηστική και παρά το ότι γνωρίζει το παράνομο, το αποδέχεται, προβάλλοντας ως δικαιολογία υπό τις παρούσες συνθήκες την ικανοποίηση των αδίστακτων αγορών, αδιαφορώντας για τις δυσμενείς συνέπειες της πολιτικής αυτής στην καθημερινή επιβίωση του πολίτη που αναθεματίζει τη μοίρα τους γιατί κληρονόμησε την πατρογονική του περιουσία ή γιατί δημιούργησε νέα.
Καθίσταται αδήριτη ανάγκη, πέραν από τη δέσμια υποχρέωση που παράγει η παραπάνω απόφαση στη νέα κυβέρνηση σε μια χώρα που κυβερνά το κράτος δικαίου, να καθοριστούν δίκαια τα φορολογικά βάρη των ακινήτων λαμβάνοντας υπόψη τις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, και απομακρύνοντας αμετάκλητα την μέχρι σήμερα πρακτική που οδηγεί στην ουσιαστική δήμευσή τους.
* Ο Κώστας Λαγουδάκης είναι δικηγόρος και πρώην δήμαρχος
