(Δικαιολογούμαστε για το Παρελθόν...
... παραπoνούμαστε για το Παρόν...
.. φοβούμαστε για το Μέλλον!..)

-Κι’ όμως, Μόνοι μας! και σε κάθε στιγμή “παράγομε”:
και Παρελθόν, που θα είμαστε σε λίγο..
και Παρόν, που βιώνομε καθημερινά..
..και Μέλλον, για τους επόμενους..

Κοιτάξτε στον καθρέφτη, όλοι σας και απαντήστε..
γυρίστε προς τα πίσω, στο πρόσφατο το Παρελθόν,
δείτε τα πεπραγμένα σας,..μή δικαιολογείστε!
γι’ αυτά που δεν τα κάνατε,..δέν ευθύνεστε λοιπόν;..

Όλοι για το Παρελθόν μας, έχομε κάτι να πούμε..
χίλιες δικαιολογίες, πως δεν φταίξαμε γι’ αυτό,
όλα τα κακά,..στους άλλους!..τα καλά μας αφορούνε..
πάντα φταίνε κάποιοι άλλοι, δεν το βλέπω πιά σωστό.

Συνεχίστε στον καθρέφτη..και μιλήστε για το Τώρα!..
πάντα παραπονούμαστε, για όλ’ αυτά που ζούμε!..
για όλα τα συμβαίνοντα, τα ανάποδα στη Χώρα..
όμως,.εμείς τι κάναμε;..για να μη μας συμβούνε..

Πάντα σε κάθε μας “Παρόν”,..βλέπω μεμψιμοιρούμε,
ίσως να είν’ ανθρώπινο, ..ίσως και φυσικό..
όμως σε κάθε “Τώρα”,..κι ένα “Παρελθόν” ποιούμε..
πάντα η κάθε μας στιγμή, φτιάχνει το “ριζικό”.

Συνεχίστε, επιμένω, να κοιτάτε στον καθρέφτη..
διαβλέπω κι’ ένα φόβο,..στον καθένα για το μέλλον,
μα οι πράξεις του Παρόντος*!..είν’ Ελπίδα που θα έλθει..
κάθε στιγμή μας φτιάχνομε,..
Παρελθόν, Παρόν..και Μέλλον!..
“Eυτυχείτε” λοιπόν και για τα νέα “Δεκεμβριανά μας”..
Δημήτρης Τριχάς
Τοπογρ. Μηχανικός Ε.Μ.Π. [email protected]