Η επί χρόνια διευθύντρια του σχολείου, κ. Μαρία Καλουδιώτη, είναι η πρόεδρος του «Συλλόγου Φίλων του Καλλιτεχνικού Σχολείου Ηρακλείου». Αντιπρόεδρος είναι η Ελευθερία Φιλιππάκη, γραμματέας η Εύη Καρβουνάκη, ταμίας η Κατερίνα Διαμαντάκη, βοηθός ταμία ο Παναγιώτης Αναστασιάδης και ειδικοί γραμματείς, υπεύθυνοι εκδηλώσεων οι Μανόλης Σαριδάκης και Σάνα Σαρηγιαννίδου. Η ελεγκτική επιτροπή απαρτίζεται από τους Μαρία Παπαδάκη, Νεκτάριο Μαρίνο και Μαρίνα Σταυρίδου.

“Κάτω τα χέρια από το Καλλιτεχνικό Σχολείο Ηρακλείου”

Ο σύλλογος παίρνει θέση στα προβλήματα που έχουν προκύψει καθώς και στη διατάραξη των σχέσεων αλληλεγγύης των μελών του σχολείου. Όπως αναφέρει, σε ψήφισμά του «Μας προβληματίζει έντονα το κλίμα μεταξύ των καθηγητών, μαθητών, γονέων και της διεύθυνσης, καθώς και η μεγάλη διαρροή μαθητών προς άλλα σχολεία. Το Καλλιτεχνικό Σχολείο τόσα χρόνια απασχολούσε τα ΜΜΕ θετικά και ως πρότυπο. Μας θλίβει σήμερα που απασχολούν τον Τύπο λεπτομέρειες στραγγαλισμού της ελεύθερης σκέψης που το διακατείχε και οι προσπάθειες προεξοφλητικής υλοποίησης κυβερνητικής πολιτικής που βρίσκουν εφαρμογή από άτομα που ηγούνται του εκπαιδευτικού χώρου τοπικά και πανελλήνια που οδηγούν στη συντριβή του. Όταν το καλλιτεχνικό σχολείο χάνει τον χαρακτήρα του με σύμπτυξη τμημάτων στα μαθήματα τέχνης (χορού, εικαστικών, θεάτρου), με πολυπληθή τμήματα, μη εφαρμόζοντας ούτε ΚΑΝ την εγκύκλιο των ΕΠΑΛ αριθμ. Γ2/6098/13-11-2001 Υ.Α. του ΥΠΕΠΘ (ΦΕΚ 1588 Β΄), ορίζουν κατά την γνώμη μας το θάνατό του. Όταν προκαλούνται ρήξεις, εντάσεις και τόσα άλλα στο εκπαιδευτικό προσωπικό του σχολείου, αποδομώντας τον παιδαγωγικό χαρακτήρα του , μειώνοντας και συρρικνώνοντας ώρες, οδηγούν σε μαρασμό την τέχνη και τον χαρακτήρα των ίδιων των Καλλιτεχνικών σχολείων. Τα σχολεία αυτά ιδρύθηκαν το 2003 με μεγάλες προσδοκίες και απαιτήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σήμερα τεχνηέντως κάποιοι τα ονομάζουν ακριβά. Ρωτάμε ποιο πράγμα είναι ακριβό, το φαγητό που πια δεν υπάρχει, οι ωρομίσθιοι καθηγητές χορού και κινηματογράφου που φέτος προσλαμβάνονται μόνο για οχτώ ώρες ο καθένας; Ή οι καθηγητές θεάτρου που κάθονται τόσο καιρό και δεν διδάσκουν τα παιδιά γιατί κάποιοι ιθύνοντες μπερδεύτηκαν και δεν ξέρουν τι να τους βάλουν να διδάξουν (θέατρο ή κινηματογράφο); Πόσο ακριβοί μπορεί να είναι οι συγκεκριμένοι καθηγητές σε τρία Καλλιτεχνικά Σχολεία της χώρας; Ποιον προσπαθούν να κοροϊδέψουν;».