Toυ Θεόδωρου Παναγόπουλου*

Το κακό πια έχει παραγίνει, είναι γελοίο και αηδιαστικό. Τίποτα σ΄ αυτή την χώρα δεν μπορεί να γίνει χωρίς... εντολή Σαμαρά.

Με εντολή Σαμαρά… κινητοποιήθηκε χθες ο κρατικός μηχανισμός, για να παράσχει βοήθεια στο φλεγόμενο πλοίο. Λες και αν δεν έδινε εντολή ο Σαμαράς, θα άφηναν τους επιβάτες του να καούν ή να πνιγούν. Λες και δεν είχαν υποχρέωση, εκ των καθηκόντων τους, οι αρμόδιες υπηρεσίες να πράξουν το νόμιμο και αναγκαίο. Λες και χρειαζόταν αποκλειστικά η εντολή Σαμαρά για να δράσουν. Ατέλειωτες οι εντολές Σαμαρά. Ακόμη και τον Θεό ξεπέρασε στην χορήγηση εντολών. Εκείνος έδωσε μόνο δέκα, ο Σαμαράς δίνει εκατό την ημέρα. Δεν το λέω εγώ, το λένε καθημερινά οι σφογγοκωλάριοι και οι παρατρεχάμενοι της πρωθυπουργικής αυλής και όχι μόνο. Δεν ακούς τίποτα άλλο. Με εντολή Σαμαρά σβήστηκε η φωτιά, πέταξε το πυροσβεστικό, κινήθηκε το ασθενοφόρο, περισυνελέγησαν οι λαθρομετανάστες, σταμάτησαν οι… σεισμοί (στην Κεφαλλονιά, με την αυτοπρόσωπο παρουσία του). Με εντολή Σαμαρά ξεμπαζώθηκαν τα ρέματα, παραδόθηκε στη κυκλοφορία η εθνική οδός, συνελλήφθησαν οι ληστές. Με εντολή Σαμαρά φυλακίστηκαν οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής και αποφυλακίστηκαν… εγκαίρως οι… σωφρονισθέντες. Με εντολή Σαμαρά, ψήφισαν ομόφωνα οι βουλευτές του τα μνημόνια, τον δικό του υποψήφιο Πρόεδρο Δημοκρατίας, διαλύθηκε η Βουλή. Με εντολή Σαμαρά, πάμε για εκλογές. Τα άλλο θέλουμε; Να μην είμαστε και αχάριστοι;

Και όλα αυτά τα γελοία και ανόητα, τα ακούει φυσικά ο κ. Σαμαράς, και τα επιδοκιμάζει κιόλας. Και ο χαβάς συνεχίζεται. Ημέτεροι και Ιδιαίτεροι, έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος, κανάλια και καναλάκια, παπαγάλοι και παπαγαλάκια, παπαγαλίζουν το, εξ αρχής της κυβερνητικής θητείας, εμετικό κυβερνητικό και ήδη προεκλογικό σλόγκαν. Όλα ξεκινούν και όλα καταλήγουν σ΄ αυτή την χώρα από τον Σαμαρά στον Σαμαρά!

Και γίνεται ένας ιδιότυπος πλειστηριασμός, μεταξύ αυτών των λιβανιστών, των μαρκουτσιφόρων της ΤV, των ιδιοτελών υπηρετών του πρωθυπουργού, ποιος θα γράψει ή θα πει περισσότερες φορές την ημέρα τις λέξεις: « Με εντολή Σαμαρά ». Στο τέλος του χρόνου έρχεται η επιβράβευση. Όλα τα τσιράκια επί της σκηνής. Ο πλειοδότης λιβανιστής γίνεται βουλευτής, ευρωβουλευτής, διοικητής, ακόλουθος, του πρωθυπουργού προπαγανδιστής. Ρίξτε μια ματιά να δείτε ποιοι έγιναν τα τελευταία χρόνια βουλευτές, ευρωβουλευτές και υπουργοί.

Μήπως δεν ήταν εκείνοι, που, από τα γνωστά έντυπα και τα εικονικά παράθυρα, με τις εντολές Σαμαρά ξεκινούσαν από τα χαράματα και με τις εντολές Σαμαρά τελείωναν τα ξημερώματα;

Η «Σαμαριάδα» τους, δεν είχε και δεν έχει τέλος. Ξεπέρασε και την «Λάμψη του Φώσκολου”.

Να γιατί ισχυρίζομαι ότι το λιβανωτό αυτόν τον επιδοκιμάζει και τον επιδιώκει ο κ. Σαμαράς. Τέτοια αηδιαστική, ψεύτικη και ιδιοτελή προσωπολατρία θα την ζήλευε όχι μόνο ο Κιμ Γιόνγκ Ουν, της Βόρειας Κορέας και ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής αλλά και ο… σουλτάνος Ερντογάν. Όποιος παρακολουθεί τα τούρκικα κανάλια τηλεόρασης, δεν θα ακούσει ούτε μια φορά, ότι τούτο ή εκείνο γίνεται με... εντολή Ερντογάν. Ό,τι και να κάνει, όπως και αν κυβερνάει ο Ερντογάν, έχει την σύνεση και την σοφία να μην επιτρέπει στα τσιμπούκ–ογλάν του να τον προσκυνάνε μέρα νύχτα, όπως τον Προφήτη τους. Ο δικός μας κ. Σαμαράς και η κυβέρνησή του μας μιλάνε για Δημοκρατία, για Ευρώπη και άλλα κουραφέξαλα. Άδεια ασκιά, κούφια καρύδια. Γιατί στην Ευρώπη δεν χρειάζεται καμιά εντολή της κ. Μέρκελ (που τόσο θαυμάζει ο κ. Σαμαράς) για να ξεκινήσουν τα τραίνα στην ώρα τους και να βασιλέψει ο ήλιος και οι βασιλιάδες της πηγαίνουν στην αγορά με το ποδήλατο, χωρίς κουστωδία φουσκωτών μπράβων.

Για ποια λοιπόν ευρωπαϊκή Ελλάδα μας μιλάει και ζητάει και πάλι την ψήφο μας; Για μια Ελλάδα δημοκρατική, ελεύθερη, ανεξάρτητη, υπερήφανη; Ή για μια Ελλάδα, φόρου υποτελή, αυταρχική, ανελεύθερη, αποικιακή και γονατισμένη, όπου αυτός θα κρατεί το ρόλο του πασά και οι νεοκοτσαμπάσηδες, που σέρνει διαρκώς και αενάως γύρω του, θα είναι το στήριγμά του, όμοια και απαράλλαχτα όπως συνέβαινε στα προ του 1821 χρόνια;

Αν ισχύει το πρώτο (δεν μπορώ να το χωνέψω, πρέπει να το πω) γιατί δέχτηκε (αφού όλα, όπως μας λένε, γίνονται με εντολή του) να παραταθεί με πράξη μάλιστα νομοθετικού περιεχομένου, παραμονές Χριστουγέννων η λεγόμενη σύμβαση χρηματοδοτικής διευκόλυνσης, η οποία θα διέπεται από το αγγλικό δίκαιο και οι τυχόν διαφορές των συμβαλλομένων ( δηλ. της Ελλάδας από το ένα μέρος και των πιστωτών από το άλλο) θα επιλύονται από τα δικαστήρια του Λουξεμβούργου; Μάλιστα του Λουξεμβούργου(!), ενός πλασματικού κρατιδίου, με έκταση και πληθυσμό πολύ λιγότερο της Κρήτης. Και το χειρότερο όλων, με την σύμβαση αυτή η Ελλάδα «παραιτείται αμετάκλητα και άνευ όρων» από το δικαίωμα της ασυλίας, με βάση την εθνική κυριαρχία, καθώς και από όλα τα νομικά και δικονομικά εμπόδια, ενστάσεις, αντιρρήσεις, ανακοπές κλπ. που προστατεύουν τα δικαιώματα του οφειλέτη. Η Ελλάδα, θλιβερό έρμαιο των τοκογλύφων, με αποδιοπομπαία (λες και είναι χολεριασμένη) την ελληνική δικαιοσύνη, ανίκανη να υπερασπιστεί την πατρίδα μας, τους πολίτες της και το εθνικό μας συμφέρον. Και όλα αυτά, φυσικά, ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΣΑΜΑΡΑ.

Τέτοια κατάντια. Αφού παραδώσαμε στους πιστωτές την εθνική μας κυριαρχία, «γη και ύδωρ» με την παραπάνω σύμβαση, εκχωρήσαμε και την εθνική μας αξιοπρέπεια. Ο έσχατος εξευτελισμός, για τον οποίο πρέπει να ντρεπόμαστε όλοι μας, επειδή τον ανεχόμαστε. Η καμήλα, αν δε σκύψει, δεν την βαρυφορτώνουν. Τώρα πια δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία, καμιά μετάνοια. Δεν υπάρχει ελαφρυντικό. Είναι πλέον φανερό και αποδεδειγμένο ότι ο κ. Σαμαράς οραματίζεται μια Ελλάδα της οθωμανικής αυτοκρατορίας, όπου ο ίδιος θα είναι πασάς, έχοντας δίπλα του τους πάμπλουτους κοτσαμπάσηδες της εποχής μας, που τον στηρίζουν και μόνο καλά λόγια έχουν να πουν γι΄ αυτόν στον σουλτάνο. Αυτή είναι η πραγματική αλήθεια, γιατί την δική του την ξέρουμε και την βιώνουμε καθημερινά, από το 2012. Είναι αυτή που απειλεί να μας αποκαλύψει προεκλογικά, είναι μια από τα ίδια. Ψεύτικες υποσχέσεις , μεγάλα λόγια των γραφιάδων του.

Καθένας, γράφει ο Γκαίτε, έχει δυο γλώσσες: Μια των λόγων και μια των έργων. Και τα έργα της κυβέρνησης Σαμαρά διαψεύδουν τα λόγια της. Η δική της αλήθεια - χθεσινή και σημερινή - είναι παραμύθια, για μικρά παιδιά, που λένε αυτές τις μέρες οι γιαγιάδες στα εγγόνια τους, για να μην είναι άτακτα και να κοιμούνται ήσυχα τις νύχτες.

* Ο Θεόδωρος Παναγόπουλος είναι π. δικαστής