ΜΕΡΟΣ 9ο
Μετά ταύτα κατά διαταγήν του Προέδρου προσήλθεν έτερος μάρτυς όστις ερωτηθείς περί της ταυτότητός του κ. λ. π. απήντησε ότι ονομάζεται :
ΠΗΓΙΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ, εγεννήθη και κατοικεί εις Μύρτον Ιεραπέτρας, ιατρός ετών 42 και Χριστιανός Ορθόδοξος.
Ωρκίσθη επί του Ιερού Ευαγγελίου κατά τα άρθρα 85 της Σ. Π. Νομοθεσίας και 121 και 391 της Κ. Π. Δικονομίας εξετασθείς δε καταθέτει τα εξής : Πλην των όσων εν τη προανακρίσει μου κατέθεσα εν, συνεχεία καταθέτω και τα εξής Το χωρίον Μύρτος όπως και τα άλλα χωριά κατεστράφησαν συνεπεία των γεγονότων της Σύμης, αν και απέχουν από την Σύμην περί τις 6 ώρες. Την 15ην Σεπτεμβρίου 1943 όλοι οι κάτοικοι του Μύρτου ως και 40-50 οικογένειες από την Ιεράπετραν ηκούσαμεν πυροβολισμούς και ταυτοχρόνως είδομεν και τους Γερμανούς, τότε δε επήγαμεν προς την παραλίαν μαζί με δύο ιερείς, τον Πρόεδρον της Κοινότητος και άλλους, είς δε εξ ημών επλησίασεν τους Γερμανούς αφού ύψωσε πρώτα λευκό μανδήλι. Μόλις ούτοι μας είδον η πρώτη των ερώτησις ήτο : « Πού είναι κακοί άνθρωποι; » Αμέσως ξεκινήσαμεν μαζί με τους Γερμανούς και παρατεταγμένοι αυτοί περάσαμε μέσα από το κέντρον του χωριού μας και κατεσκήνωσαν αυτοί εις τις έξω του χωριού μας λεμονιές. Μας είπαν και τους ετοιμάσαμε φαγητόν, πράγματι εσφάξαμε δύο αρνιά, δεν παρήλθεν δε πολλή ώρα κι ένας Γερμανός λοχίας, αφού συνεκέντρωσεν τον πληθυσμόν μας είπε « ετοιμασθείτε γιατί μπορεί να φύγετε». Κατόπιν τούτου ημείς ενεφανίσθημεν ενώπιον του Αξιωματικού, ο οποίος ήτο διοικητής εις το τμήμα εκείνο εκεί του Στρατού δια να ζητήσωμεν περισσοτέρας πληροφορίας, αυτός δε μας απήντησε να επανέλθωμεν μετά μισήν ώραν. Όταν εξηρχόμην του χωρίου, αντελήφθην τον πληθυσμόν να κατευθύνεται προς Ιεράπετραν, και εγώ εφοβήθην και τους ηκολούθησα. Εκείνο που μου έκαμε εντύπωσιν είναι ότι κάθε 5-6 στρατιώτες είχον και αυτόματο τηλέφωνο, το οποίον συνεχώς ευρίσκετο εν δράσει. Όλος ο πληθυσμός ως ανωτέρω καταθέτω εγκατέλειψε το χωρίον, πλήν 18 οι οποίοι παρέμειναν εν αυτώ, ένθα και εξετελέσθησαν. Καθ’ όλην την διάρκειαν των επιχειρήσεων, Γερμανικόν αεροπλάνον περιίπτατο, αντελήφθην δε ότι μία δύο φορές έρριψε και φωτοβολίδες. Επίσης θέλω να τονίσω ότι και αρρώστους και γέροντας και γενικώς ανικάνους εξετέλεσαν οι Γερμανοί εις την περιοχήν μας, ενθυμούμαι δε ότι τέσσερας αρρώστους τους οποίους εξετέλεσαν εις το κρεββάτι των εις το χωρίον Γδόγια, όπως επίσης και έναν παράλυτον, εις του οποίου το σπίτι έβαλον φωτιά και τον έκαψαν. Κατ’ ερωτήσεις του Β. Ε. ο μάρτυς απαντά: Υπεύθυνοι δια το κακόν που έγινε είναι οι ηγήτορες των Γερμανικών Στρατευμάτων και τούτο διότι την ιδίαν ώραν των καταστροφών το αυτό συνέβαινε και εις τα άλλα γύρω χωριά, άρα επρόκειτο περί συνδιασμένης επιχειρήσεως. Η περιοχή θρηνεί 100-108 θύματα. Επαναλαμβάνω και παλιών ότι καθ’ όλον το διάστημα των επιχειρήσεων περιίπτατο άνωθεν της περιοχής μας Γερμανικόν αεροπλάνον. Κατ’ ερωτήσεις του εκ των συνηγόρων Α. Κρυστάλλη ο μάρτυς απαντά: Καθ’ όλον το διάστημα των εκτελέσεων οι κάτοικοι του χωρίου μας ουδεμίαν αφορμήν είχον δώσει, αλλά οι Γερμανοί στρατιώται έλεγον εις τον τυχόντα «έλα εσύ, εσύ κι
εσύ» και αμέσως μετά αυτομάτως τους εξετέλουν Η γενική μου εντύπωσις είναι ότι οι Γερμανοί στα καλά καθούμενα εσκότωναν, ελεηλάτουν, διήρπαζον και κατέστρεφον τα πάντα και μάλιστα χαρακτηριστικώς ενθυμούμαι ότι έξωθεν του χωρίου Γδόχια και συγκεκριμένως κάτω από μια χαρουπιά Γερμανός στρατιώτης εξετέλεσεν τρείς γυναίκες και ένα μωρό, χωρίς λόγο και χωρίς καμίαν διαδικασίαν. Μεθ’ό ο μάρτυς εδήλωσεν ότι ουδέν έτερον έχει να προσθέση. Εις το σημείον τούτο ο Πρόεδρος διέκοψε την συνεδρίασιν δια την 13ην Νοεμβρίου ημέραν Τετάρτην και ώραν 4 μ. μ.
Την 13ην Νοεμβρίου ημέραν Τετάρτην και ώραν 4 μ. μ. επανήλθεν το Δικαστήριον εις δημοσίαν αυτού συνεδρίασιν, παρισταμένων του τε Βασιλικού Επιτρόπου, του Γραμματέως, των κατηγορουμένων κα των συνηγόρων του
Μεθ’ ό κατά διαταγήν του Προέδρου ο Γραμματεύς ανέγνωσεν την ένορκον κατάθεσιν του μάρτυρος Εμμανουήλ Ευαγγέλου Βλεπάκη. Μετά τούτο κατά διαταγήν ωσαύτως του Προέδρου προσήλθεν εις μάρτυς όστις ερωτηθείς περί της ταυτότητός του κ. λ. π. απήντησε ότι ονομάζεται: ΤΑΤΑΡΑΚΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ του ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, εγεννήθη και κατοικεί εις Γερακάρι Ρεθύμνης, ετών 42, αγροφύλαξ και Χριστιανός Ορθόδοξος. Ωρκίσθη επί του Ιερού Ευαγγελίου κατά τα άρθρα 85 της Στρατ. Ποιν. Νομοθ. και 121 και 391 Κ. Π. Δικονομίας κατέθεσεν τα εξής: Πλην των όσων εν τη προανακρίσει έχω καταθέσει εν συνεχεία καταθέτω και τα εξής : Την 22αν Αυγούστου 1944 και περί ώραν 11ην νυκτερινήν οι Γερμανοί περιεκύκλωσαν το χωρίον Γερακάρι , την 6ην πρωϊνήν της επομένης εισήλθον εις το χωρίον και αμέσως συνεκέντρωσαν τους κατοίκους, άλλους γυμνούς και άλλους ανυπόδητους εις την πλατείαν του χωρίου όπου παρουσία των γυναικοπαίδων αμέσως εξετέλεσαν δύο παιδιά με την δικήν των δικαιολογίαν ότι οπλοφορούσαν.
Μετά την διαλογήν των ανδρών από τας γυναίκας ξεχώρισαν 36 άνδρας από τους καλυτέρους του χωρίου μας. Η δύναμις των Γερμανών ανήρχετο εις 800 περίπου. Εις Γερμανός ονόματι Όττο εδιάβασε την διαταγήν δια της οποίας θα κατέστρεφον και το χωρίον, μας είπεν δε επί λέξει «Έχομεν εντολήν να καταστρέψωμεν το χωρίον διότι επέρασεν από εδώ ο Κράιπε». Αφού μας εμάζεψαν μας πήγαν εις τον Άγιον Μύρωνα και απ’ εκεί εις Ρέθυμνον, όπου και μας κλείσανε εις τα σύρματα. Πολλούς εξετέλεσαν. Όταν γυρίσαμε στο χωριό μας το ευρήκαμε τελείως κατεστραμμένο μόνον γωνίες έμεναν όρθιες και αυτό ακόμη το Νεκροταφείον ήτο κατεστραμμένο, ευρέθησαν και τάφοι ανοιγμένοι. Οι φονευθέντες εις την περιοχήν μας ανέρχονται εις 52 δηλαδή 36 εις Γερακάρι, 6 εις Καρδάκι και 10 εις διάφορα άλλα χωρία της περιοχής μας, εξ αυτών ήσαν και δύο γυναίκες, η μία μάλιστα 90 ετών και η άλλη κωφή, την οποίαν αφού εσκότωσαν της έβαλαν και ένα σίδηρο εκ των όπισθεν.
Ταυτοχρόνως με την καταστροφήν του χωρίου κατεστρέφοντο και άλλα χωρία όπως το Καρδάκι. Κατ’ ερωτήσεις του Βασιλικού Επιτρόπου ο μάρτυς απαντά: Το ότι εσούβλισαν την ανωτέρω γυναίκα το έμαθα από τους ιδίους της συγγενείς. Κατά ερωτήσεις του εκ των συνηγόρων Α. Κρυστάλλη ο μάρτυς απαντά : Το χωρίον μου από τα Ανώγεια απέχει περί τας 15 ώρας. Μεθ’ ό ο μάρτυς εδήλωσεν ότι ουδέν έτερον έχει να προσθέση. Μετά ταύτα κατά διαταγήν του Προέδρου προσήλθεν έτερος μάρτυς όστις ερωτηθείς περί της ταυτότητός του κ. λ. π. απήντησεν ότι ονομάζεται: ΧΑΝΙΩΤΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, εγεννήθη και κατοικεί εις Βρύσες Αμαρίου ετών 47, γεωργός και Χριστιανός Ορθόδοξος Ωρκίσθη επί του Ιερού Ευαγγελίου κατά τα άρθρα 85 της Στρατ. Ποιν. Νομοθεσίας και 121 και 391 της Κ. Π. Δικονομίας εξετασθείς δε καταθέτει τα εξής: Πλήν των όσων εν τη προανακρίσει μου κατέθεσα εν συνεχεία καταθέτει και τα εξής: Εις τας 22 προς 23 Αυγούστου εγώ ήμην έξω από το χωρίον μου και μετά τα μεσάνυχτα αντελήφθην ότι ήρχοντο Γερμανοί από άλλα σημεία και περιεκύκλωναν τα χωρία Καρδάκι, Γερακάρι, Σμιλές Βρύσες κ. α. μόλις αντελήφθην τας κινήσεις των Γερμανών απεμακρύνθην και, εκάθησα κάπου μέχρι πρωίας, απ’ εκεί δε είδα ότι το πρωί μάζεψαν γυναίκας και παιδία και άνδρες και ήρχισαν αδιακρίτως να τους συγκεντρώνουν εις ένα ορισμένο σημείο του χωρίου, χωρίς να γνωρίζω ότι όλοι οι άνδρες είχαν κλεισθή εις το σχολείον, διότι είδα όλους τους κατοίκους του Αγίου Μύρωνα να τους πηγαίνουν συγκεντρωμένους προς τις Βρύσσες, απ’ εκεί δε, τους πήγανε στο Γερακάρι και συγχρόνως έστηναν φυλάκια εις το χωριό. Εις τας 4 το απόγευμα ήκουσα πυροβολισμούς. Την επομένην είδα σε ορισμένα σπίτια εις το Καρδάκι και στις Βρύσσες να βγαίνη καπνός και μετ’ ολίγον να χαλούν όλα τα σπίτια εις την ίδια περιοχήν. Ήκουσα μίαν Γερμανικήν λέξιν «Άλτσα», τότε κατάλαβα ότι χαλούσαν τα σπίτια με δυναμίτες. Περισυνέλεξαν όλα τα ζώα του χωρίου, τα πήγανε στη Μονή Ασωμάτων, εκεί εφόρτωσαν όλα όσα πράγματα τους εχρειάζοντο. Η δουλειά αυτή κράτησε 7 ημέρας. Επεκοινώνησα με χωριανούς, οι οποίοι μου είπαν πώς εγένετο η καταστροφή του χωρίου μου. Οι Γερμανοί χωρίσανε άνδρες από γυναίκες, άφησαν μόνον τα κορίτσια, τους άνδρας από 60 χρόνων και κάτω τους επήγανε εις το Ρέθυμνον και μετά κατέστρεψαν το χωρίον. Ελέχθη από Γερμανούς στρατιώτας επί λέξει « ημείς δεν ηθέλομεν την καταστροφήν αλλά δεν είχαμεν τι να κάνωμεν, ήτο διαταγή του Φρουρίου Κρήτης Στρατηγού Μύλλερ ». Μετά την καταστροφήν εξεδόθη διαταγή να κατοικήσωμεν όπου θέλομεν εκτός των χωρίων μας. Αι καταστροφαί εγένοντο ημέραν Πέμπτην, την δε Πέμπτην πήγαμε στο χωριό μας αλλά δεν βρήκαμε τίποτε στον τόπο του, τα πάντα είχον κατεστραφή.
Από το χωρίο μου εφονεύθησαν 49 άτομα, εξ ων 30 εις Βρύσσες και οι υπόλοιποι εις Καρδάκι. Μεταξύ των εκτελεσθέντων ήσαν και ο Εμμ. Βλεπάκης, όστις ως εκ θαύματος διεσώθη κατά την εκτέλεσιν. Κατ’ ερωτήσεις του Β. Ε. ο μάρτυς απαντά : Μεταξύ των φονευθέντων είναι οι Ν. και Χαράλαμπος Κραουνάκης. Γυναίκες δεν εσκοτώθησαν στο χωριό μου. Οι Γερμανοί είχαν ασυρμάτους δια να δίδουν και να παίρνουν διαταγάς από τον Διοικητήν Φρουρίου Κρήτης. Οι εκτελεσθέντες ωδηγούντο ανά πέντε εις το εκτελεστικόν απόσπασμα και ουδέποτε οι Γερμανοί μας εζήτησαν τίποτα και να μην το κάμωμεν. Κατ’ ερωτήσεις του εκ των συνηγόρων Α. Κρυστάλλη ο μάρτυς απαντά: Οι Γερμανοί οι οποίοι ήσαν στο χωριό μας συνεννοούντο με τον Διοικητήν του Φρουρίου Κρήτης Στρατηγόν Μύλλερ. Ήτα ο μάρτυς εδήλωσεν ότι ουδέν άλλο έχει να προσθέση. Μεθ’ ό κατά διαταγήν του Προέδρου καλείται έτερος μάρτυς, όστις ερωτηθείς περί της ταυτότητος του κ. λ. π. απήντησεν ότι ονομάζεται: ΚΥΡΙΑΚΑΚΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ του ΑΝΤΩΝΙΟΥ, εγεννήθη εις Ρέθυμνον και κατοικεί εις Μοναστηράκι Αμαρίου, Δικηγόρος ετών 36 και Χριστιανός Ορθόδοξος. Ωρκίσθη επί του Ιερού Ευαγγελίου κατά τα άρθρα 85 της Σ. Π. Νομοθεσίας και 121 και 391 της Κ. Π. Δικονομίας εξετασθείς δε καταθέτει εν συνεχείς και τα εξής : Κατά τα ξημερώματα της 22ας Αυγούστου ηκούσαμεν πυροβολισμούς, καταλάβαμεν ότι ήρχοντο Γερμανοί μόλις ξημέρωσε μπήκανε στο χωριό, τότε εγώ ήμην εις απόστασιν 5 λεπτών έξω του χωρίου. Με τον αγριότερον τρόπον πήρανε όλα τα ζώα, τους κατοίκους έδερνον, εφυλάκιζον, εφόνευον και τους συνεκέντρωναν προς το σχολείον. Τας καταστροφάς εξηκρίβωσα από τον πατέρα μου. Ένας Ελληνομαθής Γερμανός είπε στον πατέρα μου «επειδή επέρασε από το χωριό ο Στρατηγός Κράιπε και δεν βρέθηκε κανείς να μαρτυρήση», διέταξε ο Διοικητής του Φρουρίου να καταστραφή το χωριό και εκτελεσθή ορισμένος αριθμός ανθρώπων. Την οικογένεια Κατσαντώνη εξόντωσαν εξ ολοκλήρου, όσους δεν εφόνευσαν, τους ξεδιάλεγαν με μίαν κατάστασιν, εις το τέλος δε αφού δεν συνεπληρούντο ο αριθμός εφώναζαν «έλα εδώ εσύ, εσύ και εσύ» και τους εξετέλουν! Τα ανωτέρω έβλεπα από ένα αμπέλι που ήμην κρυμμένος, και το οποίον ήτο έξωθι των σπιτιών, μετά τους έβαζαν μέσα στα σπίτια και έβαζαν φωτιά. Μέσον καταστροφής είχον τους δυναμίτες και άλλας ευφλέκτους ύλας. Το χωρίον εκαίετο 8 ημέρας, 4 δε γριές μέσα στο χωριό διότι δεν ηδύναντο να φύγουν και ασφαλώς εκάησαν ζώσαι, επίσης χάθηκαν και 4 γέροντες. Την εκκλησίαν του Νεκροταφείου, ανετίναξαν εφόνευον δε ότι εύρισκον, συγκεκριμένως δε μία γαϊδούρα η οποία εγέννα την εφόνευσαν μαζί με το νεογέννητο γαϊδουράκι της. Ένας ονόματι Αντώνιος Λεμονάκης, ο οποίος έπασχε από ηλιθιότητα εφονεύθη. Επίσης εφονεύθη ο παράλυτος Ιωάννης Κυριακάκης Ο δυστυχής Κυριακάκης μετεφέρετο από τους συγγενείς του, έξω του χωρίου του δια να σωθή, τούτον όμως συνήντησαν οι Γερμανοί καθ’ οδόν και διέταξαν να επανέλθη εις το χωρίον, επανελθών δε, εξετελέσθη. Κατ’ ερωτήσεις του Β. Ε. ο μάρτυς απαντά: Δια να εκτελεσθή ο άνθρωπος πρέπει να περάση πρώτα από δίκην. Μερικοί Γερμανοί ελυπήθησαν δια τας καταστροφάς και τους φόνους αλλά δικαιολογούμενοι έλεγον ότι ήτο διαταγή του Φρουρίου Κρήτης, Διοικητής δε του Φρουρίου ήτο τότε ο κατηγορούμενος Μύλλερ. Κατ’ ερωτήσεις του εκ των συνηγόρων Α. Κρυστάλλη ο μάρτυς απαντά : Αιτία της καταστροφής δεν ήτο η απαγωγή του Κράιπε, διότι ο Κράιπε δεν πέρασε καθόλου εκ του χωρίου μας. Από το σχολείον ξεδιάλεγον εκείνους τους οποίους ενόμιζον ότι διέκειντο φιλικώς προς τους συμμάχους. Όταν καμμιά φορά δεν είχον τον υπό της διαταγής καθοριζόμενον αριθμόν ατόμων δι’ εκτέλεσιν, συνεπλήρωναν τούτον κατά τύχην από τον δρόμον. Κατ’ ερωτήσεις του εκ των κατηγορουμένων Φ. Μύλλερ, ο μάρτυς απαντά : Οι Γερμανοί με κατεδίωκον διότι από την κατάληψιν της Κρήτης, παρέσχον προστασίαν εις τους συμμάχους. Εις την περιφέρειάν μας δεν ήσαν αντάρτες. Εάν οι αντάρτες θα μας ζητούσαν κάτι, δηλ. είδη τροφίμων κ. λ. π. ευχαρίστως θα τα εδίδομεν. Ορισμένοι κάτοικοι του χωρίου μας υπεστήριξαν τους αντάρτες. Μόνον εις χωριανός μας ήτο εις την ομάδα του Πετρακογιώργη αλλ’ ευρίσκετο εις το Ηράκλειον. Η τροφοδοσία των ανταρτών εγένετο ως εξής: Ήρχετο εις άνθρωπος άοπλος εις τον οποίον έδιδαν ορισμένοι χωριανοί τρόφιμα. Ο Ψηλορείτης από το χωριό μου απέχει περί τις 6 ώρες. Το χωρίον Άνω Μέρος έχει 720 κατοίκους, εξ ων εξετελέσθησαν 34. Νομίζω ότι η ανταρτική κίνησις είναι πατριωτική. Αι ενέργειαι των Γερμανών ήσαν παράνομοι και δεν έπρεπε να γίνουν. Μεθ’ό ο μάρτυς εδήλωσεν ότι ουδέν άλλο έχει να προσθέση. Ενταύθα ο Γραμματεύς κατ’ εντολήν του Προέδρου ανέγνω την ένορκον κατάθεσιν του μάρτυρος Κυριακάκη Λεωνίδα, τον οποίον το Δικαστήριον έκρινεν σκόπιμον να μην κλητεύση λόγω γήρατος.
Μεθ’ ό κατά διαταγήν του Προέδρου καλείται έτερος μάρτυς, όστις ερωτηθείς περί της ταυτότητός του κ. λ. π. απήντησεν ότι ονομάζεται: ΑΓΓΕΛΙΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΙΩΑΝΝΟΥ, εγεννήθη και κατοικεί εις Χάρακα Ηρακλείου, Δικηγόρος ετών 56 και Χριστιανός Ορθόδοξος. Ωρκίσθη επί του Ιερού Ευαγγελίου κατά τα άρθρα 85 της Στρατ. Ποιν. Νομοθεσίας και 121 και 391 της Κ. Π. Δικονομίας, εξετασθείς δε καταθέτει τα εξής: Πλην των όσων εν τη προανακρίσει κατέθεσα εν συνεχεία καταθέτω και τα εξής: Η αντίστασις εις την Κρήτην έληξε την 29ην Μαΐου 1941, τότε άρχισε ένας μεγάλος βομβαρδισμός στο χωριό μας, οι Γερμανοί είχαν διατάξει να μείνωμεν στα σπίτια μας. Την 13ην Αυγούστου 1944 μία Γερμανική περίπολος συνήντησεν έξω του χωρίου 4 ποιμένας ονόματι Καλογιαννάκηδες, τους οποίους εξετέλεσεν διότι ευρέθησαν έξω την νύκτα. Τούτο μας εβεβαίωσαν άλλοι ποιμένες οι οποίοι ευρέθησαν πλησίον του τόπου της εκτελέσεως. Προ ολίγων ημερών συνέλαβον τον Ευστράτιον Μπριτζολάκην, ο οποίος ήτο σύνδεσμος των ανταρτών, υπεβλήθη ο δυστυχής εις φρικώδη βασανιστήρια δια να μαρτυρήση τους συνεργάτας του και τέλος τον εξετέλεσαν. Επίσης εις τας 16 Αυγούστου συνέλαβον και δύο παιδιά από τα Ανώγεια και τα εξετέλεσαν με το αιτιολογικόν επειδή είχον ταυτότητα Ανωγειανών. Ταύτα μας είπεν ένα παιδί το οποίον ήτο στη Γερμανική υπηρεσία ως υπηρέτης. Την 17ην Αυγούστου η δύναμις του Γερμανικού Στρατού εκύκλωσεν το χωρίον, εκάλεσεν τους κατοίκους, στην Εκκλησίαν, εχώρισε 27 άνδρας τους οποίους και εξετέλεσεν, τούτο έπραξαν οι Γερμανοί εις Σωκαράν διότι προηγουμένως οι αντάρτες είχον κουρέψη δύο κοπέλες που είχον σχέσιν με δύο Γερμανούς. Το χωρίον ελεηλατήθη, εκηρύχθη απηγορευμένη ζώνη και τέλος κατεστράφη. Αι καταστροφαί και οι φόνοι διεπράχθησαν από τους Γερμανούς που ήσαν εις την Σύμη. Εάν εις μίαν περιοχήν εγένετο κάτι εις βάρος των Γερμανών, εξετέλουν τον τυχόντα εις αντίποινα. Πολλοί Γερμανοί μας είπαν ότι τα όσα έγιναν, εγένοντο κατόπιν διαταγής του Φρουρίου. Οι τέσσερες ποιμένες ετυφεκίσθηαν εις την τοποθεσίαν «Γέργερη». Εις την περιοχήν Μεσσαράς κατέστρεψαν το χωρίον Μαγαρικάρι. Κατ’ ερωτήσεις του εκ των συνηγόρων Α. Κρυστάλλη ο μάρτυς απαντά: Μετά την καταστροφήν των Ανωγείων η περιοχή αυτών εκηρύχθη απηγορευμένη ζώνη. Εις την περιοχήν μας δεν υπήρχον τότε αντάρτες, όπως επίσης εις τα πλησίον του χωρίου μας «Αστερούσια όρη» εις τα οποία δεν ήσαν αντάρτες. Εν συνεχεία κατ’ ερωτήσεις του εκ των συνηγόρων Σ. Ιωαννίδη ο μάρτυς απαντά : Οι Γερμανοί της Κρήτης μετεφέρθησαν στα Χανιά και παρεδόθησαν το 1945 βάσει μιας ανακωχής, η οποία έλαβε τότε χώραν. Είτα ο μάρτυς εδήλωσεν ότι ουδέν άλλο έχει να προσθέση. Μεθ’ ό ο Γραμματεύς κατ’ εντολήν του Προέδρου αναγιγνώσκει τας ενόρκους καταθέσεις των μαρτύρων Μανουσάκη Γ. εκ Λοχριάς, Αλισανδράκη ιερέως εκ Πλατάνου και Παπαδάκη Γεωργίου του Εμμανουήλ εκ του χωρίου Γδόχια.
Εις το σημείον τούτο ο Πρόεδρος διέκοψεν χάριν αναψυχής την συνεδρίασιν δια την 14η Νοεμβρίου 1946, ημέραν Πέμπτην και ώραν 4 μ. μ.
* O Γιώργος Καλογεράκης είναι εκπαιδευτικός, ιστορικός και συγγραφέας
ΑΥΡΙΟ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ
